gvim

VIM(1)                       General Commands Manual                      VIM(1)



NAME
       vim - Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty

SYNOPSIS
       vim [opcje] [plik ..]
       vim [opcje] -
       vim [opcje] -t znacznik
       vim [opcje] -q [plik_błędu]

       ex
       view
       gvim gview evim eview
       rvim rview rgvim rgview

OPIS
       Vim jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być używany do edycji
       wszelkiego rodzaju plików tekstowych.  Użyteczny zwłaszcza przy edycji
       programów.

       Posiada wiele usprawnień w porównaniu z Vi: wielopoziomowe cofanie zmian,
       wiele okien i buforów, podświetlanie składni, edycja linii poleceń,
       uzupełnianie nazw plików, pomoc on-line, wizualna selekcja, itd.  Zobacz
       ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnic pomiędzy Vimem i Vi.

       W czasie korzystania z Vima można uzyskać obszerną pomoc z systemu pomocy
       on-line dzięki poleceniu ":help".  Zobacz rozdział POMOC ON-LINE poniżej.

       Najczęściej Vim jest uruchamiany do edycji pojedynczego pliku poleceniem

            vim plik

       Bardziej ogólnie Vim jest uruchamiany poprzez:

            vim [opcje] [lista plików]

       Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z pustym buforem. W innym
       wypadku istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden
       lub więcej plików do edycji.

       plik ..     Lista nazw plików.  Pierwsza nazwa będzie nazwą bieżącego
                   pliku, który zostanie wczytany do bufora. Kursor zostanie
                   umieszczony w pierwszym wierszu. Do kolejnych plików można
                   przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć plik, którego
                   nazwa zaczyna się od myślnika należy listę plików poprzedzić
                   "--".

       -           Plik do edycji jest wczytany ze standardowego wejścia.
                   Polecenia są odczytywane ze standardowego wyjścia błędów,
                   którym powinien być terminal (tty).

       -t {znacznik}
                   Plik do edycji i początkowa pozycja kursora zależy od
                   "znacznika", rodzaju etykiety goto.  {znacznika} szuka się w
                   pliku tags, związany z nim plik staje się plikiem bieżącym i
                   wykonuje się powiązane polecenie.  Zazwyczaj używa się tego
                   sposobu dla programów w C, w których wypadku {znacznik} może
                   być nazwą funkcji.  W efekcie plik zawierający określoną
                   funkcję staje się plikiem bieżącym a kursor jest umieszczony
                   na początku funkcji.  Zobacz ":help tag-commands".

       -q [plik_błędów]
                   Zacznij w trybie quickFix.  Plik [plik_błędów] zostaje
                   zinterpretowany i pokaże się pierwszy błąd.  Jeśli brak opcji
                   [plik_błędów] nazwa pliku zostanie pobrana z opcji
                   'errorfile' (domyślnie "AztecC.Err" dla Amigi, "errros.err"
                   dla innych systemów.  Do kolejnych błędów można przeskoczyć
                   dzięki poleceniu ":cn".  Zobacz ":help quickfix".

       W zależności od wywołania Vim zachowuje się inaczej (program może być
       cały czas tym samym plikiem).

       vim       "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne.

       ex        Zacznij w trybie Ex.  Przejdź do trybu Normalnego poleceniem
                 ":vi".  Można także uruchomić poprzez argument "-e".

       view      Zacznij w trybie tylko do odczytu. W ten sposób będziesz
                 chroniony przed zapisywaniem pliku. Można także uruchomić
                 poprzez argument "-R".

       gvim gview
                 Wersja GUI.  Uruchamia nowe okno.  Można także uruchomić
                 poprzez argument "-g".

       evim eview
                 Wersja GUI w łatwym trybie.  Uruchamia nowe okno.  Można także
                 uruchomić poprzez argument "-y".

       rvim rview rgvim rgview
                 Podobnie jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie można
                 uruchomić poleceń powłoki lub zawiesić Vima.  Można także
                 uruchomić poprzez argument "-Z".

OPCJE
       Opcje można podać w dowolnej kolejności, przed lub po nazwach plików.
       Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku.

       +[num]      W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony w wierszu
                   "num".  Jeśli brak "num" kursor zostanie umieszczony w
                   ostatnim wierszu.

       +/{wzór}    W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na pierwszym
                   wystąpieniu {wzór}.  Zobacz ":help search-pattern" by
                   dowiedzieć się jakie są możliwe wzorce wyszukiwania.

