mount

MOUNT(8)                     Administracja systemem                     MOUNT(8)



NAZWA
       mount - montuje system plików

SKŁADNIA
       mount [-h|-V]

       mount [-l] [-t typ_systemu]

       mount -a [-fFnrsvw] [-t typ-systemu] [-O lista-opcji]

       mount [-fnrsvw] [-o opcje] urz◈dzenie|punkt-montowania

       mount [-fnrsvw] [-t typ-systemu] [-o opcje] urz◈dzenie punkt-montowania

       mount --bind|--rbind|--move stary-katalog nowy-katalog

       mount
       --make-{shared|slave|private|unbindable|rshared|rslave|rprivate|runbindable}
       punkt-montowania

OPIS
       All files accessible in a Unix system are arranged in one big tree, the
       file hierarchy, rooted at /.  These files can be spread out over several
       devices.  The mount command serves to attach the filesystem found on some
       device to the big file tree.  Conversely, the umount(8)  command will
       detach it again.  The filesystem is used to control how data is stored on
       the device or provided in a virtual way by network or other services.

       Standardowa postać polecenia mount to:

              mount -t typ urządzenie katalog

       This tells the kernel to attach the filesystem found on device (which is
       of type type)  at the directory dir.  The option -t type is optional.
       The mount command is usually able to detect a filesystem.  The root
       permissions are necessary to mount a filesystem by default.  See section
       "Non-superuser mounts" below for more details.  The previous contents (if
       any) and owner and mode of dir become invisible, and as long as this
       filesystem remains mounted, the pathname dir refers to the root of the
       filesystem on device.

       Jeśli podano jedynie urządzenie lub katalog, na przykład:

              mount /katalog

       then mount looks for a mountpoint (and if not found then for a device) in
       the /etc/fstab file.  It's possible to use the --target or --source
       options to avoid ambiguous interpretation of the given argument.  For
       example:

              mount --target /mountpoint


       The same filesystem may be mounted more than once, and in some cases
       (e.g., network filesystems) the same filesystem may be mounted on the
       same mountpoint multiple times. The mount command does not implement any
       policy to control this behavior. All behavior is controlled by the kernel
       and it is usually specific to the filesystem driver. The exception is
       --all, in this case already mounted filesystems are ignored (see --all
       below for more details).


   Wypisywanie montowań
       Tryby wypisywania są utrzymywane tylko dla wstecznej kompatybilności.

       Aby uzyskać spójniejsze i dające się konfigurować wyjście, proszę
       korzystać z findmnt(8), w szczególności w swoich skryptach. Proszę
       zauważyć, że znaki kontrolne w nazwach punktów montowania są zastępowane
       znakiem "?".

       Poniższe polecenie wypisze wszystkie zamontowane systemy plików (typu
       typ):

              mount [-l] [-t typ]

       Opcja -l ujmuje w zestawieniu również etykiety. Patrz niżej.


   Indicating the device and filesystem
       Większość urządzeń jest wskazywanych przez nazwę pliku (specjalnego
       urządzenia blokowego), jak np.  /dev/sda1, lecz istnieją inne możliwości.
       Na przykład w wypadku montowania NFS, urządzenie może wyglądać tak:
       knuth.cwi.nl:/katalog.

       The device names of disk partitions are unstable; hardware
       reconfiguration, and adding or removing a device can cause changes in
       names.  This is the reason why it's strongly recommended to use
       filesystem or partition identifiers like UUID or LABEL. Currently
       supported identifiers (tags):

              LABEL=etykieta
                     Human readable filesystem identifier. See also -L.

              UUID=uuid
                     Filesystem universally unique identifier. The format of the
                     UUID is usually a series of hex digits separated by
                     hyphens. See also -U.

                     Proszę zauważyć, że mount(8) używa UUID-ów jako łańcuchów.
                     UUID-y z wiersza poleceń lub fstab(5) nie są konwertowane
                     do wewnętrznej reprezentacji binarnej. Litery w
                     reprezentacji łańcucha UUID powinny być małymi literami.

              PARTLABEL=etykieta
                     Human readable partition identifier.  This identifier is
                     independent on filesystem and does not change by mkfs or
                     mkswap operations It's supported for example for GUID
                     Partition Tables (GPT).

              PARTUUID=uuid
                     Partition universally unique identifier.  This identifier
                     is independent on filesystem and does not change by mkfs or
                     mkswap operations It's supported for example for GUID
                     Partition Tables (GPT).

              ID=id  Hardware block device ID as generated by udevd.  This
                     identifier is usually based on WWN (unique storage
                     identifier) and assigned by the hardware manufacturer.  See
                     ls /dev/disk/by-id for more details, this directory and
                     running udevd is required.  This identifier is not
                     recommended for generic use as the identifier is not
                     strictly defined and it depends on udev, udev rules and
                     hardware.

       The command lsblk --fs provides an overview of filesystems, LABELs and
       UUIDs on available block devices.  The command blkid -p <device> provides
       details about a filesystem on the specified device.

       Proszę nie zapomnieć o tym, że nie ma gwarancji, że etykiety i UUID-y są
       faktycznie unikalne, szczególnie jeśli kopiuje się, współdzieli lub
       przenosi urządzenie. Polecenie lsblk -o +UUID,PARTUUID pozwoli na
       zweryfikowanie unikalności UUID-ów w bieżącym systemie.

       The recommended setup is to use tags (e.g. UUID=uuid) rather than
       /dev/disk/by-{label,uuid,id,partuuid,partlabel} udev symlinks in the
       /etc/fstab file.  Tags are more readable, robust and portable.  The
       mount(8)  command internally uses udev symlinks, so the use of symlinks
       in /etc/fstab has no advantage over tags.  For more details see
       libblkid(3).

       The proc filesystem is not associated with a special device, and when
       mounting it, an arbitrary keyword—for example, proc—can be used instead
       of a device specification.  (The customary choice none is less fortunate:
       the error message `none already mounted' from mount can be confusing.)


   Pliki /etc/fstab, /etc/mtab i /proc/mounts
       Plik /etc/fstab (zobacz fstab(5)), może zawierać wiersze opisujące, jakie
       urządzenia gdzie są zazwyczaj montowane i przy użyciu jakich opcji.
       Domyślne położenie pliku fstab(5) można przesłonić opcją wiersza poleceń
       --fstab ścieżka (więcej szczegółów poniżej).

       Polecenie

              mount -a [-t typ] [-O lista-opcji]

       (usually given in a bootscript) causes all filesystems mentioned in fstab
       (of the proper type and/or having or not having the proper options)  to
       be mounted as indicated, except for those whose line contains the noauto
       keyword.  Adding the -F option will make mount fork, so that the
       filesystems are mounted in parallel.

       Podczas montowania systemu plików wymienionego w fstab lub mtab,
       wystarczy podać w wierszu poleceń tylko nazwę urządzenia lub tylko punkt
       montowania.

       The programs mount and umount traditionally maintained a list of
       currently mounted filesystems in the file /etc/mtab.  The support for
       regular classic /etc/mtab is completely disabled at compile time by
       default, because on current Linux systems it is better to make /etc/mtab
       a symlink to /proc/mounts instead. The regular mtab file maintained in
       userspace cannot reliably work with namespaces, containers and other
       advanced Linux features.  If the regular mtab support is enabled, then
       it's possible to use the file as well as the symlink.

       Jeśli nie poda się argumentów do mount, wypisywana jest lista
       zamontowanych systemów plików.

       Aby przesłonić opcje montowania z /etc/fstab konieczne jest użycie opcji
       -o:

              mount urządzenie|katalog -o opcje

       and then the mount options from the command line will be appended to the
       list of options from /etc/fstab.  This default behaviour can be changed
       using the --options-mode command-line option.  The usual behavior is that
       the last option wins if there are conflicting ones.

       The mount program does not read the /etc/fstab file if both device (or
       LABEL, UUID, ID, PARTUUID or PARTLABEL) and dir are specified.  For
       example, to mount device foo at /dir:

              mount /dev/foo /katalog

       This default behaviour can be changed by using the --options-source-force
       command-line option to always read configuration from fstab.  For
       non-root users mount always reads the fstab configuration.


   Montowanie przez zwykłych użytkowników
       Tradycyjnie, tylko superużytkownik może montować systemy plików. Jednak
       jeśli fstab w danym wierszu zawiera opcję user, to każdy może zamontować
       odpowiadający temu wpisowi system plików.

       Tak więc, jeśli mamy wiersz

              /dev/cdrom /cd iso9660 ro,user,noauto,unhide

       to dowolny użytkownik może zamontować system plików iso9660 umieszczony
       na włożonym CD-ROM-ie, posługując się poleceniem

              mount /cd

       Note that mount is very strict about non-root users and all paths
       specified on command line are verified before fstab is parsed or a helper
       program is executed. It's strongly recommended to use a valid mountpoint
       to specify filesystem, otherwise mount may fail. For example it's a bad
       idea to use NFS or CIFS source on command line.

       Since util-linux 2.35, mount does not exit when user permissions are
       inadequate according to libmount's internal security rules.  Instead, it
       drops suid permissions and continues as regular non-root user. This
       behavior supports use-cases where root permissions are not necessary
       (e.g., fuse filesystems, user namespaces, etc).

       Szczegóły opisuje fstab(5).  Tylko użytkownik, który zamontował system
       plików może ponownie go odmontować.  Jeżeli zachodzi potrzeba, by
       odmontowywać mógł każdy, w odpowiednim wierszu fstab należy zamiast user
       wpisać users.  Opcja owner przypomina opcję user, poza tym, że dany
       użytkownik musi być właścicielem odpowiedniego pliku specjalnego. Jest
       przydatna np. w przypadku /dev/fd jeśli skrypt zgłoszeniowy (login
       script) czyni danego użytkownika korzystającego z konsoli właścicielem
       tego urządzenia. Opcja group jest podobna, z tym ograniczeniem, że
       użytkownik musi być członkiem grupy pliku specjalnego.


   Bind mount operation
       Remount part of the file hierarchy somewhere else.  The call is:

              mount --bind stary-katalog nowy-katalog

       lub za pomocą tego wpisu fstab:

              /stary-katalog /nowy-katalog none bind

       After this call the same contents are accessible in two places.

       It is important to understand that "bind" does not create any
       second-class or special node in the kernel VFS. The "bind" is just
       another operation to attach a filesystem. There is nowhere stored
       information that the filesystem has been attached by a "bind" operation.
       The olddir and newdir are independent and the olddir may be unmounted.

       One can also remount a single file (on a single file).  It's also
       possible to use a bind mount to create a mountpoint from a regular
       directory, for example:

              mount --bind foo foo

       The bind mount call attaches only (part of) a single filesystem, not
       possible submounts.  The entire file hierarchy including submounts can be
       attached a second place by using:

              mount --rbind stary-katalog nowy-katalog

       Note that the filesystem mount options maintained by the kernel will
       remain the same as those on the original mount point.  The userspace
       mount options (e.g., _netdev) will not be copied by mount and it's
       necessary to explicitly specify the options on the mount command line.

       Since util-linux 2.27 mount(8)  permits changing the mount options by
       passing the relevant options along with --bind.  For example:

              mount --bind,ro foo foo

       This feature is not supported by the Linux kernel; it is implemented in
       userspace by an additional mount(2) remounting system call.  This
       solution is not atomic.

       Alternatywnym (klasycznym) sposobem utworzenia montowania z podpięciem,
       tylko do odczytu, jest operacja przemontowania np.:

              mount --bind stary-katalog nowy-katalog
              mount -o remount,bind,ro stary-katalog nowy-katalog

       Proszę zauważyć, że tego typu montowanie utworzy punkt montowania tylko
       do odczytu (wpis VFS), ale oryginalny superblok systemu plików wciąż
       będzie zapisywalny, tzn. stary-katalog będzie zapisywalny, a nowy-katalog
       tylko do odczytu.

