fcntl

FCNTL(2)                 Podręcznik programisty Linuksa                 FCNTL(2)



NAZWA
       fcntl - manipulacje na deskryptorze pliku

SKŁADNIA
       #include <unistd.h>
       #include <fcntl.h>

       int fcntl(int fd, int cmd);
       int fcntl(int fd, int cmd, long arg);
       int fcntl(int fd, int cmd, struct flock *lock);

OPIS
        Uwaga! To tłumaczenie może być nieaktualne!

       fcntl dokonuje jednej z wielu różnych operacji na fd.  Wykonywana
       operacja zdeterminowana jest przez cmd.

   Obsługa zamknięcia przy uruchomieniu (close-on-exec)
       F_DUPFD
              Znalezienie najniższego dostępnego numeru dla deskryptora pliku,
              wiekszego lub równego arg i uczynienie deskryptora o tym numerze
              kopią fd.  Jest to inna postać dup2(2), korzystająca z
              konkretnego, zadanego deskryptora.

              Stare i nowe deskryptory mogą być używane zamiennie. Dzielą one
              blokady, wskaźniki pozycji pliku i flagi; na przykład, jeśli
              pozycja pliku zostanie zmodyfikowana poprzez użycie lseek na
              jednym z deskryptorów, zmieni się również pozycja dla drugiego
              deskryptora.

              Te dwa deskryptory nie współdzielą jednak znacznika "zamknięcia
              przy uruchomieniu" (close-on-exec). Znacznik ten dla kopii jest
              wyzerowany, co oznacza, że kopia nie zostanie zamknięta podczas
              wywołania exec.

              Po pomyślnym zakończeniu zwracany jest nowy deskryptor.

       F_GETFD
              Odczytanie znacznika "zamknięcia przy uruchomieniu" (close-on-
              exec). Jeśli bit FD_CLOEXEC jest równy 0, to plik pozostanie
              otwarty po wykonaniu exec, w przeciwnym przypadku zostanie
              zamknięty.

       F_SETFD
              Nadanie znacznikowi "zamknięcia przy uruchomieniu" (close-on-exec)
              wartości określonej przez bit FD_CLOEXEC arg.

   Znaczniki stanu pliku
       Z deskryptorem pliku stowarzyszonych jest kilka znaczników
       inicjalizowanych przez open(2), które mogą ewentualnie być modyfokowane
       przez fcntl(2).  Znaczniki są współdzielone przez kopie (wykonane za
       pomocą dup(2), fork(2), itp.) tego samego deskryptora pliku.

       Znaczniki i ich znaczenie są opisane w open(2).

       F_GETFL
              Odczytanie znaczników deskryptora.

       F_SETFL
              Nadanie tym znacznikom deskryptora, które określają stan pliku,
              wartości określonej przez arg.  Pozostałe bity (prawa dostępu,
              znaczniki tworzenia pliku) w arg pozostają niezmienione.  Pod
              Linuksem polecenie to może zmieniać jedynie znaczniki O_APPEND,
              O_NONBLOCK, O_ASYNC i O_DIRECT.

   Blokowanie doradcze
       F_GETLK, F_SETLK i F_SETLKW służą do zakładania, zwalniania i sprawdzania
       obecności blokad rekordów (znanych również jako blokady segmentów lub
       obszarów pliku).  Trzeci argument, lock, jest wskaźnikiem do struktury
       zawierającej co najmniej następujące pola (kolejność nie jest określona).

         struct flock {
             ...
             short l_type;    /* Rodzaj blokady: F_RDLCK,
                                 F_WRLCK, F_UNLCK */
             short l_whence;  /* Sposób interpretacji l_start:
                                 SEEK_SET, SEEK_CUR, SEEK_END */
             off_t l_start;   /* Początek (offset) blokady */
             off_t l_len;     /* Liczba blokowanych bajtów */
             pid_t l_pid;     /* PID procesu uniemożliwiającego blokadę
                                 (tylko F_GETLK) */
             ...
         };

       Pola l_whence, l_start i l_len powyższej struktury określają zakres
       bajtów, który chcemy zablokować.  l_start jest początkiem (offsetem)
       blokady i jest interpretowane względem: początku pliku (gdy l_whence jest
       równe SEEK_SET); aktualnej pozycji w pliku (gdy l_whence jest równe
       SEEK_CUR); lub końca pliku (gdy l_whence jest równe SEEK_END).  W dwu
       ostatnich przypadkach l_start może być liczbą ujemną o ile pozycja nie
       znajdzie się przed początkiem pliku.  l_len jest liczbą nieujemną (ale
       zobacz UWAGI poniżej) określającą liczbę blokowanych bajtów. Można
       blokować bajty poza końcem pliku, ale nie przed jego początkiem. Podanie
       0 jako l_len ma specjalne znaczenie: blokowanie wszystkich bajtów
       począwszy od pozycji określonej przez l_whence i l_start do końca pliku,
       niezależnie od tego, jaki duży stanie się plik.

