mail

NAZWA
     mail — wysyłanie i odbieranie poczty

SKŁADNIA
     mail [-iInv] [-s temat] [-c adres-cc] [-b adres-bcc] adres-docelowy...
     mail [-iInNv] -f [plik]
     mail [-iInNv] [-u użytkownik]

WPROWADZENIE
     Mail to inteligentny system przetwarzania poczty, który korzysta ze składni
     linii poleceń przypominającej ed(1), operując jednak na wiadomościach, a
     nie na liniach tekstu.

     -v    Tryb verbose.  Szczegółowe informacje dotyczące wysyłki są
           wyświetlane na terminalu użytkownika.

     -i    Ignoruje sygnały przerwania od tty.  Ta opcja jest bardzo użyteczna
           podczas korzystania z mail poprzez linie telefoniczne z dużą liczbą
           zakłóceń.

     -I    Zmusza mail do pracy w trybie interaktywnym, nawet jeśli wejściem nie
           jest terminal.  W szczególności znak specjalny ‘~’ podczas wysyłania
           poczty jest aktywny tylko w trybie interaktywnym.

     -n    Zakazuje czytania /etc/mail.rc po uruchomieniu programu.

     -N    Zakazuje wyświetlania na początku nagłówków wiadomości w czasie
           czytania poczty czy edycji foldera pocztowego.

     -s    Ustala temat z poziomu linii poleceń (tylko pierwszy argument po
           opcji -s jest uznawany za temat; pamiętaj, aby objąć cudzysłowami
           tematy zawierające spacje).

     -c    Wysyła kopie do listy użytkowników.

     -b    Wysyła ukryte kopie do listy.  Lista to adresy oddzielone
           przecinkami.

     -f    Czyta zawartość twojego pliku mbox (lub innego podanego pliku) do
           obróbki. Gdy wyjdziesz, mail zapisuje nieskasowane wiadomości z
           powrotem do tego pliku.

     -u    Równoważna z:

                 mail -f /var/spool/mail/użytkownik

   Wysyłanie poczty
     Aby wysłać pocztę do jednej lub kilku osób, mail może zostać wywołany z
     adresami docelowymi jako parametrami.  Program następnie spodziewa się, że
     wpiszesz swoją wiadomość, zakończoną ‘control-D’ na początku nowej linii.
     Sekcja Odpowiadanie na listy położona poniżej, opisuje pewne cechy mail
     ułatwiające tworzenie listu.

   Czytanie poczty
     Standardowe polecenie mail bez żadnych parametrów sprawdza twoją pocztę, a
     następnie wypisuje nagłówek każdej znalezionej wiadomości.  Początkowo
     aktywna jest pierwsza wiadomość (nr 1) i może ona zostać pokazana za pomocą
     polecenia print (które może zostać skrócone do ‘p’).  Możesz poruszać się
     po wiadomościach tak, jak poruszasz się pomiędzy liniami w programie ed(1),
     za pomocą poleceń ‘+’ i ‘-’ wybierających poprzednią i następną wiadomość,
     oraz numerów wiadomości.

   Kasowanie poczty
     Po obejrzeniu wiadomości możesz ją skasować za pomocą polecenia delete d’
     lub odpowiedzieć na nią używając reply r’.  Skasowanie powoduje, że
     program mail zapomina o tej wiadomości.  Proces ten nie jest nieodwracalny,
     taka wiadomość może zostać odzyskana poleceniem undeleted u’ podając jej
     numer, lub przez przerwanie pracy programu mail za pomocą polecenia exitx’.  Najczęściej jednak skasowane wiadomości po prostu znikną, aby już ich
     nigdy nie obejrzeć.