       It's also possible to change nosuid, nodev, noexec, noatime, nodiratime
       and relatime VFS entry flags via a "remount,bind" operation.  The other
       flags (for example filesystem-specific flags) are silently ignored.  It's
       impossible to change mount options recursively (for example with -o
       rbind,ro).

       Since util-linux 2.31, mount ignores the bind flag from /etc/fstab on a
       remount operation (if "-o remount" is specified on command line).  This
       is necessary to fully control mount options on remount by command line.
       In previous versions the bind flag has been always applied and it was
       impossible to re-define mount options without interaction with the bind
       semantic. This mount(8)  behavior does not affect situations when
       "remount,bind" is specified in the /etc/fstab file.


   Operacja przenoszenia
       Move a mounted tree to another place (atomically).  The call is:

              mount --move stary-katalog nowy-katalog

       Spowoduje to pojawienie się zawartości, która wcześniej znajdowała się w
       starym-katalogu, dostępnej w nowym-katalogu. Fizyczne położenie plików
       nie zmienia się. Proszę zauważyć, że stary-katalog musi być punktem
       montowania.

       Proszę zauważyć, że przeniesienie punktu montowania leżącego pod
       współdzielonym punktem montowania jest nieprawidłowe i niewspierane.
       Proszę użyć findmnt -o TARGET,PROPAGATION aby sprawdzić bieżące flagi
       propagacji.


   Współdzielone operacje na poddrzewach
       Since Linux 2.6.15 it is possible to mark a mount and its submounts as
       shared, private, slave or unbindable.  A shared mount provides the
       ability to create mirrors of that mount such that mounts and unmounts
       within any of the mirrors propagate to the other mirror.  A slave mount
       receives propagation from its master, but not vice versa.  A private
       mount carries no propagation abilities.  An unbindable mount is a private
       mount which cannot be cloned through a bind operation.  The detailed
       semantics are documented in Documentation/filesystems/sharedsubtree.txt
       file in the kernel source tree; see also mount_namespaces(7).

       Obsługiwane są następujące operacje:

              mount --make-shared punkt-montowania
              mount --make-slave punkt-montowania
              mount --make-private punkt-montowania
              mount --make-unbindable punkt-montowania

       Następujące polecenia pozwalają na rekursywną zmianę typu wszystkich
       montowań pod danym punktem montowania.

              mount --make-rshared punkt-montowania
              mount --make-rslave punkt-montowania
              mount --make-rprivate punkt-montowania
              mount --make-runbindable punkt-montowania

       mount(8)  nie odczytuje fstab(5)  gdy żądana jest operacja --make-*.
       Wszystkie potrzebne informacje trzeba podać w wierszu polecenia.

       Note that the Linux kernel does not allow changing multiple propagation
       flags with a single mount(2)  system call, and the flags cannot be mixed
       with other mount options and operations.

       Since util-linux 2.23 the mount command can be used to do more
       propagation (topology) changes by one mount(8) call and do it also
       together with other mount operations.  This feature is EXPERIMENTAL.  The
       propagation flags are applied by additional mount(2) system calls when
       the preceding mount operations were successful.  Note that this use case
       is not atomic.  It is possible to specify the propagation flags in
       fstab(5)  as mount options (private, slave, shared, unbindable, rprivate,
       rslave, rshared, runbindable).

       Na przykład:

              mount --make-private --make-unbindable /dev/sda1 /foo

       jest tym samym co:

              mount /dev/sda1 /foo
              mount --make-private /foo
              mount --make-unbindable /foo


OPCJE LINII POLECEŃ
       Pełny zestaw opcji używanych przy wywoływaniu mount jest ustalany przez
       pobranie opcji dla danego systemu plików z fstab, a następnie
       zastosowanie wszelkich opcji podanych argumentem -o, a na koniec opcji -r
       lub -w, o ile istnieją.

       Polecenie mount nie przekazuje wszystkich opcji wiersza poleceń do
       programów pomocniczych /sbin/mount.przyrostek. Interfejs pomiędzy mount i
       programami pomocniczymi opisano poniżej, w rozdziale ZEWNĘTRZNE PROGRAMY
       POMOCNICZE.

       Opcje wiersza poleceń, dostępne do polecenia mount to:

       -a, --all
              Mount all filesystems (of the given types) mentioned in fstab
              (except for those whose line contains the noauto keyword).  The
              filesystems are mounted following their order in fstab.  The mount
              command compares filesystem source, target (and fs root for bind
              mount or btrfs) to detect already mounted filesystems. The kernel
              table with already mounted filesystems is cached during mount
              --all. This means that all duplicated fstab entries will be
              mounted.

              The option --all is possible to use for remount operation too. In
              this case all filters (-t and -O) are applied to the table of
              already mounted filesystems.

              Since version 2.35 is possible to use the command line option -o
              to alter mount options from fstab (see also --options-mode).

              Note that it is a bad practice to use mount -a for fstab checking.
              The recommended solution is findmnt --verify.

       -B, --bind
              Montuje ponownie poddrzewo w innym miejscu (tak, że jego zawartość
              jest dostępna w obu miejscach). Patrz wyżej w rozdziale Montowanie
              z podpięciem (bind).

       -c, --no-canonicalize
              Don't canonicalize paths.  The mount command canonicalizes all
              paths (from the command line or fstab)  by default.  This option
              can be used together with the -f flag for already canonicalized
              absolute paths.  The option is designed for mount helpers which
              call mount -i.  It is strongly recommended to not use this
              command-line option for normal mount operations.

              Proszę zauważyć, że mount(8) nie przekazuje tej operacji do
              programów pomocniczych /sbin/mount.typ.

       -F, --fork
              (Used in conjunction with -a.)  Fork off a new incarnation of
              mount for each device.  This will do the mounts on different
              devices or different NFS servers in parallel.  This has the
              advantage that it is faster; also NFS timeouts proceed in
              parallel.  A disadvantage is that the order of the mount
              operations is undefined.  Thus, you cannot use this option if you
              want to mount both /usr and /usr/spool.

       -f, --fake
              Powoduje wykonywanie wszystkiego poza faktycznym wywołaniem
              funkcji systemowej.  Jeśli nie jest to oczywiste: "udaje" to
              montowanie systemu plików.  W połączeniu z flagą -v przydaje się
              do ustalenia, co usiłuje zrobić polecenie mount.  Może być też
              używana do dodawania wpisów dla urządzeń, które zamontowano
              wcześniej z opcją -n. Opcja -f sprawdza istnienie rekordu w
              /etc/mtab i zawodzi, jeśli rekord już istnieje (w przypadku
              zwykłych, nieudawanych montowań, to sprawdzenie jest wykonywane
              przez jądro).

       -i, --internal-only
              Nie wywołuje programu pomocniczego /sbin/mount.system-plików,
              nawet jeśli istnieje.

       -L, --label etykieta
              Montuje partycję posiadającą podaną etykietę.

       -l, --show-labels
              Dokłada etykiety do wyjścia wypisywanego przez mount.  Żeby opcja
              ta mogła działać, mount musi mieć prawo odczytu urządzania
              dyskowego (np. suid root). Można ustawić taką etykietę dla ext2,
              ext3 lub ext4 za pomocą narzędzia e2label(8), zaś dla XFS -
              stosując xfs_admin(8) lub dla reiserfs używając reiserfstune(8).

       -M, --move
              Przenosi poddrzewo w inne miejsce. Patrz powyżej w podrozdziale
              Operacja przenoszenia.

       -n, --no-mtab
              Montuje bez zapisywania w /etc/mtab.  Jest to niezbędne na
              przykład gdy /etc znajduje się na systemie plików tylko do
              odczytu.

       -N, --namespace ns
              Perform the mount operation in the mount namespace specified by
              ns.  ns is either PID of process running in that namespace or
              special file representing that namespace.

              mount(8)  switches to the mount namespace when it reads
              /etc/fstab, writes /etc/mtab (or writes to /run/mount)  and calls
              the mount(2) system call, otherwise it runs in the original mount
              namespace.  This means that the target namespace does not have to
              contain any libraries or other requirements necessary to execute
              the mount(2)  call.

              See mount_namespaces(7) for more information.

       -O, --test-opts opcje
              Ogranicza grupę systemów plików do której stosowana jest opcja -a.
              Podobnie jak -t, z tym wyjątkiem, że -O jest bezużyteczna bez
              opcji -a. Na przykład polecenie:

                     mount -a -O no_netdev

              montuje wszystkie systemy plików z wyjątkiem posiadających podaną
              opcją _netdev w polu opcji pliku /etc/fstab.

              Różni się od -t tym, że każda opcja jest dopasowywana dokładnie; a
              podanie no na początku jednej opcji, nie neguje pozostałych.

              Opcje -t i -O łączą swe działanie; to jest polecenie

                     mount -a -t ext2 -O _netdev

              montuje wszystkie systemy plików ext2 z opcją _netdev, a nie
              wszystkie systemy które są albo typu ext2, albo mają podaną opcją
              _netdev.

       -o, --options opcje
              Używa podanej opcji montowania. Argument opcje jest listą
              rozdzieloną przecinkami. Na przykład:

                     mount LABEL=mydisk -o noatime,nodev,nosuid


              Aby dowiedzieć się więcej, proszę zapoznać się z rozdziałami OPCJE
              MONTOWANIA NIEZALEŻNE OD SYSTEMU PLIKÓW i OPCJE MONTOWANIA
              SPECYFICZNE DLA RÓŻNYCH SYSTEMÓW PLIKÓW.


       --options-mode tryb
              Controls how to combine options from fstab/mtab with options from
              the command line.  mode can be one of ignore, append, prepend or
              replace.  For example, append means that options from fstab are
              appended to options from the command line.  The default value is
              prepend -- it means command line options are evaluated after fstab
              options.  Note that the last option wins if there are conflicting
              ones.


       --options-source source
              Source of default options.  source is a comma-separated list of
              fstab, mtab and disable.  disable disables fstab and mtab and
              disables --options-source-force.  The default value is fstab,mtab.


       --options-source-force
              Use options from fstab/mtab even if both device and dir are
              specified.


       -R, --rbind
              Montuje ponownie poddrzewo wraz ze wszystkimi ewentualnymi
              montowaniami znajdującymi się poniżej, w innym miejscu (tak, że
              jego zawartość jest dostępna w obu miejscach). Patrz wyżej w
              podrozdziale Montowania z podbięciem (bind).

       -r, --read-only
              Montuje system plików w trybie tylko do odczytu. Synonimem jest -o
              ro.

              Proszę zauważyć że, w zależności od systemu plików, stanu i
              zachowania jądra, system może wciąż zapisywać na urządzenie. Na
              przykład ext3 lub ext4 będzie odświeżał swój dziennik, jeśli
              system plików jest zaśmiecony. Aby zapobiec takiemu typowi dostępu
              do zapisu, można zamontować system plików ext3 lub ext4 z opcją
              montowania ro,noload lub ustawić urządzenie blokowe w trybie tylko
              do odczytu, patrz polecenie blockdev(8).

       -s     Toleruje nieodpowiednie opcje montowania, zamiast kończyć pracę
              niepowodzeniem. Powoduje to ignorowanie opcji montowania, które
              nie są obsługiwane przez dany system plików. Nie wszystkie systemy
              plików rozpoznają tę opcję. Obecnie jest ona rozpoznawana jedynie
              przez program pomocniczy mount.nfs.

       --source urządzenie
              Jeśli podano tylko jeden argument dla polecenia montowania, to
              może on zostać zinterpretowany jako cel (punkt montowania) lub
              źródło (urządzenie). Ta opcja pozwala jawnie zdefiniować, że
              argument jest źródłem montowania.

       --target katalog
              Jeśli podano tylko jeden argument dla polecenia montowania, to
              może on zostać zinterpretowany jako cel (punkt montowania) lub
              źródło (urządzenie). Ta opcja pozwala jawnie zdefiniować, że
              argument jest celem montowania.