       Pole l_type może służyć do założenia blokady dla odczytu (F_RDLCK) lub
       dla zapisu (F_WDLCK) do pliku. Dowolna liczba procesów może utrzymywać
       blokadę dla odczytu pliku (blokada wspólna) w pewnym jego obszarze, ale
       tylko jeden proces może utrzymywać blokadę dla zapisu do pliku (blokada
       wyłączna). Blokada wyłączna wyklucza wszelkie inne blokady, zarówno
       wspólne, jak i wyłączne.  Pojedynczy proces może w danym obszarze pliku
       utrzymywać blokadę tylko jednego rodzaju; gdy w aktualnie zablokowanym
       obszarze zakładana jest nowa blokada, to istniejąca blokada jest
       przekształcana w blokadę nowego typu.  (Takie przekształcenie może
       pociągać za sobą podział, skrócenie lub połączenie z istniejącą blokadą,
       gdy zakres bajtów podany dla nowej blokady nie pokrywa się dokładnie z
       zakresem istniejącej blokady.)

       F_SETLK
              Ustawienie blokady dla zakresu bajtów określonego przez pola
              l_whence, l_start and l_len lock (gdy l_type jest równe F_RDLCK
              lub F_WRLCK) albo jej zwolnienie (gdy l_type jest równe F_UNLCK).
              Jeśli kolidująca blokada jest utrzymywana przez inny proces,
              funkcja ta zwraca -1 i ustawia errno na EACCES lub EAGAIN.

       F_SETLKW
              Podobne do F_SETLK, lecz w sytuacji, gdy na pliku założona jest
              kolidująca blokada czeka na zwolnienie tej blokady.  Jeśli podczas
              oczekiwania zostanie przechwycony sygnał, funkcja jest przerywana
              i (po powrocie z funkcji obsługi sygnału) powraca natychmiast
              (zwracając wartość -1 i ustawiając errno na EINTR).

       F_GETLK
              Jako argument lock tej funkcji określa blokadę, jaką chcielibyśmy
              założyć na pliku.  Gdy założenie blokady jest możliwe, fcntl() w
              rzeczywistości jej nie zakłada, lecz zwraca F_UNLCK w polu l_type
              struktury lock pozostawiając inne pola tej struktury niezmienione.
              Jeśli co najmniej jedna niezgodna blokada uniemożliwiłaby
              założenie zadanej blokady, to fcntl() zwróci w polach l_type,
              l_whence, l_start i l_len struktury lock informacje dotyczące
              jednej z kolidujących blokad oraz ustawi l_pid na wartość PID
              procesu utrzymującego tę blokadę.

       Aby założyć blokadę do odczytu, deskryptor fd musi być otwarty do
       odczytu.  Aby założyć blokadę do zapisu, deskryptor fd musi być otwarty
       do zapisu.  Aby założyć obydwa rodzaje blokad, należy otworzyć plik do
       odczytu i zapisu.

       Blokady są usuwane w wyniku jawnego F_UNLCK, jak też są one automatycznie
       zwalniane gdy proces kończy działanie lub zamyka dowolny deskryptor
       odnoszący się do pliku, na którym blokady są utrzymywane.  Jest to złe:
       oznacza, że proces może utracić blokady na pliku takim jak /etc/passwd
       lub /etc/mtab gdy jakaś funkcja biblioteczna zdecyduje się z jakiegoś
       powodu ten plik otworzyć, odczytać i zamknąć.

       Blokady rekordów nie są dziedziczone przez procesy potomne poprzez
       fork(2), ale są zachowywane poprzez execve(2).

       Ze względu na wykonywane przez bibliotekę stdio(3) buforowanie, należy
       unikać blokowania rekordów w połączeniu z funkcjami z tego pakietu;
       zamiast tego należy używać read(2) i write(2).