   Wyszczególnianie wiadomości
     Komendy takie jak print czy delete mogą zawierać jako argument listę
     numerów wiadomości, których dotyczy dana komenda.  Tak więc “delete 1 2”
     kasuje wiadomości 1 i 2, podczas gdy “delete 1-5” kasuje wiadomości od 1 do
     5.  Specjalny znak ‘*’ dotyczy wszystkich wiadomości, a ‘$’ wskazuje na
     ostatnią wiadomość. Tak więc polecenie top które wyświetla kilka pierwszych
     linii widomości może zostać użyte jako “top *” aby wyświetlić pierwsze
     kilka linii wszystkich wiadomości.

   Odpowiadanie na listy
     Możesz użyć komendy reply aby odpowiedzieć na wiadomość, odsyłając ją z
     powrotem do nadawcy. Tekst który następnie wpiszesz, aż do znaku końca
     pliku, będzie traktowany jako zawartość wiadomości.  Podczas wpisywania
     wiadomości mail traktuje specjalnie linie zaczynające się znakiem ‘~’.  Na
     przykład wpisanie ‘~m’ (samego w linii) umieści kopię wiadomości na którą
     odpowiadasz przesuwając ją o tabulator w prawo.  (patrz zmienna
     indentprefix poniżej).  Pozostałe opcje ustawiają pole tematu, dodają lub
     usuwają adresatów wiadomości czy pozwalają ci wywołać edytor lub powłokę,
     aby wykonać jakieś polecenia.  (Te opcje są podane w podsumowaniu poniżej).

   Kończenie sesji
     Możesz zakończyć pracę z programem mail za pomocą polecenia quit q’.
     Przeglądnięte wiadomości są umieszczane w pliku mbox chyba że zostały
     usunięte, w takim razie zostają skasowane.  Nieprzeczytane wiadomości
     wracają do skrzynki pocztowej.  (Patrz opcja -f powyżej).

   Osobiste i systemowe listy dystrybucyjne
     Możliwe jest także tworzenie osobistych list dystrybucyjnych, tak, aby
     poczta wysłana do na przykład pod adres “cohorts” trafiła do grupy ludzi
     Takie listy definiuje się przez dodanie linii takiej jak

           alias cohorts bill ozalp jkf mark kridle@ucbcory

     do pliku .mailrc w twoim katalogu domowym.  Aktualna lista takich aliasów
     może być wyświetlona poleceniem alias w programie mail.  Systemowe listy
     dystrybucyjne tworzy się przez edycję pliku /etc/aliases, patrz także
     aliases(5) i sendmail(8).  Mają one nieco odmienną składnię.  W wysyłanej
     poczcie, aliasy osobiste zostaną rozszerzone, tak, aby można było
     odpowiedzieć nadawcy.  Systemowe aliasy nie są rozszerzane podczas
     wysyłania poczty, ale każda odpowiedz która powróci do tego komputera
     zostanie rozszerzona podczas przechodzenia przez program sendmail.

   Poczta sieciowa (ARPA, UUCP, Berknet)
     Opisu adresów sieciowych szukaj w mailaddr(7).

     Mail ma wiele opcji, które mogą być ustawione w pliku .mailrc, aby wpłynąć
     na zachowanie programów, tak więc “set askcc” uaktywnia opcję askcc.
     (Podsumowanie tych opcji znajduje się poniżej).

PODSUMOWANIE
     (Zaadaptowane z `Mail Reference Manual')

     Każde polecenie jest wpisywane w osobnej linii i może posiadać argumenty.
     Komenda nie musi zostać podana w całości, używana pierwsza komenda pasująca
     do podanego przedrostka.  Jeśli nie podano żadnego argumentu dla komend,
     które wymagają listy wiadomości jako argumentu, to domyślnie przyjmowana
     jest następna wiadomość która spełniająca warunki komendy.  Jeśli nie
     istnieją żadne następne wiadomości, to przeszukiwanie odbywa się w
     przeciwnym kierunku, a jeśli nie istnieje żadna pasująca wiadomość, mail
     wyświetla komunikat “No applicable messages” i przerywa wykonywanie
     polecenia.