       --target-prefix katalog
              Prepend the specified directory to all mount targets.  This option
              can be used to follow fstab, but mount operations are done in
              another place, for example:

                     mount --all --target-prefix /chroot -o X-mount.mkdir

              mounts all from system fstab to /chroot, all missing mountpoint
              are created (due to X-mount.mkdir).  See also --fstab to use an
              alternative fstab.

       -T, --fstab ścieżka
              Określa alternatywny plik fstab. Jeśli ścieżka jest katalogiem, to
              pliki w katalogu są sortowane za pomocą strverscmp(3); pliki
              zaczynające się od "." lub nieposiadające rozszerzenia .fstab są
              ignorowane. Można podać tę opcję więcej niż jeden raz. Jest ona
              właściwie przeznaczona dla skryptów chroot i initramfs, gdy
              podawana jest dodatkowa konfiguracja poza standardową konfiguracją
              systemu.

              Proszę zauważyć, że mount(8) nie przekazuje opcji --fstab
              programom pomocniczym /sbin/mount.typ, co oznacza, że alternatywne
              pliki fstab będą dla nich niewidoczne. Nie jest to problemem przy
              normalnych montowaniach, ale montowania wykonywane przez
              użytkownika (nie roota) zawsze wymagają fstab w celu weryfikacji
              jego uprawnień.

       -t, --types typ_systemu_plików
              Argument opcji -t określa typ systemu plików. To, jakie typy
              systemów plików są obecnie obsługiwane, zależy od jądra. Pełną
              listę można uzyskać sprawdzając pliki /proc/filesystems i
              /lib/modules/$(uname -r)/kernel/fs. Najpopularniejsze typy to:
              ext2, ext3, ext4, xfs, btrfs, vfat, sysfs, proc, nfs i cifs.

              Programy mount i umount obsługują podtypy systemów plików. Podtypy
              są definiowane przyrostkiem ".podtyp". Przykładowo "fuse.sshfs".
              Zalecane jest używanie notacji podtypów zamiast dodawać jakieś
              przedrostki do źródła montowania (np. "sshfs#example.com" jest
              przestarzałe).

              Bez podania opcji -t lub gdy podany jest typ auto, mount postara
              się odgadnąć właściwy typ. Mount używa biblioteki blkid do tego
              celu; jeśli nie zwróci to niczego, co wygląda znajomo, mount
              postara się odczytać plik /etc/filesystems lub, jeśli on nie
              istnieje /proc/filesystems. Wszystkie wypisane tam typy zostaną
              wypróbowane, z wyjątkiem tych oznaczonych jako "nodev" (np.
              devpts, proc i nfs). Jeśli /etc/filesystems kończy się wierszem z
              pojedynczą *, mount odczyta później plik /proc/filesystems.
              Podczas tych prób, wszystkie typy systemów plików będę montowane z
              opcją montowania silent.

              Typ auto może być przydatny do montowanych przez użytkownika
              dyskietek.  Utworzenie pliku /etc/filesystems przydaje się do
              zmiany kolejności rozpoznawania (np. do próbowania vfat przed
              msdos lub ext3 przez ext2) lub w przypadku stosowania modułu
              autoloadera.

              Można podać więcej niż jeden typ, w postaci listy rozdzielonej
              przecinkami do opcji -t jak również jako wpis /etc/fstab. Lista
              typów systemów plików do opcji -t może być poprzedzona słowem no
              aby określić systemy plików, na których żadna akcja nie powinna
              być wykonywana. Przedrostek no nie działa przy wpisach w
              /etc/fstab.

              Przedrostek no może być przydatny przy opcji -a. Na przykład
              polecenie

                     mount -a -t nomsdos,smbfs

              montuje wszystkie systemy plików poza tymi, które są typu msdos
              lub smbfs.

              Dla większości typów, jedyne, co robi program mount, to po prostu
              wywołuje funkcję systemową mount(2), i nie jest tu wymagana żadna
              szczegółowa wiedza o danym systemie plików. Jednakże dla kilku
              typów (jak np. nfs, nfs4, cifs, smbfs, ncpfs) konieczny jest
              niezaplanowany kod. Systemy plików nfs, nfs4, cifs, smbfs i ncpfs
              mają osobny program montujący. Żeby umożliwić jednolite
              traktowanie wszystkich typów, mount wywołany z typem typ uruchamia
              program /sbin/mount.typ (jeśli takowy istnieje). Ponieważ rozmaite
              wersje programu smbmount mają różne konwencje wywołań, być może
              /sbin/mount.smb będzie musiał być skryptem powłoki, który dobierze
              właściwe wywołanie.

       -U, --uuid uuid
              Montuje partycję posiadającą podany uuid.

       -v, --verbose
              Tryb szczegółowy.

       -w, --rw, --read-write
              Mount the filesystem read/write.  Read-write is the kernel default
              and the mount default is to try read-only if the previous mount
              syscall with read-write flags on write-protected devices of
              filesystems failed.

              Synonimem jest -o rw.

              Note that specifying -w on the command line forces mount to never
              try read-only mount on write-protected devices or already mounted
              read-only filesystems.

       -V, --version
              Wyświetla informacje o wersji i kończy działanie.

       -h, --help
              Wyświetla ten tekst i kończy pracę.


OPCJE MONTOWANIA NIEZALEŻNE OD SYSTEMU PLIKÓW
       Część opcji jest przydatna tylko wówczas, gdy znajdują się w pliku
       /etc/fstab.

       Część tych opcji może zostać domyślnie włączona lub wyłączona przez jądro
       systemu. Aby sprawdzić bieżące ustawienia, proszę sprawdzić opcje w
       /proc/mounts. Proszę zauważyć, że istnieją również domyślne opcje
       montowania charakterystyczne dla poszczególnych systemów plików (zob. np.
       wynik tune2fs -l dla systemów plików extN).

       Poniższe opcje dotyczą dowolnego montowanego systemu plików (choć nie
       każdy z systemów plików faktycznie je honoruje, np. opcja sync obecnie
       wpływa tylko na ext2, ext3, ext4, fat, vfat, ufs i xfs):


       async  Wszelkie operacje wejścia/wyjścia dla tego systemu plików powinny
              być wykonywane asynchronicznie (patrz również opcja sync).

       atime  Nie używa funkcji noatime, w związku z czym czas dostępu i-węzła
              jest kontrolowany przez wartość domyślną jądra. Patrz również opis
              opcji montowania relatime i strictatime.

       noatime
              Nie wykonuje aktualizacji czasu dostępu w i-węźle położonym na tym
              systemie plików (np. w celu uzyskania szybszego dostępu do bufora
              wiadomości, co przyspiesza działanie serwerów grup dyskusyjnych).
              Działa to dla wszystkich typów i-węzłów (również katalogów), co
              implikuje nodiratime.

       auto   System plików może być montowany opcją -a.

       noauto Dany system plików może być montowany tylko jawnie (np. opcja -a
              nie spowoduje jego zamontowania).

       context=kontekst, fscontext=kontekst, defcontext=kontekst
              i rootcontext=kontekst The context= option is useful when mounting
              filesystems that do not support extended attributes, such as a
              floppy or hard disk formatted with VFAT, or systems that are not
              normally running under SELinux, such as an ext3 or ext4 formatted
              disk from a non-SELinux workstation.  You can also use context= on
              filesystems you do not trust, such as a floppy.  It also helps in
              compatibility with xattr-supporting filesystems on earlier 2.4.<x>
              kernel versions.  Even where xattrs are supported, you can save
              time not having to label every file by assigning the entire disk
              one security context.

              Często używaną opcją w przypadku nośników wymiennych jest
              context="system_u:object_r:removable_t".

              Dwiema innymi opcjami są fscontext i defcontext=, przy czym
              wykluczają one opcję context=. Oznacza to, że można użyć razem
              fscontext i defcontext, ale żadnej nie można użyć z context.

              Opcja fscontext= działa ze wszystkimi systemami plików,
              niezależnie od ich obsługi xattr. Opcja fscontext ustawia
              nadrzędną etykietę systemu plików na określony kontekst
              bezpieczeństwa. Etykieta systemu plików jest oddzielona od
              poszczególnych etykiet plików. Reprezentuje cały system plików w
              celu określonego typu sprawdzeń uprawnień, takich jak podczas
              montowania lub tworzenia pliku. Poszczególne etykiety pliku są
              wciąż pobierane z xattrs z samych plików. Opcja context w
              rzeczywistości ustawia zsumowany kontekst udostępniany przez
              fscontext, poza podawaniem samej etykiety poszczególnych plików.

              Można ustawić domyślny kontekst bezpieczeństwa do plików bez
              etykiety, przy użyciu opcji defcontext=. Przesłania ona wartość
              ustawioną przez zasady (politykę) do plików bez etykiety i wymaga
              systemu plików obsługującego etykietowanie xattr.

              Opcja rootcontext= pozwala na jawne podanie etykiety głównego
              i-węzła systemu plików przez tym, zanim ten system plików lub
              i-węzeł stanie się widoczny dla przestrzeni użytkownika. Może być
              to przydatne przy wykorzystaniu bezdyskowego Linuksa.

              Proszę zauważyć, że jądro odrzuca żądania przemontowania, które
              zawierają opcję context, nawet gdy nie różni się ona od bieżącego
              kontekstu.

              Uwaga: wartość context może zawierać przecinki, ale musi być
              wówczas odpowiednio cytowana, ponieważ w przeciwnym wypadku
              mount(8) zinterpretuje przecinki jako separatory pomiędzy punktami
              montowań. Proszę nie zapomnieć, że powłoka usunie cytowanie,
              dlatego konieczne jest podwójne cytowanie np.:

                     mount -t tmpfs none /mnt -o \
                       'context="system_u:object_r:tmp_t:s0:c127,c456",noexec'

              Aby dowiedzieć się więcej, proszę zapoznać się z selinux(8).


       defaults
              Używa opcji domyślnych: rw, suid, dev, exec, auto, nouser i async.

              Proszę zauważyć, że rzeczywisty zestaw domyślnych opcji montowania
              zależy od jądra i typu systemu plików. Więcej szczegółów na
              początku tego rozdziału.

       dev    Interpretuje specjalne urządzenia blokowe i znakowe na danym
              systemie plików.

       nodev  Nie interpretuje specjalnych urządzeń blokowych ani znakowych na
              systemie plików.

       diratime
              Aktualizuje czas dostępu katalogu zapisany w i-węźle w danym
              systemie plików. Tak jest domyślnie. (Ta opcja jest ignorowana,
              gdy ustawiono noatime).

       nodiratime
              Aktualizuje czas dostępu katalogu zapisany w i-węźle w danym
              systemie plików (ta opcja jest dorozumiana, gdy ustawiono
              noatime).

       dirsync
              Aktualizacja wszystkich katalogów w systemie plików powinna być
              wykonywana synchronicznie. Dotyka to następujących wywołań
              systemowych: creat, link, unlink, symlink, mkdir, rmdir, mknod i
              rename.

       exec   Zezwala na uruchamianie plików binarnych.

       noexec Do not permit direct execution of any binaries on the mounted
              filesystem.

       group  Pozwala na zamontowanie tego systemu plików przez zwykłego
              użytkownika, jeśli jedna z grup tego użytkownika pasuje do grup
              urządzenia. Opcja ta implikuje opcje nosuid, i nodev (chyba że są
              przesłaniane przez następne opcje, jak w linii group,dev,suid).

       iversion
              Przy każdej modyfikacji i-węzła zwiększane jest pole i_version.

       noiversion
              Nie zwiększa pola i-węzła i_version.

       mand   Pozwala na ściśle egzekwowane blokady w systemie plików. Patrz
              fcntl(2).

       nomand Nie pozwala na ściśle egzekwowane blokady w systemie plików.