   Blokowanie obowiązujące
       (Nie POSIX-owe.)  Powyższe blokady plików mogą być albo doradcze, albo
       obowiązujące, a domyślnie są obowiązujące.  Aby skorzystać z
       obowiązujących blokad, na systemie plików zawierającym blokowany plik
       musi być włączone blokowanie obowiązujące (za pomocą opcji "-o mand"
       programu mount(8)) oraz musi być ono włączone dla samego pliku (poprzez
       wyłączenie prawa uruchamiania dla grupy i włączenie bitu set-GID).

       Blokady doradcze nie są wymuszane i są przydatne jedynie pomiędzy
       współpracującymi procesami. Blokady obowiązujące są wymuszane dla
       wszystkich procesów.

   Zarządzanie sygnałami
       F_GETOWN, F_SETOWN, F_GETSIG i F_SETSIG służą do zarządzania sygnałami
       dostępności we/wy:

       F_GETOWN
              Pobranie ID procesu lub grupy procesów aktualnie otrzymujących
              sygnały SIGIO i SIGURG dla zdarzeń na deskryptorze plików fd.
              Grupy procesów są zwracane jako wartości ujemne.

       F_SETOWN
              Ustawia ID procesu lub grupy procesów aktualnie otrzymujących
              sygnały SIGIO i SIGURG dla zdarzeń na deskryptorze plików fd.
              Grupy procesów są określane za pomocą wartości ujemnych.
              (F_SETSIG może służyć do określenia innego sygnału zamiast SIGIO).

              Jeśli na deskryptorze pliku ustawiony zostanie znacznik stanu
              O_ASYNC (przez usttawienie tego znacznika przy wywołaniu open(2),
              albo przy użyciu polecenia F_SETFL w fcntl), to gdy wejście lub
              wyjście dla tego deskryptora pliku stanie się możliwe, wysłany
              zostanie sygnał SIGIO.

              Proces lub grupę procesów, które otrzymają sygnał można wybrać za
              pomocą polecenia F_SETOWN w funkcji fcntl.  Jeśli deskryptor pliku
              jest gniazdem, określa to również odbiorcę sygnałów SIGURG
              dostarczanych gdy poprzez gniazdo przybędą dane autonomiczne.
              (SIGURG jest wysyłany w sytuacjach, w których select(2) zgłosiłby
              "stan wyjątkowy" dla gniazda.)  Jeśli deskryptor pliku jest
              skojarzony z urządzeniem terminalowym, to sygnały SIGIO są
              wysyłane do grupy procesów pierwszoplanowych tego terminala.

       F_GETSIG
              Pobranie numeru sygnału wysyłanego, gdy wejście lub wyjście stanie
              się możliwe. Wartość zerowa oznacza wysyłanie SIGIO. Dowolna inna
              wartość (łącznie z SIGIO) stanowi numer sygnału wysyłanego zamiast
              SIGIO. W tych sytuacjach dodatkowe informacje mogą być dostępne
              dla programu obsługi sygnału, o ile zostały zainstalowane z
              użyciem SA_SIGINFO.

       F_SETSIG
              Ustawienie numeru sygnału wysyłanego, gdy wejście lub wyjście
              stanie się możliwe. Wartość zerowa oznacza wysyłanie sygnału
              domyślnego, czyli SIGIO.  Dowolna inna wartość (łącznie z SIGIO)
              stanowi numer sygnału wysyłanego zamiast SIGIO. W tych sytuacjach
              dodatkowe informacje mogą być dostępne dla programu obsługi
              sygnału, o ile zostały zainstalowane z użyciem SA_SIGINFO.

              Za pomocą F_SETSIG z niezerową wartością i przy ustawionym
              SA_SIGINFO dla programu obsługi sygnału (patrz sigaction(2)),
              można przekazać do programu obsługi sygnału w strukturze siginfo_t
              dodatkowe informacje o zdarzeniach we/wy Jeśli pole si_code
              wskazuje, że źródłem jest SI_SIGIO, to pole si_fd zawiera
              deskryptor pliku związany ze zdarzeniem. W przeciwnym przypadku,
              brak jest wskazania, które deskryptory plików oczekują i do
              określenia dostępnych dla we/wy deskryptorów plików należy używać
              zwykłych mechanizmów (select(2), poll(2), read(2) z ustawionym
              O_NONBLOCK itd.),

              Wybierając sygnał czasu rzeczywistego wg POSIX.1b (wartość >=
              SIGRTMIN), można, używając tych samych numerów sygnałów,
              spowodować umieszczenie w kolejce wielu zdarzeń we/wy.
              (Kolejkowanie zależy od dostępnej pamięci.)  Jak powyżej,
              dodatkowe informacje są dostępne, gdy programy obsługi sygnałów
              zostały zainstalowane z ustawionym SA_SIGINFO.