     -       Wyświetla poprzednią wiadomość. Jeśli podano liczbowy argument n,
             to wyświetla wiadomość odległą o n do tyłu w stosunku do aktualnej.

     ?       Wyświetla małe podsumowanie komend.

     !       Wywołuje komendę powłoki (patrz także sh(1) i csh(1)) podaną jako
             argument.

     Print   (P) To samo co print, ale dodatkowo wyświetla ignorowane pola
             nagłówka.  Patrz także print, ignore i retain.

     Reply   (R) Wysyła odpowiedź nadawcy. Nie wysyła odpowiedzi pozostałym
             adresatom.

     Type    (T) To samo co komenda Print.

     alias   (a) Jeśli bez argumentów, wyświetla wszystkie zdefiniowane aliasy.
             Jeśli jeden argument, wyświetla tylko ten alias.  Jeśli więcej
             argumentów, tworzy nowy alias lub zmienia stary.

     alternates
             (alt) Komenda alternates jest użyteczna, jeśli posiadasz konta na
             kilku komputerach.  Może być ona używana do poinformowania programu
             mail, że podany adres jest faktycznie twój.  Gdy odpowiadasz na
             wiadomości, mail nie wyśle kopii listu na inne adresy podane w
             liście alternates.  Jeśli komenda alternates została wywołana bez
             argumentów, wyświetla aktualną listę adresów alternatywnych.

     chdir   (c) Zmienia aktualny katalog na podany. Jeśli nie podano katalogu,
             to przechodzi do katalogu domowego użytkownika.

     copy    (co) Komenda copy robi to samo, co save, z wyjątkiem tego, że nie
             zaznacza zapisywanej wiadomości jako usuniętej.

     delete  (d) Zaznaczas wiadomości podane w argumencie jako usunięte.
             Usunięte wiadomości nie zostaną zapisane w mbox, ani nie będą
             dostępne dla większości innych komend.

     dp      (także dt) Kasuje aktualną wiadomość i wyświetla kolejną. Jeśli nie
             ma kolejnej wiadomości, mail wyświetli komunikat “at EOF”.

     edit    (e) Wywołuje edytor tekstowy po kolei dla każdej wiadomości podanej
             jako parametr. Po powrocie z wiadomość jest ponownie odczytywana.

     exit    (ex lub x) Powoduje natychmiastowy powrót do powłoki bez
             modyfikacji skrzynki pocztowej, pliku mbox lub pliku podanego za
             pomocą parametru -f.

     file    (fi) To samo co folder.

     folders
             Wyświetla nazwy folderów pocztowych.

     folder  (fo) Komenda folder przełącza program na nowy plik lub folder
             pocztowy.  Gdy bez argumentów, wyświetla nazwę pliku, z którego
             aktualnie korzystamy. Jeśli podasz argument, program zapisze
             wszystkie zmiany (takie jak skasowane wiadomości) których dokonałeś
             w aktualnym pliku i odczyta nowy plik.  Występują pewne specjalne
             znaki, oznaczające pewne pliki.  # oznacza poprzedni plik, %
             systemową skrzynkę pocztową, %użytkownik oznacza systemową skrzynkę
             pocztową dla danego użytkownika, & oznacza twój plik mbox a +folder
             oznacza plik w twoim katalogu folderów.

     from    (f) Wypisuje nagłówki podanych wiadomości.

     headers
             (h) Wyświetla nagłówki 18 wiadomości, jeśli podano argument ‘+’, to
             wyświetlane jest następne 18 nagłówków, a jeśli podano argument
             ‘-’, to 18 poprzednich.

     help    To samo co ?

     hold    (ho, także preserve) Zaznacza podane wiadomości do pozostawienia w
             systemowej skrzynce pocztowej, zamiast przeniesienia do mbox.  Nie
             anuluje komendy delete.