       +{polecenie}

       -c {polecenie}
                   {polecenie} zostanie wykonane po tym jak wczyta się pierwszy
                   plik.  {polecenie} jest interpretowane jako polecenie Ex.
                   Jeśli {poleceni} zawiera białe znaki musi być umieszczone w
                   podwójnych cudzysłowach (zależy to od używanej powłoki).
                   Przykład: Vim "+set si" main.c
                   Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "-c".

       -S {plik}   {plik} zostanie zinterpretowany po wczytaniu pierwszego
                   pliku.  Jest równoważne -c "source {plik}".  {plik} nie może
                   zaczynać się '-'.  Jeśli nie podano {plik} zostanie użyty
                   "Session.vim" (działa tylko wtedy jeśli -S jest ostatnim
                   argumentem).

       --cmd {polecenie}
                   Podobne do "-c", ale polecenie jest wykonywane tuż przed
                   interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc.  Można użyć do 10
                   takich poleceń, niezależnie od poleceń od "-c"

       -A          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla języków
                   arabskich (edycja od prawej do lewej i arabska mapa
                   klawiatury) ta opcja uruchamia Vima w trybie arabskim, np.
                   ustawia się opcja 'arabic'. W innym wypadku pojawi się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -b          Tryb binarny.  Ustawi się kilka opcji, które umożliwią edycję
                   plików binarnych lub wykonywalnych.

       -C          Kompatybilny. Ustawia opcję 'compatible'.  W ten sposób Vim
                   będzie zachowywał się jak Vi, nawet jeśli istnieje plik
                   .vimrc.

       -d          Uruchom w trybie diff.  Powinno się użyć dwóch, trzech lub
                   czterech nazwy plików jako argumentów.  Vim otworzy wszystkie
                   te pliki i pokaże różnice między nimi.  Działa jak
                   vimdiff(1).

       -d {urządzenie}
                   Otwórz {urządzenie} by używać jako terminal.  Tylko na
                   Amidze.  Przykład: "-d con:20/30/600/150".

       -D          Debugowanie. Przejdź do trybu debugowanie wykonując pierwsze
                   polecenie ze skryptu.

       -e          Uruchom Vima w trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano
                   program jako "ex".

       -E          Uruchom Vima w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo jakby
                   wywołano program jako "exim".

       -f          Pierszy plan. Dla wersji GUI.  Vim nie nie oddzieli się od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze Vim nie jest
                   uruchomiony ponownie by otworzyć nowe okno.  Opcja powinna
                   być użyta kiedy Vim jest wywoływany przez program, który ma
                   zaczekać na koniec sesji (np.  mail).  Na Amidze polecenia
                   ":sh" i ":!" nie będą działać.

       --nofork    Pierwszy plan. Dla wersji GUI.  Vim nie oddzieli się od
                   powłoki w jakiej został uruchomiony.

       -F          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji
                   tekstów od prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta
                   opcja uruchomi Vima w trybie Farsi, np. zostawią ustawione
                   opcje 'fkmap' i 'rightleft'.  W innym wypadku pojawi się
                   komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -g          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja
                   uruchomi GUI.  W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
                   Vim zakończy działanie.

       -h          Wyświetli krótką pomoc o argumentach linii poleceń i opcjach.
                   Potem Vim zakończy działanie.

       -H          Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem RIGHTLEFT dla
                   edycji od prawej do lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla
                   hebrajskiego, ta opcja uruchomi Vima w trybie hebrajskim, np.
                   ustawi opcje 'hkmap' i 'rightleft'.  W innym wypadku pojawi
                   się komunikat błędu i Vim zakończy działanie.

       -i {viminfo}
                   Kiedy Vim używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku
                   użyć zamiast domyślnego "~/.viminfo".  Można też ominąć
                   użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".

       -L          To samo co -r.

       -l          Tryb Lisp.  Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'.

       -m          Zmiana pliku jest niemożliwa.  Przestawia opcję 'write'.
                   Można zmieniać zawartość bufora, ale zapisanie pliku nie jest
                   możliwe.

       -M          Opcje 'modifiable' i 'write' zostaną wyłączone, tak więc
                   zmiany w pliku oraz ich zapisanie nie są możliwe. Wartość
                   tych opcji można zmienić.

       -N          Tryb niekompatybilny. Przestawia opcję 'compatible'. Dzięki
                   temu Vim będzie zachowywał się odrobinę lepiej, ale mniej
                   zgodnie z Vi nawet jeśli nie istnieje plik .vimrc.

       -n          Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie
                   będzie możliwe.  Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na
                   bardzo wolnym medium (np.  dyskietce). Ten cel można osiągnąć
                   także przez ":set uc=0". Można odwrócić przez ":set uc=200".