       _netdev
              System plików znajduje się na urządzeniu wymagającym połączenia
              sieciowego (używane aby zapobiec montowania przez system takich
              systemów plików, dopóki sieć nie zostanie włączona w systemie).

       nofail Nie informuje o błędach urządzenia, jeśli ono nie istnieje.

       relatime
              Aktualizuje czas dostępu i-węzła relatywnie do czasu modyfikacji
              lub zmiany. Czas dostępu jest aktualizowany tylko wówczas, jeśli
              poprzedni czas dostępu był wcześniejszy od bieżącego czasu
              modyfikacji lub zmiany (podobne do noatime, ale nie psuje
              aplikacji mutt i innych, które potrzebują informacji o tym, czy
              plik zostać przeczytany od czasu jego ostatniej modyfikacji).

              Od Linuksa w wersji 2.6.30, jądro używa domyślnie zachowania
              udostępnianego przez tę opcję (chyba że podano noatime), a opcja
              strictatime jest wymagana, aby uzyskać tradycyjny sposób
              działania. Dodatkowo, od tej wersji Linuksa, czas ostatniego
              dostępu pliku jest aktualizowany zawsze, jeśli wynosi więcej niż 1
              dzień.

       norelatime
              Nie używa funkcji relatime. Patrz również opcja montowania
              strictatime.

       strictatime
              Pozwala na jawne żądanie pełnych aktualizacji atime. Umożliwia
              jądru na domyślne używanie relatime lub noatime, ale wciąż pozwala
              warstwie użytkownika na przesłonięcie tych opcji. Aby dowiedzieć
              się więcej o domyślnych, systemowych opcjach montowania należy
              zapoznać się z /proc/mount.

       nostrictatime
              Używa domyślnego zachowania jądra dotyczącego aktualizowania
              czasów dostępu i-węzłów.

       lazytime
              Aktualizuje czasy (atime, mtime, ctime) wyłącznie w wersji i-węzła
              pliku przechowywanej w pamięci.

              Opcja ta zdecydowanie ogranicza zapisy do tablicy i-węzłów, jeśli
              czynione są częste, losowe zapisy do wstępnie zaalokowanych
              plików.

              Znaczniki czasu przechowywane na dysku są aktualizowane tylko
              wtedy, gdy:

              - i-węzeł musi być zaktualizowany w związku ze zmianą niezwiązaną
                ze znacznikami czasu

              - aplikacja wykorzystuje fsync(2), syncfs(2) lub sync(2)

              - przywrócony (po usunięciu) i-węzeł jest wyrzucany z pamięci

              - more than 24 hours have passed since the inode was written to
                disk.


       nolazytime
              Nie używa funkcji lazytime.

       suid   Honor set-user-ID and set-group-ID bits or file capabilities when
              executing programs from this filesystem.

       nosuid Do not honor set-user-ID and set-group-ID bits or file
              capabilities when executing programs from this filesystem.

       silent Włącza flagę "cicho".

       loud   Wyłącza flagę "cicho".

       owner  Pozwala każdemu zwykłemu użytkownikowi na zamontowanie i
              odmontowanie systemu plików, jeśli jest on właścicielem
              urządzenia. Opcja ta implikuje opcje nosuid, i nodev (chyba że są
              przesłaniane przez następne opcje, jak w linii owner,dev,suid).

       remount
              Usiłuje ponownie zamontować już zamontowany system plików. Często
              używane do zmiany flag montowania systemu, szczególnie aby
              umożliwić zapis na systemach tylko do odczytu. Nie zmienia
              urządzenia ani punktu montowania.

              The remount operation together with the bind flag has special
              semantics. See above, the subsection Bind mounts.

              Funkcja ponownego montowania przestrzega standardowego sposobu, w
              jaki polecenie mount działa z opcjami z fstab. Oznacza to, że
              polecenie mount nie odczytuje fstab (lub mtab) wyłącznie wtedy,
              jeśli podano zarówno urządzenie jak katalog.

                  mount -o remount,rw /dev/foo /katalog

              Po tym wywołaniu wszystkie stare opcje montowania są zastępowane,
              a arbitralne rzeczy z fstab (lub mtab) są ignorowane, z wyjątkiem
              opcji loop=, która jest tworzona i zarządzana wewnętrznie przez
              polecenie mount.

                  mount -o remount,rw /katalog

              Po tym wywołaniu mount odczytuje fstab i łączy te opcje z opcjami
              podanymi w wierszu poleceń (-o). Jeśli we fstab nie będzie
              podanego punktu montowania, to dopuszczalne jest przemontowanie z
              niezdefiniowanego źródła.

              mount allows the use of --all to remount all already mounted
              filesystems which match a specified filter (-O and -t).  For
              example:

                  mount --all -o remount,ro -t vfat

              remounts all already mounted vfat filesystems in read-only mode.
              Each of the filesystems is remounted by "mount -o remount,ro /dir"
              semantic.  This means the mount command reads fstab or mtab and
              merges these options with the options from the command line.

       ro     Montuje system plików w trybie tylko do odczytu.

       rw     Montuje system plików w trybie odczytu i zapisu.

       sync   Wszystkie operacje wejścia/wyjścia systemu plików powinny być
              wykonywane synchroniczne. W przypadku nośników z ograniczoną
              liczbą cykli zapisu (np. niektórych napędów flash) "sync może
              spowodować skrócenie trwałości nośnika.

       user   Pozwala na zamontowanie tego systemu plików przez zwykłego
              użytkownika. Nazwa montującego użytkownika jest zapisywana do
              pliku mtab (lub prywatnego pliku libmount w /run/mount w systemach
              bez zwykłego mtab), więc może on ponownie odmontować system
              plików. Opcja ta implikuje opcje noexec, nosuid, i nodev (chyba że
              są przesłaniane przez następne opcje, jak w linii
              user,exec,dev,suid).

       nouser Zabrania zwykłemu użytkownikowi montowania systemu plików. Tak
              jest domyślnie, przy czym nie implikuje to żadnych innych opcji.

       users  Pozwala każdemu użytkownikowi na zamontowanie i odmontowanie tego
              systemu plików, nawet gdy zamontował go inny, zwykły użytkownik.
              Opcja ta implikuje opcje noexec, nosuid, i nodev (chyba że są
              przesłaniane przez następne opcje, jak w linii
              user,exec,dev,suid).

       X-*    All options prefixed with "X-" are interpreted as comments or as
              userspace application-specific options.  These options are not
              stored in user space (e.g., mtab file), nor sent to the mount.type
              helpers nor to the mount(2)  system call.  The suggested format is
              X-appname.option.

       x-*    The same as X-* options, but stored permanently in user space.
              This means the options are also available for umount or other
              operations.  Note that maintaining mount options in user space is
              tricky, because it's necessary use libmount-based tools and there
              is no guarantee that the options will be always available (for
              example after a move mount operation or in unshared namespace).

              Note that before util-linux v2.30 the x-* options have not been
              maintained by libmount and stored in user space (functionality was
              the same as for X-* now), but due to the growing number of
              use-cases (in initrd, systemd etc.)  the functionality has been
              extended to keep existing fstab configurations usable without a
              change.

       X-mount.mkdir[=tryb]
              Allow to make a target directory (mountpoint) if it does not exit
              yet.  The optional argument mode specifies the filesystem access
              mode used for mkdir(2)  in octal notation.  The default mode is
              0755.  This functionality is supported only for root users or when
              mount executed without suid permissions.  The option is also
              supported as x-mount.mkdir, this notation is deprecated since
              v2.30.

       nosymfollow
              Do not follow symlinks when resolving paths.  Symlinks can still
              be created, and readlink(1), readlink(2), realpath(1)  and
              realpath(3)  all still work properly.


OPCJE MONTOWANIA SPECYFICZNE DLA RÓŻNYCH SYSTEMÓW PLIKÓW
       This section lists options that are specific to particular filesystems.
       Where possible, you should first consult filesystem-specific manual pages
       for details.  Some of those pages are listed in the following table.

       Filesystem(s)      Manual page
       btrfs              btrfs(5)
       cifs               mount.cifs(8)
       ext2, ext3, ext4   ext4(5)
       fuse               fuse(8)
       nfs                nfs(5)
       tmpfs              tmpfs(5)

       xfs                xfs(5)

       Note that some of the pages listed above might be available only after
       you install the respective userland tools.

       The following options apply only to certain filesystems.  We sort them by
       filesystem.  All options follow the -o flag.

       What options are supported depends a bit on the running kernel.  Further
       information may be available in filesystem-specific files in the kernel
       source subdirectory Documentation/filesystems.

   Opcje montowania do adfs
       uid=wartość i gid=wartość
              Ustawia właściciela i grupę plików w danym systemie plików
              (domyślnie: uid=gid=0).

       ownmask=wartość i othmask=wartość
              Ustawia maskę praw dla, odpowiednio, uprawnień 'właściciela' i
              uprawnień 'innych' ADFS (domyślnie, odpowiednio: 0700 i 0077).
              Zobacz także /usr/src/linux/Documentation/filesystems/adfs.rst.


   Opcje montowania do affs
       uid=wartość i gid=wartość
              Ustawia właściciela i grupę korzenia systemu plików (domyślnie:
              uid=gid=0), lecz opcje uid lub gid bez podanej wartości pobierają
              UID i GID bieżącego procesu).

       setuid=wartość i setgid=wartość
              Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików.

       mode=wartość
              Ustawia prawa wszystkich plików na wartość & 0777, nie zważając na
              oryginalne prawa.  Dodaje prawa przeszukiwania dla katalogów,
              które mają prawo odczytu.  Wartość jest podawana ósemkowo.

       protect
              Nie dopuszcza do zmian w bitach ochrony systemu plików.

       usemp  Ustawia UID i GID korzenia systemu plików na UID i GID punktu
              montowania, aż do pierwszego sync lub umount, a potem kasuje tę
              opcję. Dziwne...

       verbose
              Wypisuje informację o każdym pomyślnym montowaniu.

       prefix=napis
              Przedrostek używany przed nazwą wolumenu, przy podążaniu za
              dowiązaniem.

       volume=napis
              Przedrostek (długości najwyżej 30), używany przed '/' przy
              podążaniu za dowiązaniem symbolicznym.

       reserved=wartość
              (Domyślnie: 2.) Liczba nieużytkowanych bloków na początku
              urządzenia.

       root=wartość
              Podaje jawnie lokalizację bloku korzenia (root block).

       bs=wartość
              Podaje rozmiar bloku. Dozwolone wartości to 512, 1024, 2048, 4096.

       grpquota|noquota|quota|usrquota
              Opcje te są przyjmowane, lecz są ignorowane (jednakże narzędzia
              limitów dyskowych (quota) mogą reagować na takie łańcuchy w
              /etc/fstab).


   Opcje montowania do debugfs
       System plików debugfs jest pseudosystemem, montowanym tradycyjnie w
       /sys/kernel/debug. Z jądrem w wersji 3.4 debugfs ma następujące opcje:

       uid=n, gid=n
              Ustawia właściciela i grupę wszystkich punktów montowania.

       mode=wartość
              Ustawia tryb punktu montowania.


   Opcje montowania do devpts
       devpts jest pseudosystemem plików, tradycyjnie montowanym w /dev/pts.  W
       celu uzyskania pseudoterminala, proces otwiera /dev/ptmx.  Jest mu
       wówczas udostępniany numer pseudoterminala; podporządkowany
       pseudoterminal jest dostępny jako /dev/pts/<numer>.

       uid=wartość i gid=wartość
              This sets the owner or the group of newly created pseudo terminals
              to the specified values.  When nothing is specified, they will be
              set to the UID and GID of the creating process.  For example, if
              there is a tty group with GID 5, then gid=5 will cause newly
              created pseudo terminals to belong to the tty group.

       mode=wartość
              Set the mode of newly created pseudo terminals to the specified
              value.  The default is 0600.  A value of mode=620 and gid=5 makes
              "mesg y" the default on newly created pseudo terminals.

       newinstance
              Create a private instance of the devpts filesystem, such that
              indices of pseudo terminals allocated in this new instance are
              independent of indices created in other instances of devpts.