     ignore  Dodaje listę pól nagłówka do listy ignorowania.  Pola nagłówka na
             liście ignorowania nie zostaną pokazane na terminalu gdy
             wyświetlisz wiadomość.  Ta komenda jest bardzo użyteczna do
             ignorowania pewnych pól nagłówka generowanych przez komputer.
             Komendy Type oraz Print mogą zostać użyte do wyświetlenia
             wiadomości w całości, włączając w to pola ignorowane.  Jeśli ignore
             zostanie wywołany bez parametrów, to wyświetla aktualną listę
             ignorowanych pól.

     mail    (m) Wysyła list do adresów i list dystrybucyjnych podanych w
             argumencie.

     mbox    Zaznacza wiadomości, które zostaną przeniesione do mbox gdy
             zakończysz pracę. Dzieje się tak z wiadomościami, którym nie mają
             ustawionej opcji hold.

     next    (n) Podobne do + i CR.  Przechodzi do następnej wiadomości i
             wyświetla ją. Gdy podano argument, przechodzi do następnej
             pasującej wiadomości.

     preserve
             (pre) To samo, co hold.

     print   (p) Wyświetla na terminalu każdą podaną w argumencie wiadomość.

     quit    (q) Kończy pracę, zapisuje wszystkie nieskasowane, niezapisane
             wiadomości w pliku mbox w katalogu domowym użytkownika,
             pozostawiając wszystkie wiadomości zaznaczone poleceniem hold czy
             preserve lub do których nigdy się nie odwoływano w systemowej
             skrzynce pocztowej i usuwa wszystkie pozostałe wiadomości z
             systemowej skrzynki pocztowej. Jeśli podczas tej sesji pojawiła się
             nowa poczta, to zostanie wyświetlony komunikat “You have new mail”.
             Jeśli uruchomiono program z opcją -f, to edytowany plik zostanie
             ponownie zapisany.  Program zwraca kontrolę do powłoki, chyba że
             zapis edytowanego pliku nie powiedzie się, w tej sytuacji
             użytkownik może wyjść za pomocą komendy exit.

     reply   (r) Wysyła odpowiedzi do nadawcy i wszystkich adresatów podanych
             wiadomości. Wiadomość nie może być skasowana.

     respond
             To samo, co reply.

     retain  Dodaje podane pola nagłówka do listy zatrzymanych Podczas
             wyświetlania wiadomości na terminalu zostaną pokazane tylko pola
             nagłówka znajdujące się na liście zatrzymanych. Wszystkie inne pola
             zostają ukryte.  Komendy Type i Print mogą zostać użyte do
             wyświetlenia całej wiadomości.  Jeśli retain zostanie wywołane bez
             argumentów, to wyświetla aktualną listę zatrzymanych pól.

     save    (s) Dopisuje podane wiadomości na koniec podanego jako drugi
             argument pliku. Nazwa pliku, ilość linii oraz liczba znaków jest
             wyświetlana na terminalu.

     set     (se) Gdy bez argumentów, wyświetla wartości wszystkich zmiennych.
             W innym przypadku ustawia opcje. Argumenty są w postaci
             opcja=wartość (bez spacji przed lub za =) lub opcja.  Argument może
             zostać ujęty w cudzysłowy, aby zamaskować spacje, tabulatory, np.
             “set indentprefix="->"”

     saveignore
             Powoduje, że podane wiadomości zapisywane za pomocą save lub
             podczas automatycznego zapisu do mbox nie będą zawierały pól
             nagłówka z listy pól ignorowanych.

     saveretain
             Powoduje, że w czasie zapisu podanych wiadomości za pomocą save lub
             podczas automatycznego zapisu do mbox dołączane są jedynie pola
             nagłówka znajdujące się na liście zatrzymanych pól. Wywołanie
             Saveretain automatycznie anuluje saveignore.

     shell   (sh) Wywołuje interaktywną wersję powłoki.

     size    Wyświetla ilość znaków dla każdej z podanych wiadomości.

     source  Ładuje komendy z pliku.