       -nb         Uruchom jako serwer edytora dla NetBeans. Zobacz dokumentację
                   by dowiedzieć się więcej.

       -o[N]       Otwórz N okien w stosie.  Kiedy brak N, otwórz jedno okno dla
                   każdego pliku.

       -O[N]       Otwórz N okien obok siebie.  Kiedy brak N, otwórz jedno okno
                   dla każdego pliku.

       -p[N]       Otwórz N kart.  Kiedy brak N, otwórz jedną kartę dla każdego
                   pliku.

       -R          Tryb tylko do odczytu.  Zostanie ustawiona opcja 'readonly'.
                   Cały czas można zmieniać bufor, ale będzie istniała blokada
                   by chronić przed przypadkowym zapisaniem pliku.  Jeśli chcesz
                   zapisać plik dodaj wykrzyknik do polecenia Ex, np. ":w!".
                   Opcja -R implikuje opcję -n (zobacz poniżej).  Opcja
                   'readonly' może zostać przestawiona poprzez ":set noro".
                   Zobacz ":help 'readonly'".

       -r          Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich.

       -r {plik}   Tryb odzyskiwania danych.  Plik wymiany zostanie wykorzystany
                   do odzyskania gwałtownie przerwanej sesji.  Plik wymiany to
                   plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z dodanym ".swp".
                   Zobacz ":help recovery".

       -s          Tryb cichy. Rozpoczęty tylko kiedy uruchomiony jako "Ex" lub
                   opcja "-e" została podana przed opcją "-s".

       -s {skrypt} Zostanie wczytany plik {skrypt}.  Znaki w pliku zostaną
                   zinterpretowane jakby były wpisywane.  To samo można osiągnąć
                   poprzez polecenie ":source! {skrypt}".  Jeśli osiągnięto
                   koniec pliku zanim edytor zakończył działanie, dalsze znaki
                   odczytywane są z klawiatury.

       -T {terminal}
                   Przekazuje Vimowi nazwę terminalu jakiego używasz.  Wymagane
                   tylko wtedy jeśli nie działa automatycznie.  Powinien być to
                   terminal znany Vimowi (builtin) lub zdefiniowany w plikach
                   termcap lub terminfo.

       -u {vimrc}  Użyj poleceń z pliku {vimrc} w czasie uruchamiania.
                   Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania zostaną pominięte.
                   Używaj do edytowania plików specjalnych.  Można pominąć także
                   wszystkie możliwe pliki uruchamiania poprzez podanie nazwy
                   "NONE".  Zobacz ":help initialization" by poznać więcej
                   szczegółów.

       -U {gvimrc} Użyj poleceń z pliku {gvimrc} w czasie uruchamiania GUI.
                   Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania GUI zostaną
                   pominięte.  Można pominąć także wszystkie możliwe pliki
                   uruchamiania GUI poprzez podanie nazwy "NONE".  Zobacz ":help
                   gui-init" by poznać więcej szczegółów.

       -V[N]       Tryb gadatliwy. Wypisz wiadomości o tym jaki pliki są
                   wczytywane i o informacjach pobieranych i dodawanych do pliku
                   viminfo. Opcjonalny argument N jest wartością 'verbose'.
                   Domyślnie 10.

       -v          Uruchom Vima w trybie Vi, tak jakby program był nazwany "vi".
                   Ma znaczenie tylko wtedy jeśli program nazwany jest "ex".

       -w {plik}   Wszystkie wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia działania
                   programu, są zapisywane w {plik} .  Użyteczne jeśli chce się
                   stworzyć skrypt do użycia z "vim -s" lub ":source!".  Jeśli
                   {plik} istnieje, znaki są dopisywane.

       -W {plik}   Podobnie do -w, ale istniejący plik jest nadpisywany.

       -x          Użyj szyfrowania podczas zapisywania plików. Zostaniesz
                   poproszony o podanie klucza.

       -X          Nie łącz z serwerem X. Skraca czas uruchamiania w terminalu,
                   ale tytuł okna i schowek nie będą wykorzystywane.

       -y          Uruchom Vima w łatwym trybie, tak jakby program został
                   wywołany "evim" lub "eview".  Vim będzie zachowywał się
                   bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.

       -Z          Tryb ograniczony. Zachowuje się jakby nazwa programu
                   zaczynała się od "r".

       --          Oznacza koniec opcji.  Argumenty po tej opcji będą traktowane
                   jak nazwy plików. Używa się do otwierania plików, których
                   nazwy zaczynają się od '-'.