              All mounts of devpts without this newinstance option share the
              same set of pseudo terminal indices (i.e., legacy mode).  Each
              mount of devpts with the newinstance option has a private set of
              pseudo terminal indices.

              Opcja jest używana głównie do obsługi kontenerów, w jądrze Linux,
              od wersji 2.6.29. Co więcej, ta opcja jest poprawna jedynie, jeśli
              w konfiguracji jądra włączono CONFIG_DEVPTS_MULTIPLE_INSTANCES.

              Aby użyć tej opcji w sposób efektywny, /dev/ptmx musi być
              dowiązaniem symbolicznym do pts/ptmx. Proszę zapoznać się z
              plikiem Documentation/filesystems/devpts.txt w kodzie źródłowym
              jądra Linux, aby dowiedzieć się więcej.

       ptmxmode=wartość

              Ustawia tryb nowego węzła urządzenia ptmx w systemie plików
              devpts.

              Z obsługą wielu instancji devpts (patrz powyżej: opcja
              newinstance), każda kopia posiada prywatny węzeł ptmx w katalogu
              głównym systemu plików devpts (z reguły dev/pts/ptmx).

              W celu uzyskania kompatybilności ze starszymi wersjami jądra,
              domyślnym trybem nowego węzła ptmx jest 0000. ptmxmode=wartość
              określa bardziej przydatny tryb dla nowego węzła ptmx i jest
              wysoce zalecany, gdy podana jest opcja newinstance.

              Opcja została zaimplementowana jedynie w wersjach jądra Linux
              poczynając od 2.6.29. Co więcej, opcja ta jest poprawna jedynie,
              jeśli w konfiguracji jądra włączono
              CONFIG_DEVPTS_MULTIPLE_INSTANCES.


   Opcje montowania do fat
       (Uwaga: fat nie jest odrębnym rodzajem systemu plików, ale wspólną
       częścią systemów plików msdos, umsdos i vfat.)

       blocksize={512|1024|2048}
              Ustawia rozmiar bloku (domyślnie 512). Opcja jest przestarzała.

       uid=wartość i gid=wartość
              Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików (domyślnie: UID i
              GID bieżącego procesu).

       umask=wartość
              Ustawia umask (maskę bitową praw, które nie występują). Domyślnie
              używany jest umask bieżącego procesu.  Wartość podawana jest
              ósemkowo.

       dmask=wartość
              Ustawia umask ustawiany wyłącznie do katalogów. Domyślnie używany
              jest umask bieżącego procesu.  Wartość podawana jest ósemkowo.

       fmask=wartość
              Ustawia umask ustawiany wyłącznie do zwykłych plików. Domyślnie
              używany jest umask bieżącego procesu.  Wartość podawana jest
              ósemkowo.

       allow_utime=wartość
              Opcja kontroluje sprawdzanie uprawnień mtime/atime

              20     Jeśli bieżący proces jest w grupie identyfikatora grupy
                     pliku, można zmienić pieczątkę czasową.

              2      Inny użytkownicy mogą zmieniać pieczątkę czasową.

              Wartość domyślna jest ustawiana z opcji "dmask" (jeśli katalog
              jest zapisywalny, to dozwolone jest również utime(2) np. ~dmask &
              022)

              Zwykle utime(2) sprawdza czy bieżący proces jest właścicielem
              pliku lub czy posiada właściwość CAP_FOWNER. Jednak systemy plików
              FAT nie posiadają na dysku UID ani GID, więc zwykłe sprawdzenie
              jest zbyt mało elastyczne. Opcja jest remedium na tę sytuację.

       check=wartość
              Można wybrać trzy stopnie ścisłości:

              r[elaxed]
                     Akceptowane i równoważne sobie są zarówno wielkie, jak i
                     małe litery.  Części długich nazw są obcinane (np.
                     verylongname.foobar staje się verylong.foo), początkowe i
                     wtrącone spacje są akceptowane jako każda część nazwy
                     (nazwy i rozszerzenia).

              n[ormal]
                     Podobnie jak "relaxed", lecz wiele znaków specjalnych (jak
                     *, ?, <, spacje, itp.) jest odrzucanych. Tak jest
                     domyślnie.

              s[trict]
                     Jak "normal", lecz nazwy które zawierają długie części i
                     znaki specjalne, które czasem są używane pod Linuksem, lecz
                     nie są akceptowane przez MS-DOS (+, = itp.) są odrzucane.

       codepage=wartość
              Ustawia stronę kodową do konwersji znaków krótkiej nazwy w
              systemach plików FAT i VFAT. Domyślnie stosowana jest strona
              kodowa 437.

       conv=tryb
              This option is obsolete and may fail or be ignored.

       cvf_format=moduł
              Wymusza na sterowniku stosowanie modułu CVF (Compressed Volume
              File) cvf_moduł zamiast automatycznego wykrywania. Jeżeli jądro
              obsługuje kmod, to opcja cvf_format=xxx steruje także ładowaniem
              na żądanie modułu CVF. Ta opcja jest przestarzała.

       cvf_option=opcja
              Opcja przekazywana do modułu CVF. Ta opcja jest przestarzała.

       debug  Włącza flagę debug. Wypisana zostanie wersja i lista parametrów
              systemu plików (te dane wypisywane są też jeśli parametry są
              niespójne).

       discard
              Jeśli ustawione, powoduje wydawanie poleceń discard/TRIM na
              urządzeniu blokowym, gdy bloki są zwalniane. Jest to przydatne w
              przypadku urządzeń SSD i alokowania elastycznego/"rzadkiego" w
              jednostkach LUN.

       dos1xfloppy
              Jeśli ustawione, używa domyślnej, zapasowej konfiguracji BIOS
              Parameter Block, w zależności od rozmiaru danego urządzenia. Te
              statyczne parametry przyjmują domyślne wartości DOS-a 1.x dla
              dyskietek i obrazów dyskietek 160 kiB, 180 kiB, 320 kiB i 360 kiB.

       errors={panic|continue|remount-ro}
              Określa zachowanie FAT przy błędach krytycznych: panika,
              kontynuacja bez żadnej akcji, lub przemontowanie w tryb tylko do
              odczytu (tak jest domyślnie).

       fat={12|16|32}
              Określa fat 12-, 16- lub 32-bitowy. To przesłania procedurę
              automatycznego wykrywania typu FAT. Używaj ostrożnie!

       iocharset=wartość
              Zestaw znaków używany do konwersji między znakami 8-bitowymi a
              16-bitowymi znakami Unikodu. Domyślnym jest iso8859-1. Długie
              nazwy plików są przechowywane na dysku w formacie Unicode.

       nfs={stale_rw|nostale_ro}
              Tę opcję należy włączyć przy eksporcie systemu plików FAT przez
              NFS.

              stale_rw: Opcja ta zarządza indeksem (buforem) i-węzłów katalogów
              używanych przez kod związany z nfs do usprawnienia wyszukiwań.
              Operacja pełnoplikowe (odczyt/zapis) przez NFS są obsługiwane, ale
              przy usuwaniu bufora na serwerze NFS może to powodować fałszywe
              błędy ESTALE.

              nostale_ro: Ta opcja bazuje na numerze i-węzła i uchwycie pliku w
              położeniu pliku na dysku we wpisie katalogu FAT. Zapewnia to, że
              nie zostanie zwrócone ESTALE po usunięciu pliku z bufora i-węzła.
              Jednak skutkuje to również tym, że operacja takie jak zmiana
              nazwy, utworzenie i usunięcie (unlink) może spowodować, że uchwyty
              plików wskazujące na jakiś plik zaczną wskazywać na inny,
              powodując potencjalnie uszkodzenie danych. Z tego powodu, opcja ta
              montuje jednocześnie system plików jako tylko do odczytu.

              Aby zachować kompatybilność wsteczną, akceptowana jest również
              opcja "-o nfs", która daje stale_rw.

       tz=UTC Opcja wyłącza konwersję pieczątek czasowych pomiędzy czasem
              lokalnym (używanym przez Windows na FAT) i UTC (używanym
              wewnętrznie przez Linuksa). Jest to przydatne szczególnie podczas
              montowania urządzeń (np. aparatów cyfrowych), które są ustawione
              na UTC, aby uniknąć pułapki związanej z czasem lokalnym.

       time_offset=minuty
              Ustawia przesunięcie do przeliczania pieczątek czasowych pomiędzy
              czasem lokalnym z FAT na UTC, tj. liczba minut zostanie odjęta od
              każdej pieczątki czasowej, aby przeliczyć ją do czasu UTC
              używanego wewnętrznie przez Linuksa. Jest to przydatne, gdy strefa
              czasowa ustawiana przez jądro za pomocą settimeofday(2) nie
              pokrywa się ze strefą czasową systemu plików. Proszę zauważyć, że
              ta opcja wciąż nie da prawidłowych pieczątek czasowych w
              przypadkach korzystania z czasu letniego – w innym ustawieniu
              czasu letniego wystąpi godzina różnicy.

       quiet  Włącza flagę quiet (cicho). Próby chown lub chmod nie zwracają
              błędów, chociaż się nie udają.  Używaj ostrożnie!

       rodir  FAT ma atrybut ATTR_RO (tylko do odczytu). W systemie Windows
              atrybut ten w przypadku katalogu zostanie zignorowany i jest
              używany tylko przez aplikacje, w dodatku jako flaga (np. jest
              ustawiany dla folderów skonfigurowanych przez użytkownika).

              Jeśli atrybut ATTR_RO ma służyć jako flaga "tylko do odczytu"
              nawet dla katalogów, proszę ustawić tę opcję.

       showexec
              Jeśli ustawiona, bit wykonywalności pliku jest dozwolony tylko,
              jeśli część rozszerzenia nazwy jest jedną z .EXE, .COM lub .BAT.
              Domyślnie nie ustawiona.

       sys_immutable
              Jeśli ustawiona, atrybut ATTR_SYS w FAT jest obsługiwany jak flaga
              IMMUTABLE w Linuksie. Domyślnie nie ustawiona.

       flush  Jeśli ustawiona, system plików będzie starał się opróżnić bufory
              na dysk wcześniej niż zwykle. Domyślnie nie ustawione.

       usefree
              Używa wartości "wolnych klastrów" ("free clusters"),
              przechowywanej w FSINFO. Jest ona używana do pozyskania liczby
              wolnych klastrów bez skanowania dysku. Nie jest ona jednak
              domyślnie używana, ponieważ ostatnie wersje Windows niekiedy nie
              aktualizują jej poprawnie. W przypadku przekonania, że wartość
              owych "wolnych klastrów" w FSINFO jest poprawna, używając tej
              opcji można zapobiec skanowaniu dysku.

       dots, nodots, dotsOK=[yes|no]
              Różne bezmyślne próby wymuszenia konwencji Uniksa lub DOS-u na
              systemie plików FAT.


   Opcje montowania do hpfs
       creator=cccc, type=cccc
              Ustawia wartości creator/type pokazywane przez MacOS-owy Finder,
              używane do tworzenia nowych plików. Domyślne wartości: "????".

       uid=n, gid=n
              Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików (domyślnie: UID i
              GID bieżącego procesu).

       dir_umask=n, file_umask=n, umask=n
              Ustawia umask, używany do wszystkich katalogów, wszystkich
              zwykłych plików lub wszystkich plików i katalogów. Domyślnie jest
              to umask bieżącego procesu).

       session=n
              Ustawia sesję CD-ROM-u do zamontowania. Domyślnie, decyzja jest
              pozostawiana sterownikowi CD-ROM-u. Opcja nie powiedzie się, jeśli
              urządzeniem będzie coś innego niż CD-ROM.

       part=n Wybiera numer partycji n z urządzenia. Ma sens tylko w przypadku
              CD-ROM-ów. Domyślnie, tablica partycji nie jest w ogóle
              przetwarzana.

       quiet  Nie informuje o nieprawidłowych opcjach montowania.