     top     Wyświetla kilka pierwszych linii podanych wiadomości.  Ilość
             wyświetlanych linii zależy od zmiennej toplines, wartością domyślną
             jest pięć.

     type    (t) To samo co print.

     unalias
             Usuwa grupy adresów zdefiniowane przez komendę alias.  Od teraz
             nazwa grupy nie ma już żadnego szczególnego znaczenia.

     undelete
             (u) Zaznacza podane wiadomości jako nie usunięte.

     unread  (U) Zaznacza podane wiadomości jako nie przeczytane.

     unset   Wyłącza podane opcji, przeciwieństwo komendy set.

     visual  (v) Wywołuje pełnoekranowy edytor dla każdej podanej wiadomości.

     write   (w) Podobne do save, jednak zapisywana jest tylko sama treść
             wiadomości (bez) nagłówka). Użyteczne w celach takich, jak na
             przykład przesyłanie kodów źródłowych poprzez pocztę.

     xit     (x) To samo, co exit.

     z       Mail wyświetla nagłówki wiadomości tak, jak to opisano przy
             poleceniu headers.  Możesz przenieść się do następnego ekranu za
             pomocą polecenia z.  Możesz także przenieść się do poprzedniego
             ekranu używając z-.

   Komendy z tyldą
     Poniżej znajduje się podsumowanie komend z tyldą, które używane są podczas
     pisania wiadomości. Komendy z tyldą są rozpoznawane tylko wtedy, gdy
     znajdują się na początku linii.  The name “tilde escape” is somewhat of a
     misnomer since the actual escape character can be set by the option escape.

     ~!komenda
             Wywołuje podaną komendę powłoki, a następnie wraca do edycji
             wiadomości.

     ~badres ...
             Dodaje podane adresy do listy kopii wiadomości, ale nie ujawnia ich
             w polu Cc: nagłówka (ukryta kopia).

     ~cadres ...
             Dodaje podane adresy do listy kopii wiadomości.

     ~d      Dołącza zawartość pliku “dead.letter” z katalogu domowego do
             edytowanej wiadomości.

     ~e      Wywołuje edytor tekstowy z napisaną dotychczas wiadomością.  Po
             zakończeniu sesji możesz kontynuować dodawanie tekstu do
             wiadomości.

     ~fwiadomości
             Dodaje podane wiadomości do edytowanej wiadomości.  Gdy nie podano
             argumentu, dodaje aktualną wiadomość.  Pola nagłówka ignorowane (za
             pomocą komendy ignore lub retain) nie zostają dołączone.

     ~Fwiadomości
             To samo, co ~f, jednak dołącza wszystkie nagłówki wiadomości.

     ~h      Pozwala na edycję nagłówka wiadomości. Wyświetla po kolei zawartość
             poszczególnych pól nagłówka i pozwala na ich modyfikację.

     ~mwiadomości
             Dodaje podane wiadomości do edytowanej wiadomości, przesunięte o
             tabulator, lub z dodaną wartością zmiennej indentprefix.  Gdy nie
             podano argumentów, dodaje aktualną wiadomość.  Pola nagłówka
             ignorowane (za pomocą komendy ignore lub retain) nie zostają
             dołączone.

     ~Mwiadomości
             To samo, co ~m, ale dołączane są wszystkie pola nagłówka.

     ~p      Wyświetla całość edytowanej wiadomości, poprzedzoną zawartością pól
             nagłówka.

     ~q      Anuluje edytowaną wiadomość, a następnie, jeśli włączona jest opcja
             save, kopiuje ją do pliku “dead.letter” w twoim katalogu domowym.

     ~rplik  Dodaje zawartość podanego pliku do edytowanej wiadomości.

     ~stekst
             Zmienia temat wiadomości na podany tekst.

     ~tadres ...
             Dodaje podane adresy do listy adresatów.