       Za pomocą tych mechanizmów program może zaimplementować w pełni
       asynchroniczne we/wy nie używając przez większość czasu select(2) i
       poll(2).

       Opisane powyżej korzystanie z O_ASYNC, F_GETOWN, F_SETOWN jest
       specyficzne dla BSD i Linuksa.  F_GETSIG i F_SETSIG są specyficzne dla
       Linuksa. POSIX posiada asynchroniczne we/wy i strukturę aio_sigevent
       służącą do podobnych celów; w Linuksie są one również dostępne jako część
       biblioteki GNU C (glibc).

   Dzierżawy
       F_SETLEASE i F_GETLEASE (od Linuksa 2.4 wzwyż) służą do (odpowiednio)
       ustanowienia i pobrania aktualnego ustawienia dzierżawy na pliku
       określonym przez fd dla procesu wywołującego funkcję.  Dzierżawa pliku
       zapewnia mechanizm, w którym proces utrzymujący dzierżawę ("dzierżawca")
       jest zawiadamiany (poprzez dostarczenie sygnału) o tym, że inny proces
       ("współzawodnik") próbuje wykonać open(2) lub truncate(2) na tym pliku.

       F_SETLEASE
              Ustawia lub usuwa dzierżawę pliku w zależności od tego, która z
              następujących wartości zostanie podana jako argument arg typu
              integer :


              F_RDLCK
                     Wzięcie dzierżawy odczytu.  Spowoduje to zawiadamianie o
                     otwarciu pliku do zapisu lub jego obcięciu przez inny
                     proces.

              F_WRLCK
                     Wzięcie dzierżawy zapisu.  Spowoduje to zawiadamianie o
                     otwarciu pliku (do odczytu lub do zapisu) lub obcięciu go
                     przez inny proces. Dzierżawa zapisu może zostać nałożona na
                     plik tylko wtedy, gdy plik ten nie jest aktualnie otwarty
                     przez żaden inny proces.

              F_UNLCK
                     Zdjęcie własnej dzierżawy z pliku.

       Proces może utrzymywać na pliku dzierżawę tylko jednego typu.

       Dzierżawy można pobierać tylko dla zwykłych plików.  Proces
       nieuprzywilejowany może pobierać jedynie dzierżawy na plikach, których
       UID odpowiada UID-owi systemu plików dla danego procesu.

       F_GETLEASE
              Wskazuje rodzaj dzierżawy utrzymywanej przez aktualny proces na
              pliku określonym przez deskryptor fd, zwracając F_RDLCK, F_WRLCK
              albo F_UNLCK, w zależności od tego, czy (odpowiednio) aktualny
              proces utrzymuje dzierżawę odczytu, zapisu, czy nie utrzymuje
              żadnej dzierżawy na danym pliku.  (Trzeci argument fcntl() jest
              pomijany.)

       Gdy współzawodnik wykona operację open() lub truncate() kolidującą z
       dzierżawą ustanowioną poprzez F_SETLEASE, wywołanie funkcji systemowej
       jest blokowane przez jądro (chyba że w open(), podano znacznik O_NONBLOCK
       kiedy powraca ona natycmiast zgłaszając błąd EWOULDBLOCK).  Jądro
       zawiadamia wówczas dzierżawcę poprzez wysłanie sygnału (domyślnie SIGIO).
       Dzierżawca powinien odpowiedzieć na otrzymanie tego sygnału wykonując
       porządki niezbędne dla przygotowania pliku do dostępu przez inny proces
       (np. zrzucenie buforów) a następnie usunięcie swojej dzierżawy poprzez
       wykonanie polecenia F_SETLEASE podając jako arg F_UNLCK.

       Jeśli dzierżawca nie zwolni dzierżawy w ciągu podanej w
       /proc/sys/fs/lease-break-time liczby sekund, a wywołanie funkcji
       systemowej przez współzawodnika pozostaje zablokowane (tzn. współzawodnik
       nie podał O_NONBLOCK w swoim wywołaniu funkcji open(), ani też wywołanie
       funkcji systemowej nie zostało przerwane przez obsługę sygnału), to jądro
       wymusi przerwanie dzierżawy przez dzierżawcę.

       Po dobrowolnym lub wymuszonym usunięciu dzierżawy, pzry założeniu, że
       wywołanie funkcji systemowej przez współzawodnika nie jest nieblokujące,
       jądro pozwala na kontynuację funkcji systemowej wywołanej przez
       współzawodnika.