   Opcje montowania do hpfs
       uid=wartość i gid=wartość
              Ustawia właściciela i grupę wszystkich plików (domyślnie: UID i
              GID bieżącego procesu).

       umask=wartość
              Ustawia umask (maskę bitową praw, które nie występują). Domyślnie
              używany jest umask bieżącego procesu.  Wartość podawana jest
              ósemkowo.

       case={lower|asis}
              Konwertuje wszystkie nazwy plików na małe litery lub pozostawia
              bez zmian (domyślnie: case=lower).

       conv=tryb
              This option is obsolete and may fail or being ignored.

       nocheck
              Nie przerywa montowania gdy zawiodą pewne kontrole spójności.


   Opcje montowania do iso9660
       ISO 9660 jest standardem opisującym strukturę systemu plików na
       CD-ROM-ach (system ten jest również wykorzystywany na niektórych płytach
       DVD; patrz również system plików udf).

       Normalne nazwy plików iso9660 pojawiają się w formacie 8.3 (tzn.
       występują DOS-owe ograniczenia długości nazw plików), a w dodatku
       wszystkie znaki pisane są wielkimi literami.  Poza tym nie ma pola
       właściciela, ochrony, liczby dowiązań, zastrzeżeń dla urządzeń
       znakowych/blokowych, itd.

       Rozszerzeniem iso9660 jest Rock Ridge, który udostępnia wszystkie te
       uniksopodobne właściwości. Najprościej mówiąc, dla każdego wpisu
       katalogowego istnieją w nim rozszerzenia, które uzupełniają wszystkie
       informacje.  Gdy używane jest Rock Ridge, system plików jest
       nieodróżnialny od normalnego uniksowego systemu plików (poza tym, że jest
       tylko do odczytu, oczywiście).

       norock Wyłącza korzystanie z rozszerzeń Rock Ridge, nawet jeśli są
              dostępne. Zob. map.

       nojoliet
              Wyłącza korzystanie z rozszerzeń Joliet firmy Microsoft, nawet
              jeśli są dostępne. Zob. map.

       check={r[elaxed]|s[trict]}
              Z check=relaxed, nazwa pliku przed dokonywaniem podglądu jest
              najpierw przekształcana na małe litery. Prawdopodobnie ma to
              znaczenie tylko razem z norock i map=normal.  (Domyślnie:
              check=strict.)

       uid=wartość i gid=wartość
              Nadaje wszystkim plikom systemu plików wskazany identyfikator
              użytkownika i grupy, być może przesłaniając informacje znalezione
              w rozszerzeniach Rock Ridge.  (Domyślnie: uid=0,gid=0.)

       map={n[ormal]|o[ff]|a[corn]}
              Dla wolumenów typu innego niż Rock Ridge, normalna translacja
              nazwy odwzorowuje wielkie litery ASCII na małe, porzuca kończące
              `;1' i zamienia `;' na `.'.  Z map=off nie jest dokonywana
              konwersja nazw. Zobacz norock.  (Domyślnie: map=normal.)
              map=acorn jest podobne do map=normal, ale stosuje także
              rozszerzenia Acorn, jeśli występują.

       mode=wartość
              For non-Rock Ridge volumes, give all files the indicated mode.
              (Default: read and execute permission for everybody.)  Octal mode
              values require a leading 0.

       unhide Pokazuje również pliki ukryte i powiązane (jeśli zwykłe pliki i
              pliki powiązane lub ukryte mają te same nazwy plików, może to
              uczynić zwykłe pliki niedostępnymi).

       block={512|1024|2048}
              Ustawia rozmiar bloku we wskazanym wolumenie.  (Domyślnie:
              block=1024.)

       conv=tryb
              This option is obsolete and may fail or being ignored.

       cruft  Jeśli starszy bajt długości pliku zawiera inne śmieci, warto
              ustawić tę opcję montowania, aby był ignorowany. Powoduje to, że
              maksymalny rozmiar pliku nie może być większy niż 16 MB.

       session=x
              Wybiera numer sesji na CD wielosesyjnych.

       sbsector=xxx
              Sesja zaczyna się od sektora xxx.

       Poniższe opcje są takie same jak do vfat i podawanie ich ma sens tylko
       przy używaniu płyt zakodowanych przy użyciu rozszerzeń Joliet firmy
       Microsoft.

       iocharset=wartość
              Zestaw znaków używany do konwersji z 16-bitowych znaków Unikodu na
              CD do 8-bitowych znaków. Domyślnie jest to iso8859-1.

       utf8   Konwertuje 16-bitowe znaki Unikodu na CD do UTF-8.


   Opcje montowania do jfs
       iocharset=nazwa
              Zestaw znaków, używany do konwersji z Unikodu do ASCII. Domyślnie
              konwersja nie jest przeprowadzana. Proszę użyć iocharset=utf8 w
              celu tłumaczeń UTF-8. Opcja wymaga ustawienia CONFIG_NLS_UTF8 w
              pliku jądra .config.

       resize=wartość
              Zmienia wielkość woluminu do wartość bloków. JFS obsługuje jedynie
              powiększanie woluminu, nie zmniejszanie go. Opcja jest prawidłowa
              tylko podczas ponownego montowania, gdy wolumin jest zamontowany
              do odczytu i zapisu. Słowo kluczowe resize bez wartości, powiększy
              wolumin do pełnego rozmiaru partycji.

       nointegrity
              Nie zapisuje do dziennika. Głównym użyciem tej opcji jest
              możliwość uzyskania wyższej wydajności przy przywracaniu woluminu
              z kopii zapasowej. Integralność woluminu nie jest gwarantowana,
              jeśli system zostanie nieprawidłowo zamknięty.

       integrity
              Domyślne. Zapisuje zmiany metadanych do dziennika. Można użyć tej
              opcji do ponownego zamontowania woluminu, gdy wcześniej użyto
              opcji nointegrity, w celu przywrócenia normalnego zachowania.

       errors={continue|remount-ro|panic}
              Definiuje zachowanie przy napotkaniu błędu (albo ignoruje błędy,
              zaznaczając tylko system plików jako błędny i kontynuując, albo
              ponownie montuje system plików na tylko do odczytu, albo panikuje
              i zatrzymuje system).

       noquota|quota|usrquota|grpquota
              Opcje te są przyjmowane, lecz ignorowane.


   Opcje montowania do msdos
       Zobacz opcje do fat. Jeśli system plików msdos wykryje niespójność,
       zgłasza błąd i ustawia system plików na tylko do odczytu. System plików
       może być znowu dostępny do zapisu przez ponowne zamontowanie.


   Opcje montowania do ncpfs
       Tak jak przy nfs, implementacja ncpfs oczekuje binarnego argumentu
       (struct ncp_mount_data)  funkcji systemowej mount. Argument ten jest
       konstruowany przez ncpmount(8), a bieżąca wersja mount (2.12) nic nie wie
       o ncpfs.


   Opcje montowania do ntfs
       iocharset=nazwa
              Zestaw znaków stosowany przy zwracaniu nazw plików.  W
              przeciwieństwie do VFAT, NTFS eliminuje nazwy zawierające znaki
              nie dające się przekształcić. Przestarzałe.

       nls=nazwa
              Nowa nazwa dla opcji zwanej wcześniej iocharset.

       utf8   Do konwersji nazw plików stosuje UTF-8.

       uni_xlate={0|1|2}
              Dla 0 (lub "no" albo "false") nie używa specjalnych kodowań
              nieznanych znaków Unikodu.  Dla 1 (lub "yes" albo "true") lub 2
              używa 4-bajtowych sekwencji specjalnych w stylu vfat zaczynających
              się od ":". Liczba 2 oznacza kodowanie little-endian, a 1 -
              kodowanie big-endian, z odwróconymi bajtami.

       posix=[0|1]
              Jeśli jest włączone (posix=1), to system plików rozróżnia wielkie
              i małe litery. Nazwy zastępcze 8.3 są przedstawiane jako
              dowiązania twarde, a nie pomijane. Ta opcja jest przestarzała.

       uid=wartość, gid=wartość i umask=wartość
              Ustawia prawa plików dla danego systemu. Wartość umask powinna być
              podana ósemkowo. Domyślnie właścicielem plików jest root i nikt
              inny nie może ich czytać.


   Opcje montowania do overlay
       Od Linuksa 3.18 pseudosystem plików overlay implementuje łączone
       montowanie dla innych systemów plików.

       Overlay łączy dwa systemy plików – górny i dolny. Gdy jakaś nazwa
       istnieje w obu systemach plików, widoczny jest obiekt z górnego, a obiekt
       z dolnego jest albo ukryty, albo, w przypadku katalogów, łączony z górnym
       obiektem.

       Dolnym system plików może być dowolny, obsługiwany przez Linuksa system
       plików. Nie musi być on zapisywalny. Dolny system plików może być nawet
       kolejnym systemem typu overlay. Górny system plików zwykle jest
       zapisywalny i jeśli tak jest, musi obsługiwać tworzenie rozszerzonych
       atrybytów trusted.* oraz zapewniać prawidłowe d_type w odpowiedziach
       readdir; z tego powodu NFS jest nieodpowiedni.

       Overlay tylko o odczytu z dwóch systemów plików będących tylko do odczytu
       może korzystać z dowolnego typu systemu plików. Opcje lowerdir i upperdir
       są łączone do połączone katalogu za pomocą:

              mount -t overlay  overlay  \
              -olowerdir=/dolny,upperdir=/gorny,workdir=/katal-rob  /poloczone


       lowerdir=katalog
              Dowolny system plików, nie musi być zapisywalny.

       upperdir=katalog
              Katalog górny jest zwykle na zapisywalnym systemie plików.

       workdir=katalog
              Katalog roboczy musi być pustym katalogiem na tym samym systemie
              plików, co katalog górny.