     ~v      Wywołuje alternatywny edytor tekstów (określony przez zmienną
             VISUAL) dla edytowanej wiadomości. Zazwyczaj alternatywnym edytorem
             jest edytor ekranowy. Po wyjściu z edytora możesz kontynuować
             edycję wiadomości.

     ~wplik  Zapisuje wiadomość do podanego pliku.

     ~|komenda
             Wysyła wiadomość poprzez strumień do podanego polecenia.  Jeśli
             komenda nie zwróci nic na standardowym wyjściu lub zakończy pracę z
             błędem, oryginalna wiadomość zostanie zachowana. Często używanym
             poleceniem jest fmt(1) służący do wyjustowania wiadomości.

     ~:komenda-mail
             Wykonuje podaną komendę programu mail. Nie wszystkie polecenia są
             jednak dozwolone.

     ~~tekst
             Dodaje do wiadomości podany tekst, poprzedzony znakiem ~.  Jeśli
             znak escape został zmieniony, powinieneś wpisać go dwukrotnie aby
             został on dodany do wiadomości.

   Opcje programu mail
     Opcje są ustawiane poprzez polecenia set oraz unset.  Opcje mogą być
     binarne, w tej sytuacji istotne jest tylko czy są ustawione czy nie, albo
     tekstowe, w tej sytuacji istotna jest wartość danej opcji. Opcje binarne
     to:

     append  Powoduje, że wiadomości zapisane w mbox zostaną dopisane na końcu,
             zamiast zastępować dotychczasową zawartość pliku. Ta opcja powinna
             być zawsze włączona (najlepiej w pliku /etc/mail.rc).

     ask, asksub
             Powoduje, że mail zawsze zapyta o temat wysyłanej wiadomości. Jeśli
             podasz jedynie pustą linię, nie będzie pola tematu.

     askcc   Powoduje, że pod koniec edycji wiadomości jesteś pytany o
             dodatkowych adresatów kopii. Podanie pustej linii oznacza, że
             dotychczasowa lista kopii jest wystarczająca.

     askbcc  Powoduje, że pod koniec edycji wiadomości jesteś pytany o
             dodatkowych adresatów ukrytych kopii. Podanie pustej linii oznacza,
             że dotychczasowa lista ukrytych kopii jest wystarczająca.

     autoprint
             Powoduje, że komenda delete zachowuje się tak jak dp.  Oznacza to,
             że po skasowaniu wiadomości, następna zostanie wyświetlona
             automatycznie.

     debug   Ustawienie opcji debug działa tak samo, jak podanie -d w linii
             poleceń i powoduje, że mail wyświetla wszystkie informacje
             przydatne przy debugowaniu programu.

     dot     Opcja dot powoduje, że mail interpretuje pojedynczą kropkę w pustej
             linii jako koniec edytowanej wiadomości.

     hold    Ta opcja powoduje, że wiadomości zawsze są zatrzymywane w skrzynce
             pocztowej.

     ignore  Powoduje, że sygnały przerwania z terminalu zostają ignorowane i
             wyświetlone jako znak @.

     ignoreeof
             Opcja ta jest powiązana z dot i powoduje, że mail nie uznaje
             control-d jako końca wiadomości Ignoreeof dotyczy także wiersza
             poleceń mail.

     metoo   Zazwyczaj gdy w grupie znajduje się nadawca, jest on usuwany z pola
             adresatów. Ustawienie tej opcji powoduje dodanie nadawcy do pola
             adresatów.

     noheader
             Ustawienie opcji noheader powoduje to samo, co wywołanie programu z
             parametrem -N.

     nosave  Standardowo, gdy przerwiesz edycję wiadomości, zostanie ona
             zapisana do pliku “dead.letter” w twoim katalogu domowym.
             Ustawienie opcji nosave zapobiega temu.