       Domyślnym sygnałem stosowanym do zawiadamiania dzierżawcy jest SIGIO,
       lecz można go zmienić za pomocą polecenia F_SETSIG w fcntl ().  Jeśli
       wydano polecenie F_SETSIG (nawet podając SIGIO), a funkcja obsługi
       sygnału została określona za pomocą SA_SIGINFO, to ta funkcja obsługi
       otrzyma jako drugi argument strukturę siginfo_t, której pole si_fd będzie
       zawierać deskryptor dzierżawionego pliku, do którego uzyskuje dostęp inny
       proces.  (Jest to przydatne, gdy wywołujący utrzymuje dzierżawy na wielu
       plikach).

   Powiadamianie o zmianach pliku lub katalogu
       F_NOTIFY
              (od Linuksa 2.4 wzwyż) Zapewnia powiadamianie o modyfikacji
              katalogu, do którego odnosi się fd lub o modyfikacji
              któregokolwiek z plików w tym katalogu.  Zdarzenia, powiadamianie
              o których ma nastąpić są określone w arg, będącym maską bitową
              utworzoną jako suma logiczna (OR) zera lub więcej spośród
              następujących bitów:


              Bit         Opis (zdarzenie w katalogu)
              ──────────────────────────────────────────────────────────
              DN_ACCESS   Dostęp do pliku (read, pread, readv)
              DN_MODIFY   Modyfikacja pliku (write, pwrite,
                          writev, truncate, ftruncate)

              DN_CREATE   Utworzenie pliku (open, creat, mknod,
                          mkdir, link, symlink, rename)
              DN_DELETE   Usunięcie pliku (unlink, rename do
                          innego katalogu, rmdir)
              DN_RENAME   Zmiana nazwy w obrębie katalogu
                          (rename)
              DN_ATTRIB   Zmiana atrybutów pliku
                          (chown, chmod, utime[s])

              (Uzyskanie ich definicji wymaga zdefiniowania makra _GNU_SOURCE
              przed włączeniem <fcntl.h>.)

              Powiadomienia dotyczące katalogów są zazwyczaj jednorazowe, więc
              aplikacja musi się ponownie zarejestrować, aby otrzymać dalsze
              powiadomienia.  Alternatywnie, jeśli w arg włączono DN_MULTISHOT,
              to powiadomienia będą dokonywane aż do ich jawnego usunięcia.
              Szereg wywołań podających DN_MULTISHOT kumuluje się, przy czym
              zdarzenia w arg są dodawane logicznie do już monitorowanych.  Aby
              wyłączyć powiadamianie o jakichkolwiek zdarzeniach, należy w
              wywołaniu F_NOTIFY podać arg równe 0.

              Powiadamianie odbywa się poprzez dostarczenie sygnału.  Domyślnym
              sygnałem jest SIGIO, ele można go amienić za pomocą polecenia
              F_SETSIG w fcntl().  W tym drugim przypadku, funkcja obsługi
              sygnału otrzymuje jako swój drugi argument strukturę siginfo_t
              (gdy funkcja obsługi sygnału została określona za pomocą
              A_SIGINFO) a pole si_fd tej struktury zawiera deskryptor pliku,
              który spowodował powiadomienie.  (przydatne, gdy utrzymywane są
              dzierżawy na wielu katalogach).

              W szczególności, gdy używa się DN_MULTISHOT, do zawiadamiania
              powinien być stosowany sygnał czasu rzeczywistego zgodny z
              POSIX.1b, tak aby mozna było kolekować wiele zmian.

WARTOŚĆ ZWRACANA
       Wartość zwracana po pomyślnym zakończeniu funkcji zależy od operacji:

       F_DUPFD  Nowy deskryptor.

       F_GETFD  Wartość znacznika.

       F_GETFL  Wartości znaczników.

       F_GETOWN Wartość właściciela deskryptora.

       F_GETSIG Wartość sygnału wysłyanego, gdy odczyt lub zapis staną się
       możliwe, lub zero, dla tradycyjnego zachowania SIGIO.

       Wszystkie pozostałe polecenia
              Zero.

       Przy błędach zwracane jest -1 i odpowiednio ustawiane errno.

BŁĘDY
       EACCES lub EAGAIN
              Operacja jest zabroniona przez blokadę utrzymywaną przez inny
              proces.  Albo, operacja jest zabroniona, gdyż plik został
              odwzorowany w pamięci przez inny proces.