       --echo-wid  Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście.

       --help      Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"-h".

       --literal   Potraktuj nazwy plików dosłownie i nie rozwiązuj
                   kwantyfikatorów. Nie ma znaczenia na Uniksach gdzie powłoka
                   rozwiązuje kwantyfikatory.

       --noplugin  Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy -u NONE.

       --remote    Połącz się z serwerem Vima i edytuj w nim resztę plików
                   podanych jako argumenty. Jeśli nie znaleziono serwera
                   zostanie zgłoszony błąd a pliki zostaną otwarte w bieżącym
                   Vimie.

       --remote-expr {wyrażenie}
                   Połącz z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i wypisz
                   rozwiązanie na standardowe wyjście.

       --remote-send {klawisze}
                   Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}.

       --remote-silent
                   Tak samo jak -remote, ale bez ostrzeżenia kiedy nie
                   znaleziono serwera.

       --remote-wait
                   Tak samo jak -remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki
                   pozostaną otwarte.

       --remote-wait-silent
                   Tak samo jak --remote-wait, ale bez ostrzeżenie kiedy nie
                   znaleziono serwera.

       --serverlist
                   Wypisz nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można znaleźć.

       --servername {nazwa}
                   Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego
                   Vima o ile nie połączone z argumentem --remote, wtedy jest to
                   nazwa serwera do połączenia.

       --socketid {id}
                   Wyłącznie GTK GUI: Użyj mechanizmu GtkPlug by uruchomić gvima
                   w innym oknie.

       --version   Wypisz informację o wersji i zakończ.

POMOC ON-LINE
       By rozpocząć wpisz ":help" w Vimie Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc
       na określony temat.  Przykład: ":help ZZ" by uzyskać pomoc na temat
       polecenia "ZZ".  Użyj <Tab> i CTRL-D aby uzupełnić tematy (":help
       cmdline-completion"). W plikach pomocy istnieją znaczniki by ułatwić
       skakanie z jednego miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych,
       zobacz ":help").  Można w ten sposób zobaczyć całą dokumentację, np.
       ":help syntax.txt".

PLIKI
       /usr/share/vim/vim73/doc/*.txt
                      Dokumentacja Vima Użyj ":help doc-file-list" aby uzyskać
                      pełną listę.

       /usr/share/vim/vim73/doc/tags
                      Plik znaczników służy do znajdowania informacji w plikach
                      dokumentacji.

       /usr/share/vim/vim73/syntax/syntax.vim
                      Globalne uruchamianie podświetlania składni.

       /usr/share/vim/vim73/syntax/*.vim
                      Pliki składni dla różnych języków.

       /etc/vimrc     Globalny plik uruchamiania Vima

       ~/.vimrc       Osobiste parametry uruchamiania Vima

       /etc/gvimrc    Globalne uruchamianie gvima.

       ~/.gvimrc      Osobiste parametry uruchamiania gvima.

       /usr/share/vim/vim73/optwin.vim
                      Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry sposób do
                      przeglądania i ustawiania opcji.

       /usr/share/vim/vim73/menu.vim
                      Globalne uruchamianie menu gvima.

       /usr/share/vim/vim73/bugreport.vim
                      Skrypt służący do tworzenia raportów o błędach. Zobacz
                      ":help bugs".

       /usr/share/vim/vim73/filetype.vim
                      Skrypt do wykrywania typu pliku według jego nazwy. Zobacz
                      ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim73/scripts.vim
                      Skrypt do wykrywania typu pliku według jego zawartości.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim73/print/*.ps
                      Pliku używane do drukowania PostScriptu.

       Najświeższe wiadomości na stronie Vima:
       <URL:http://www.vim.org/>

ZOBACZ TAKŻE
       vimtutor(1)

AUTOR
       Vim został napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą innych osób.
       Zobacz ":help credits" w Vimie.
       Vim bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews i
       G.R. (Fred) Walter.  Mało już zostało z oryginalnego kodu.

BŁĘDY
       Prawdopodobne.  Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych problemów.

       Pamiętaj że pewna ilość problemów, które mogą być uznawane przez
       niektórych ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością w
       odtwarzaniu zachowania Vi.  Jeśli sądzisz, że inne rzeczy są błędami
       "ponieważ Vi robi to inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej plikowi
       vi_diff.txt (lub wpisać ":help vi_diff.txt" w Vimie).  Sprawdź także opis
       opcji 'compatible' i 'cpoptions'.



                                   2006 kwi 11                            VIM(1)