     Replyall
             Zamienia znaczenie komend reply i Reply.

     quiet   Zapobiega wyświetlaniu wersji po uruchomieniu programu.

     searchheaders
             Jeśli ta opcja jest ustawiona, to lista wiadomości podana w postaci
             ``/x:y'' zostanie zamieniona na listę wszystkich wiadomości
             zawierających tekst ``y'' w polu nagłówka ``x''.  Wielkość liter
             nie jest istotna.

     verbose
             Ustawienie opcji verbose daje takie same efekty, jak użycie opcji
             -v w linii poleceń. Gdy mail pracuje w trybie verbose, na terminalu
             wyświetlane są szczegóły dotyczące dostarczania wiadomości do
             adresata.

   Opcje tekstowe
     EDITOR        Ścieżka do edytora tekstowego używanego po wydaniu komendy
                   edit lub ~e.  Jeśli nie zdefiniowana, używany jest domyślny
                   edytor.

     LISTER        Ścieżka do programu wyświetlającego katalogi wykorzystywanego
                   przez komendę folders.  Domyślna wartość to /bin/ls.

     PAGER         Ścieżka do programu używanego przez komendę more lub gdy
                   ustawiona jest opcja crt.  Jeśli opcja nie została
                   zdefiniowana, używana jest domyślna przeglądarka more(1).

     SHELL         Ścieżka do powłoki używana przez komendę ! i ~!.  Jeśli opcja
                   nie została zdefiniowana, używana jest domyślna powłoka.

     VISUAL        Ścieżka do edytora tekstów używanego przez komendę visual i
                   ~v.

     crt           Wartość tej opcji ustala, jak długa musi być wiadomość, aby
                   program PAGER musiał zostać wykorzystany do jej obejrzenia.
                   Jeśli opcja crt ma pustą wartość, to używana jest liczba
                   linii terminala (patrz też stty(1)).

     escape        Jeśli zdefiniowana, pierwszy znak tej opcji ustala znak
                   używany zamiast ~.

     folder        Nazwa katalogu, w którym przechowywane są foldery wiadomości.
                   Jeśli nazwa zaczyna się od `/', mail uznaje ją za ścieżkę
                   absolutną, w innym przypadku jest to ścieżka względem twojego
                   katalogu domowego.

     MBOX          Nazwa pliku mbox.  Może to być nazwa foldera. Domyślną nazwą
                   jest “mbox” w katalogu domowym użytkownika.

     record        Jeśli zdefiniowana, oznacza nazwę pliku, do którego
                   zapisywana jest każda wysyłana wiadomość. Jeśli
                   niezdefiniowana, to wysyłane wiadomości nie są zapisywane.

     indentprefix  Tekst używany przez komendę ``~m'' do oznaczania wiadomości,
                   zamiast domyślnego znaku tabulacji (^I). Pamiętaj, aby objąć
                   wartość cudzysłowami jeśli zawiera spacje lub tabulatory.

     toplines      Jeśli zdefiniowana, ustala liczbę linii wyświetlanych przez
                   komendę top.  Domyślnie wyświetlanych jest pierwszych pięć
                   linii.

ŚRODOWISKO
     Mail korzysta ze zmiennych środowiskowych HOME oraz USER.

PLIKI
     /var/spool/mail/*    Skrzynka pocztowa.
     ~/mbox               Przeczytana poczta użytkownika.
     ~/.mailrc            Plik zawierający początkowe komendy mail.
     /tmp/R*              Pliki tymczasowe.
     /usr/lib/mail.*help  Pliki pomocy.
     /etc/mail.rc         Systemowy plik inicjalizacji.

PATRZ TAKŻE
     fmt(1), newaliases(1), vacation(1), aliases(5), mailaddr(7), sendmail(8)
     oraz The Mail Reference Manual..

HISTORIA
     Komenda mail pojawiła się w Version 6 AT&T UNIX.  Ta strona man pochodzi z
     dokumentu The Mail Reference Manual, którego autorem jest Kurt Shoens.

BŁĘDY
     Istnieją opcje nie opisane w tym dokumencie. Większość z nich nie jest
     użyteczna dla zwykłego użytkownika.