       EBADF  fd nie jest deskryptorem otwartego pliku, albo było to polecenie
              F_SETLK lub F_SETLKW a tryb otwarcia deskryptora pliku nie
              odpowiada rodzajowi żądanej blokady.

       EDEADLK
              Stwierdzono, że podane polecenie F_SETLKW spowodowałoby
              zakleszczenie blokad.

       EFAULT lock znajduje się poza dostępną dla użytkownika przestrzenią
              adresową.

       EINTR  Dla F_SETLKW, oznacza, że polecenie zostało przerwane przez
              sygnał.  Dla F_GETLK i F_SETLK, polecenie zostało przerwane przez
              sygnał zanim blokada została sprawdzona lub ustawiona. Najbardziej
              prawdopodobne podczas blokowania zdalnego pliku (np.  blokowanie
              przez NFS), ale czasmi zdaża się lokankie.

       EINVAL Dla F_DUPFD, arg jest ujemny, lub większy od maksymalnej
              dozwolonej wartości. Dla F_SETSIG, arg nie jest dozwolonym numerem
              sygnału.

       EMFILE Dla F_DUPFD, proces już osiągnął maksymalną liczbę otwartych
              deskryptorów plików.

       ENOLCK Zbyt wiele otwartych blokad segmentowych, tablica blokad jest
              pełna lub zawiódł protokół blokowania zdalnego (np. dla blokad
              przez NFS).

       EPERM  Próbowano wyzerować znacznik O_APPEND na pliku posiadającym
              ustawiony atrybut "append-only".

UWAGI
       Błędy zwracane przez dup2 są inne niż zwracane przez F_DUPFD.

       Począwszy od jądra 2.0, nie ma oddziaływania pomiędzy typami blokad
       zakłądanych przez flock(2) i przez fcntl(2).

       POSIX 1003.1-2001 zezwala na ujemne wareości l_len.  (I jeśli wartość
       jest ujemna, to przedziałem, którego dotyczy blokada obejmuje bajty od
       l_start+l_len do l_start-1 włącznie.) Jednakże, funkcja systemowa z
       aktualnych jąder Linuksa zwraca w tej sytuacji EINVAL.

       W niektórych systemach struktura struct flock zawiera dodatkowe pola,
       takie jak np.  l_sysid.  Oczywiście, samo l_pid jest mało przydatne, gdy
       proces utrzymujący blokadę może działać na innej maszynie.


ZGODNE Z
       SVr4, SVID, POSIX, X/OPEN, BSD 4.3.  Tylko operacje F_DUPFD, F_GETFD,
       F_SETFD, F_GETFL, F_SETFL, F_GETLK, F_SETLK i F_SETLKW są opisane w
       POSIX.1. F_GETOWN i F_SETOWN są BSDizmami niewspieranymi przez SVr4;
       F_GETSIG i F_SETSIG są specyficzne dla Linuksa.  F_NOTIFY, F_GETLEASE i
       F_SETLEASE są również specyficzne dla Linuksa.  (Uzyskanie ich definicji
       wymaga zdefiniowania makra _GNU_SOURCE przed włączeniem <fcntl.h>.)
       Legalne znaczniki dla F_GETFL/F_SETFL to te, które są wspierane przez
       open(2) i są tu różnice między wymienionymi systemami; O_APPEND,
       O_NONBLOCK, O_RDONLY, i O_RDWR są opisane w POSIX.1. SVr4 wspiera wiele
       innych opcji i znaczników, tutaj nie opisanych.

       SVr4 dokumentuje dodatkowe błędy EIO, ENOLINK i EOVERFLOW.

ZOBACZ TAKŻE
       dup2(2), flock(2), lockf(3), open(2), socket(2)

       Zobacz też locks.txt, mandatory.txt i dnotify.txt w
       /usr/src/linux/Documentation.

INFORMACJE O TŁUMACZENIU
       Powyższe tłumaczenie pochodzi z nieistniejącego już Projektu Tłumaczenia
       Manuali i może nie być aktualne. W razie zauważenia różnic między
       powyższym opisem a rzeczywistym zachowaniem opisywanego programu lub
       funkcji, prosimy o zapoznanie się z oryginalną (angielską) wersją strony
       podręcznika za pomocą polecenia:

              man --locale=C 2 fcntl

       Prosimy o pomoc w aktualizacji stron man - więcej informacji można
       znaleźć pod adresem http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/.



Linux-2.5.18                       2002-04-24                           FCNTL(2)