   Opcje montowania do reiserfs
       Reiserfs jest systemem plików z dziennikiem.

       conv   Mówi wersji 3.6 oprogramowania reiserfs, aby zamontowała wersję
              3.5 systemu plików, używając formatu 3.6 dla nowo utworzonych
              plików. Ten system plików nie będzie już zgodny z wersją 3.5
              narzędzi reiserfs.

       hash={rupasov|tea|r5|detect}
              Wybiera funkcję mieszającą (haszującą) do znajdowania plików w
              katalogach.

              rupasov
                     Funkcja haszująca autorstwa Yury Yu. Rupasova. Jest szybka
                     i zachowuje lokalizację, mapując nazwy plików bliskie w
                     porządku leksykograficznym na bliskie sobie wartości
                     funkcji. Z powodu wysokiego prawdopodobieństwa kolizji w
                     haszowaniu, ta opcja nie powinna być używana.

              tea    Funkcja Davis-Meyera zaimplementowana przez Jeremy'ego
                     Fitzhardinge'a.  Używa mieszania permutującego bity w
                     nazwie pliku. Wykazuje dużą losowość wyników i teoretycznie
                     małe prawdopodobieństwo kolizji.  Może być używana, jeżeli
                     funkcja r5 powoduje błędy EHASHCOLLISION.

              r5     Zmodyfikowana wersja funkcji rupasov. Używana domyślnie i
                     jest najlepszym wyborem, jeżeli system plików nie zawiera
                     dużych katalogów i niezwykłych nazw plików.

              detect Powoduje, że mount wykryje, która funkcja mieszająca jest
                     używana, sprawdzając właśnie montowany system plików, i
                     zapisze tę informację w superbloku systemu reiserfs.  Ta
                     opcja jest użyteczna przy pierwszym montowaniu systemu
                     plików o starym formacie.

       hashed_relocation
              Stroi mechanizm przydzielania bloków. Może powodować w pewnych
              okolicznościach poprawienie wydajności systemu.

       no_unhashed_relocation
              Stroi mechanizm przydzielania bloków. Może powodować w pewnych
              okolicznościach poprawienie wydajności systemu.

       noborder
              Wyłącza algorytm przydzielania granicznego wymyślony przez
              Yury'ego Yu. Rupasova.  Może powodować w pewnych okolicznościach
              poprawienie wydajności systemu.

       nolog  Wyłącza dziennik. Może w pewnych sytuacjach spowodować nieznaczne
              podniesienie wydajności systemu kosztem utracenia szybkiego
              odzyskiwania danych po krachu systemu. Nawet jeśli ta opcja jest
              włączona, reiserfs wciąż przeprowadza wszystkie operacje związane
              z dziennikiem, ale go nie zapisuje. Prace przy implementacji opcji
              nolog wciąż trwają.

       notail Domyślnie reiserfs przechowuje małe pliki i `końcówki plików'
              bezpośrednio w swoim drzewie. Jest to zachowanie mylące dla
              niektórych narzędzi użytkowych takich jak LILO(8). Ta opcja
              wyłącza pakowanie plików do drzewa.

       replayonly
              Powtarza transakcje zapisane w dzienniku, ale nie montuje systemu
              plików.  Głównie używane przez reiserfsck.

       resize=liczba
              Opcje remontowania, która pozwala na rozszerzenie partycji
              reiserfs.  Z tą opcją reiserfs przyjmuje, że na urządzeniu jest
              liczba bloków.  Opcja jest używana z urządzeniami zarządzanymi
              przez menedżera logicznych woluminów (LVM).  Istnieje specjalne
              narzędzie resizer, które można pobrać z
              ftp://ftp.namesys.com/pub/reiserfsprogs.

       user_xattr
              Włącza rozszerzone atrybuty użytkownika (Extended User
              Attributes). Patrz strona podręcznika attr(1).

       acl    Włącza listy kontroli dostępu (Acces Control Lists) POSIX. Patrz
              strona podręcznika acl(5).

       barrier=none / barrier=flush
              Wyłącza/włącza wykorzystanie barier zapisu w kodzie
              dziennikowania. barrier=none wyłącza, a barrier=flush włącza
              (domyślnie). Opcja wymaga stosu wejścia/wyjścia zdolnego obsłużyć
              bariery; jeśli reiserfs otrzyma błąd przy zapisie barier wyłączy
              bariery ponownie, wypisując ostrzeżenie. Bariery zapisu wymuszają
              poprawną kolejność wpisów dziennika na dysku, czyniąc ulotne
              bufory zapisu dysku bezpieczne w użyciu, z pewnym obniżeniem
              wydajności. Jeśli dyski mają w jakiś sposób zabezpieczone
              zasilanie, to wyłączenie barier może w bezpieczny sposób poprawić
              wydajność.


   Opcje montowania do ubifs
       UBIFS jest systemem plików flash, którzy działa na woluminach UBI. Proszę
       zauważyć, że atime nie jest obsługiwane i jest zawsze wyłączone.

       Nazwa urządzenia może zostać podana jako

              ubiX_Y numer urządzenia UBI X, numer woluminu Y

              ubiY   numer urządzenia UBI 0, numer woluminu Y

              ubiX:NAZWA
                     numer urządzenia UBI X, wolumin o nazwie NAZWA

              ubi:NAZWA
                     numer urządzenia UBI 0, wolumin o nazwie NAZWA

       Zamiast : można użyć separatora !.

       Dostępne są następujące opcje montowania:

       bulk_read
              Włącza bulk-read. Odczyt z wyprzedzeniem VFS jest wyłączony,
              ponieważ zwalnia on system plików. Bulk-Read jest wewnętrzną
              optymalizacją. Część pamięci flash może czytać szybciej, jeśli
              dane są odczytywane za jednym razem, zamiast przy użyciu kilku
              żądań odczytu. Na przykład OneNAND może wykonać "read-while-load"
              gdy czyta więcej niż jedną stronę NAND.

       no_bulk_read
              Nie wykonuje bulk-read. Tak jest domyślne.

       chk_data_crc
              Sprawdza sumy kontrolne CRC-32 danych. Tak jest domyślnie.

       no_chk_data_crc.
              Nie sprawdza sum kontrolnych CRC-32 danych. Z tą opcją system
              plików nie sprawdza sum kontrolnych CRC-32 danych, lecz sprawdza
              je w celu wewnętrznej informacji indeksowania. Opcja wpływa
              jedynie na odczyt, nie na zapis. Sumy CRC-32 są obliczane zawsze
              podczas zapisu danych.

       compr={none|lzo|zlib}
              Wybiera domyślny tryb kompresji używany podczas zapisywania nowych
              plików. Nadal da się odczytać skompresowane pliki, jeśli
              montowanie będzie wykonane z opcją none.


   Opcje montowania do udf
       UDF is the "Universal Disk Format" filesystem defined by OSTA, the
       Optical Storage Technology Association, and is often used for DVD-ROM,
       frequently in the form of a hybrid UDF/ISO-9660 filesystem. It is,
       however, perfectly usable by itself on disk drives, flash drives and
       other block devices.  See also iso9660.

       uid=   Make all files in the filesystem belong to the given user.
              uid=forget can be specified independently of (or usually in
              addition to) uid=<user> and results in UDF not storing uids to the
              media. In fact the recorded uid is the 32-bit overflow uid -1 as
              defined by the UDF standard.  The value is given as either <user>
              which is a valid user name or the corresponding decimal user id,
              or the special string "forget".

       gid=   Make all files in the filesystem belong to the given group.
              gid=forget can be specified independently of (or usually in
              addition to) gid=<group> and results in UDF not storing gids to
              the media. In fact the recorded gid is the 32-bit overflow gid -1
              as defined by the UDF standard.  The value is given as either
              <group> which is a valid group name or the corresponding decimal
              group id, or the special string "forget".

       umask= Mask out the given permissions from all inodes read from the
              filesystem.  The value is given in octal.

       mode=  If mode= is set the permissions of all non-directory inodes read
              from the filesystem will be set to the given mode. The value is
              given in octal.

       dmode= If dmode= is set the permissions of all directory inodes read from
              the filesystem will be set to the given dmode. The value is given
              in octal.

       bs=    Set the block size. Default value prior to kernel version 2.6.30
              was 2048. Since 2.6.30 and prior to 4.11 it was logical device
              block size with fallback to 2048. Since 4.11 it is logical block
              size with fallback to any valid block size between logical device
              block size and 4096.

              For other details see the mkudffs(8) 2.0+ manpage, sections
              COMPATIBILITY and BLOCK SIZE.

       unhide Pokazuje pliki, które inaczej byłyby ukryte.

       undelete
              Pokazuje usunięte pliki na na listach.

       adinicb
              Embed data in the inode. (default)

       noadinicb
              Don't embed data in the inode.

       shortad
              Use short UDF address descriptors.

       longad Use long UDF address descriptors. (default)

       nostrict
              Wyłącza ustawianie ścisłej zgodności.

       iocharset=
              Set the NLS character set. This requires kernel compiled with
              CONFIG_UDF_NLS option.

       utf8   Ustawia zestaw znaków UTF-8.

   Mount options for debugging and disaster recovery
       novrs  Ignore the Volume Recognition Sequence and attempt to mount
              anyway.

       session=
              Select the session number for multi-session recorded optical
              media. (default= last session)

       anchor=
              Przesłania położenie standardowego zakotwiczenia (anchor).
              (Domyślnie: 256)

       lastblock=
              Ustawia ostatni blok systemu plików.

   Unused historical mount options that may be encountered and should be removed
       uid=ignore
              Ignored, use uid=<user> instead.

       gid=ignore
              Ignored, use gid=<group> instead.

       volume=
              Unimplemented and ignored.

       partition=
              Unimplemented and ignored.

       fileset=
              Unimplemented and ignored.

       rootdir=
              Unimplemented and ignored.


   Opcje montowania do ufs
       ufstype=wartość
              UFS jest systemem plików szeroko wykorzystywanym w różnych
              systemach operacyjnych. Problem stanowią różnice pomiędzy
              implementacjami.  Cechy niektórych z nich są nieudokumentowane,
              tak więc trudno rozpoznać automatycznie typ ufs.  Z tego powodu
              użytkownik musi określić typ ufs za pomocą opcji montowania.
              Możliwe wartości to:

              old    Stary format ufs, jest to typ domyślny, tylko do odczytu
                     (proszę nie zapomnieć podać opcji -r).

              44bsd  Dla systemów plików utworzonych przez system typu BSD
                     (NetBSD, FreeBSD, OpenBSD).

              ufs2   Używane w FreeBSD 5.x obsługiwanego jako do odczytu i
                     zapisu.

              5xbsd  Synonim do ufs2.

              sun    Do systemów plików utworzonych przez SunOS lub Solaris na
                     komputerze Sparc.

              sunx86 Do systemów plików utworzonych przez Solaris na x86.

              hp     Do systemów plików utworzonych przez HP-UX, tylko do
                     odczytu.

              nextstep
                     Do systemów plików utworzonych przez NeXTStep (na stacji
                     roboczej NeXT) (obecnie tylko do odczytu).

              nextstep-cd
                     Do CD-ROM-ów NextStep (block_size == 2048), tylko do
                     odczytu.

              openstep
                     Do systemów plików utworzonych przez OpenStep (obecnie
                     tylko do odczytu). Ten sam typ systemów plików jest również
                     używany przez Mac OS X.


       onerror=wartość
              Ustala zachowanie w przypadku błędu:

              panic  Jeśli napotkano błąd, powoduje panikę jądra.

              [lock|umount|repair]
                     Te opcje montowania teraz nic nie robią: po napotkaniu
                     błędu wypisują tylko komunikat na konsoli.


   Opcje montowania do umsdos
       Zobacz opcje do msdos.  Opcja dotsOK jest jawnie ubijana przez umsdos.


   Opcje montowania do vfat
       Przede wszystkim, rozpoznawane są wszystkie opcje do fat.  Opcja dotsOK
       jest jawnie ubijana przez vfat.  Ponadto istnieją

       uni_xlate
              Tłumaczy nieobsługiwane znaki Unikodu na specjalne sekwencje
              unikowe.  To umożliwia wykonywanie kopii zapasowych i odtwarzanie
              plików o nazwach, utworzonych ze znakami Unikodu. Bez tej opcji, w
              wypadku braku możliwości konwersji używane jest '?'. Znakiem
              unikowym jest ':', ponieważ na systemie vfat jest w innych
              wypadkach nieprawidłowy. Sekwencja specjalna, która byłaby użyta
              dla znaku u, gdzie u jest znakiem Unikodu to: ':', (u & 0x3f),
              ((u>>6) & 0x3f), (u>>12).

       posix  Pozwala, by dwa pliki miały nazwy różniące się tylko wielkością
              liter. Ta opcja jest przestarzała.

       nonumtail
              Zanim zacznie próbować nazwa~nr.roz najpierw próbuje zrobić krótką
              nazwę bez numeru kolejnego.

       utf8   UTF8 jest systemem plików bezpiecznego 8-bitowego kodowania
              Unikodu, który jest wykorzystywany przez konsolę. Tą opcją można
              go włączyć dla danego systemu plików lub wyłączyć za pomocą
              utf8=0, utf8=no lub utf8=false. Jeśli zostanie ustawione
              `uni_xlate', UTF8 jest wyłączane.

       shortname=tryb
              Definiuje zachowanie w przypadku tworzenia i wyświetlania nazw
              plików mieszczących się w schemacie 8.3 znaków. Jeśli istnieje
              długa nazwa pliku, będzie zawsze preferowanym sposobem
              wyświetlania. Istnieją cztery tryby:

              lower  Wymusza na krótkiej nazwie wyświetlanie jej za pomocą
                     małych liter; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie
                     litery krótkiej nazwy są wielkie.

              win95  Wymusza na krótkiej nazwie wyświetlanie jej za pomocą
                     wielkich liter; przechowuje długą nazwę, gdy nie wszystkie
                     litery krótkiej nazwy są wielkie.

              winnt  Wyświetla krótką nazwę bez zmian; przechowuje długą nazwę,
                     gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie lub nie
                     wszystkie są małe.

              mixed  Wyświetla krótką nazwę bez zmian; przechowuje długą nazwę,
                     gdy nie wszystkie litery krótkiej nazwy są wielkie. Ten
                     tryb jest domyślny od Linuksa 2.6.32.


   Opcje montowania do usbfs
       devuid=uid i devgid=gid i devmode=tryb
              Ustawia właściciela i grupę i tryb plików w plikach urządzeń
              systemu plików usbfs (domyślnie: uid=gid=0, mode=0644). Tryb jest
              podany ósemkowo.

       busuid=uid i busgid=gid i busmode=tryb
              Ustawia właściciela i grupę i tryb plików w katalogach szyny (bus)
              systemu plików usbfs (domyślnie: uid=gid=0, mode=0555). Tryb
              podany jest ósemkowo.

       listuid=uid i listgid=gid i listmode=tryb
              Ustawia właściciela i grupę i tryb pliku devices (domyślnie:
              uid=gid=0, mode=0444). Tryb jest podany ósemkowo.


DM-VERITY SUPPORT (experimental)
       The device-mapper verity target provides read-only transparent integrity
       checking of block devices using kernel crypto API.  The mount command can
       open the dm-verity device and do the integrity verification before on the
       device filesystem is mounted.  Requires libcryptsetup with in libmount
       (optionally via dlopen).  If libcryptsetup supports extracting the root
       hash of an already mounted device, existing devices will be automatically
       reused in case of a match.  Mount options for dm-verity:

       verity.hashdevice=◈cie◈ka
              Path to the hash tree device associated with the source volume to
              pass to dm-verity.

       verity.roothash=hex
              Hex-encoded hash of the root of verity.hashdevice Mutually
              exclusive with verity.roothashfile.

       verity.roothashfile=◈cie◈ka
              Path to file containing the hex-encoded hash of the root of
              verity.hashdevice. Mutually exclusive with verity.roothash.

       verity.hashoffset=offset
              If the hash tree device is embedded in the source volume, offset
              (default: 0) is used by dm-verity to get to the tree.

       verity.fecdevice=◈cie◈ka
              Path to the Forward Error Correction (FEC) device associated with
              the source volume to pass to dm-verity.  Optional. Requires kernel
              built with CONFIG_DM_VERITY_FEC.

       verity.fecoffset=offset
              If the FEC device is embedded in the source volume, offset
              (default: 0) is used by dm-verity to get to the FEC area.
              Optional.

       verity.fecroots=warto◈◈
              Parity bytes for FEC (default: 2). Optional.

       verity.roothashsig=◈cie◈ka
              Path to pkcs7 signature of root hash hex string. Requires
              crypt_activate_by_signed_key() from cryptsetup and kernel built
              with CONFIG_DM_VERITY_VERIFY_ROOTHASH_SIG. For device reuse,
              signatures have to be either used by all mounts of a device or by
              none. Optional.

       Supported since util-linux v2.35.

       For example commands:

              mksquashfs /etc /tmp/etc.squashfs
              dd if=/dev/zero of=/tmp/etc.hash bs=1M count=10
              veritysetup format /tmp/etc.squashfs /tmp/etc.hash
              openssl smime -sign -in <hash> -nocerts -inkey private.key \
              -signer private.crt -noattr -binary -outform der -out /tmp/etc.p7
              mount -o verity.hashdevice=/tmp/etc.hash,verity.roothash=<hash>,\
              verity.roothashsig=/tmp/etc.p7 /tmp/etc.squashfs /mnt

       create squashfs image from /etc directory, verity hash device and mount
       verified filesystem image to /mnt.  The kernel will verify that the root
       hash is signed by a key from the kernel keyring if roothashsig is used.


LOOP-DEVICE SUPPORT
       Kolejnym możliwym typem jest montowanie poprzez urządzenie loop. Na
       przykład, polecenie

              mount /tmp/disk.img /mnt -t vfat -o loop=/dev/loop3

       ustawi urządzenie loop /dev/loop3 tak, aby odpowiadał plikowi
       /tmp/disk.img, a następnie zamontuje to urządzenie w /mnt.

       Jeśli nie podano jawnie urządzenia loop (tylko opcję -o loop), to mount
       spróbuje znaleźć jakieś nieużywane urządzenie loop i użyć je, na przykład

              mount /tmp/disk.img /mnt -o loop

       Polecenie mount automatycznie tworzy urządzenie loop ze zwykłego pliku,
       jeśli nie podano systemu plików lub system plików jest znany libblkid, na
       przykład:

              mount /tmp/disk.img /mnt

              mount -t ext4 /tmp/disk.img /mnt

       Ten typ montowań zna trzy opcje, loop, offset i sizelimit, które są tak
       naprawdę opcjami do losetup(8) (opcje te mogą być używane oprócz opcji
       specyficznych dla danego systemu plików).

       Od Linuksa 2.6.25 obsługiwane jest samozniszczenie urządzeń loop, co
       oznacza, że każde urządzenie loop przydzielone przez mount zostanie
       zwolnione przez umount niezależnie od /etc/mtab.

       Można również zwolnić urządzenie loop ręcznie, przy użyciu losetup -d lub
       umount -d.

       Since util-linux v2.29, mount re-uses the loop device rather than
       initializing a new device if the same backing file is already used for
       some loop device with the same offset and sizelimit. This is necessary to
       avoid a filesystem corruption.


KOD ZAKOŃCZENIA
       mount has the following exit status values (the bits can be ORed):

       0      sukces

       1      nieprawidłowe wywołanie lub uprawnienia

       2      błąd systemu (brak pamięci, niemożność wykonania fork, nie ma
              więcej urządzeń loop)

       4      wewnętrzny błąd mount

       8      przerwanie przez użytkownika

       16     problemy podczas zapisu lub blokowania /etc/mtab

       32     niepowodzenie montowania

       64     cześć montowań powiodła się

              Polecenie mount -a zwraca 0 (wszystkie się powiodły), 32
              (wszystkie nie powiodły się) lub 64 (część się powiodła, a część
              nie).


ZEWNĘTRZNE PROGRAMY POMOCNICZE
       Składnia zewnętrznych programów pomocniczych mount jest następująca:

           /sbin/mount.suffix spec dir [-sfnv] [-N namespace] [-o options] [-t
           type.subtype]

       gdzie typ jest typem systemu plików, a opcje -sfnvoN mają to samo
       znaczenie, co standardowe opcje mount. Opcja -t jest używana do systemów
       plików z obsługa podtypów (np. /sbin/mount.fuse -t fuse.sshfs).

       Polecenie mount nie przekazuje opcji montowania unbindable, runbindable,
       private, rprivate, slave, rslave, shared, rshared, auto, noauto, comment,
       x-*, loop, offset, ani sizelimit do programów pomocniczych
       mount.<przyrostek>. Wszystkie inne opcje są w postaci listy (rozdzielonej
       przecinkami) przekazanej jako argument do opcji -o.


ŚRODOWISKO
       LIBMOUNT_FSTAB=<ścieżka>
              przesłania domyślne położenie pliku fstab (ignorowane dla suid)

       LIBMOUNT_MTAB=<ścieżka>
              przesłania domyślne położenie pliku mtab (ignorowane dla suid)

       LIBMOUNT_DEBUG=all
              włącza wyjście debugowania libmount

       LIBBLKID_DEBUG=all
              włącza wyjście debugowania libblkid

       LOOPDEV_DEBUG=all
              włącza wyjście debugowania konfiguracji urządzenia loop

PLIKI
       See also "The files /etc/fstab, /etc/mtab and /proc/mounts" section
       above.

       /etc/fstab        tabela systemów plików

       /run/mount        libmount private runtime directory

       /etc/mtab         table of mounted filesystems or symlink to /proc/mounts

       /etc/mtab~        lock file (unused on systems with mtab symlink)

       /etc/mtab.tmp     temporary file (unused on systems with mtab symlink)

       /etc/filesystems  lista systemów plików do wypróbowania

HISTORIA
       Polecenie mount pojawiło się w wersji 5 AT&T UNIX.

BŁĘDY
       Jest możliwe, że uszkodzony system plików spowoduje załamanie systemu.

       Some Linux filesystems don't support -o sync and -o dirsync (the ext2,
       ext3, ext4, fat and vfat filesystems do support synchronous updates (a la
       BSD) when mounted with the sync option).

       Opcja -o remount może nie być w stanie zmienić parametrów montowania (np.
       wszystkie parametry ext2fs, poza sb, dają się zmieniać przy ponownym
       montowaniu, lecz nie można zmienić gid czy umask dla fatfs).

       Zdarza się, że pliki /etc/mtab i /proc/mounts nie odpowiadają sobie, na
       systemach ze zwykłym plikiem mtab. Pierwszy plik opiera się wyłącznie na
       opcjach poleceń mount, a zawartość drugiego zależy również od jądra i
       innych ustawień (np. na zdalnym serwerze NFS – w szczególnych
       przypadkach, polecenie mount może dawać niepewne informacje o punkcie
       montowania NFS; plik /proc/mounts zawiera z reguły pewniejsze
       informacje). Jest to kolejny powód do zastąpienia pliku mtab dowiązaniem
       symbolicznym do pliku /proc/mounts.

       Checking files on NFS filesystems referenced by file descriptors (i.e.
       the fcntl and ioctl families of functions) may lead to inconsistent
       results due to the lack of a consistency check in the kernel even if the
       noac mount option is used.

       Opcja loop używana razem z opcjami offset lub sizelimit może nie powieść
       się, gdy używa się starszych jąder, a polecenie mount nie może
       potwierdzić, że rozmiar urządzenia blokowego został skonfigurowany
       zgodnie z żądaniem. Można to obejść wywołując ręcznie polecenie losetup
       przed wywołaniem polecenia mount już ze skonfigurowanym urządzeniem
       blokowym.

AUTORZY
       Karel Zak <kzak@redhat.com>

ZOBACZ TAKŻE
       lsblk(1), mount(2), umount(2), filesystems(5), fstab(5), nfs(5), xfs(5),
       mount_namespaces(7)  xattr(7)  e2label(8), findmnt(8), losetup(8),
       mke2fs(8), mountd(8), nfsd(8), swapon(8), tune2fs(8), umount(8),
       xfs_admin(8)

DOSTĘPNOŚĆ
       Polecenie mount jest częścią pakietu util-linux i jest dostępne pod
       adresem https://www.kernel.org/pub/linux/utils/util-linux/.


TŁUMACZENIE
       Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika są: Przemek
       Borys <pborys@dione.ids.pl>, Andrzej Krzysztofowicz
       <ankry@green.mf.pg.gda.pl>, Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com> i
       Robert Luberda <robert@debian.org>

       Niniejsze tłumaczenie jest wolną dokumentacją. Bliższe informacje o
       warunkach licencji można uzyskać zapoznając się z GNU General Public
       License w wersji 3 ⟨https://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html⟩ lub
       nowszej. Nie przyjmuje się ŻADNEJ ODPOWIEDZIALNOŚCI.

       Błędy w tłumaczeniu strony podręcznika prosimy zgłaszać na adres
       manpages-pl-list@lists.sourceforge.net ⟨⟩.



util-linux                       sierpień 2015                          MOUNT(8)