rgvim

VIM(1)                      General Commands Manual                     VIM(1)



NAME
       vim - Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty

SYNOPSIS
       vim [opcje] [plik ..]
       vim [opcje] -
       vim [opcje] -t znacznik
       vim [opcje] -q [plik_bÅÄdu]

       ex
       view
       gvim gview evim eview
       rvim rview rgvim rgview

OPIS
       Vim jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może byÄ używany do
       edycji wszelkiego rodzaju plików tekstowych.  Użyteczny zwÅaszcza
       przy edycji programów.

       Posiada wiele usprawnieŠw porównaniu z Vi: wielopoziomowe cofanie
       zmian, wiele okien i buforów, podÅwietlanie skÅadni, edycja linii
       poleceÅ, uzupeÅnianie nazw plików, pomoc on-line, wizualna selekcja,
       itd.  Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnic pomiÄdzy
       Vimem i Vi.

       W czasie korzystania z Vima można uzyskaÄ obszernÄ pomoc z systemu
       pomocy on-line dziÄki poleceniu ":help".  Zobacz rozdziaÅ POMOC ON-LINE
       poniżej.

       NajczÄÅciej Vim jest uruchamiany do edycji pojedynczego pliku
       poleceniem

            vim plik

       Bardziej ogólnie Vim jest uruchamiany poprzez:

            vim [opcje] [lista plików]

       JeÅli brak listy plików edytor rozpocznie z pustym buforem. W innym
       wypadku istnieje dokÅadnie jedna z czterech możliwoÅci by wybraÄ jeden
       lub wiÄcej plików do edycji.

       plik ..     Lista nazw plików.  Pierwsza nazwa bÄdzie nazwÄ bieżÄcego
                   pliku, który zostanie wczytany do bufora. Kursor zostanie
                   umieszczony w pierwszym wierszu. Do kolejnych plików
                   można przejÅÄ dziÄki poleceniu ":next". By otworzyÄ plik,
                   którego nazwa zaczyna siÄ od myÅlnika należy listÄ
                   plików poprzedziÄ "--".

       -           Plik do edycji jest wczytany ze standardowego wejÅcia.
                   Polecenia sÄ odczytywane ze standardowego wyjÅcia bÅÄdów,
                   którym powinien byÄ terminal (tty).

       -t {znacznik}
                   Plik do edycji i poczÄtkowa pozycja kursora zależy od
                   "znacznika", rodzaju etykiety goto.  {znacznika} szuka siÄ
                   w pliku tags, zwiÄzany z nim plik staje siÄ plikiem
                   bieżÄcym i wykonuje siÄ powiÄzane polecenie.  Zazwyczaj
                   używa siÄ tego sposobu dla programów w C, w których
                   wypadku {znacznik} może byÄ nazwÄ funkcji.  W efekcie plik
                   zawierajÄcy okreÅlonÄ funkcjÄ staje siÄ plikiem bieżÄcym a
                   kursor jest umieszczony na poczÄtku funkcji.  Zobacz ":help
                   tag-commands".

       -q [plik_bÅÄdów]
                   Zacznij w trybie quickFix.  Plik [plik_bÅÄdów] zostaje
                   zinterpretowany i pokaże siÄ pierwszy bÅÄd.  JeÅli brak
                   opcji [plik_bÅÄdów] nazwa pliku zostanie pobrana z opcji
                   'errorfile' (domyÅlnie "AztecC.Err" dla Amigi, "errros.err"
                   dla innych systemów.  Do kolejnych bÅÄdów można
                   przeskoczyÄ dziÄki poleceniu ":cn".  Zobacz ":help
                   quickfix".

       W zależnoÅci od wywoÅania Vim zachowuje siÄ inaczej (program może byÄ
       caÅy czas tym samym plikiem).

       vim       "Normalny" sposób, wszystko jest domyÅlne.

       ex        Zacznij w trybie Ex.  Przejdź do trybu Normalnego poleceniem
                 ":vi".  Można także uruchomiÄ poprzez argument "-e".

       view      Zacznij w trybie tylko do odczytu. W ten sposób bÄdziesz
                 chroniony przed zapisywaniem pliku. Można także uruchomiÄ
                 poprzez argument "-R".

       gvim gview
                 Wersja GUI.  Uruchamia nowe okno.  Można także uruchomiÄ
                 poprzez argument "-g".

       evim eview
                 Wersja GUI w Åatwym trybie.  Uruchamia nowe okno.  Można
                 także uruchomiÄ poprzez argument "-y".

       rvim rview rgvim rgview
                 Podobnie jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie bÄdzie
                 można uruchomiÄ poleceÅ powÅoki lub zawiesiÄ Vima.  Można
                 także uruchomiÄ poprzez argument "-Z".

OPCJE
       Opcje można podaÄ w dowolnej kolejnoÅci, przed lub po nazwach plików.
       Opcje bez argumentów można ÅÄczyÄ po pojedynczym myÅlniku.

       +[num]      W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony w wierszu
                   "num".  JeÅli brak "num" kursor zostanie umieszczony w
                   ostatnim wierszu.

       +/{wzór}   W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na pierwszym
                   wystÄpieniu {wzór}.  Zobacz ":help search-pattern" by
                   dowiedzieÄ siÄ jakie sÄ możliwe wzorce wyszukiwania.

       +{polecenie}

       -c {polecenie}
                   {polecenie} zostanie wykonane po tym jak wczyta siÄ
                   pierwszy plik.  {polecenie} jest interpretowane jako
                   polecenie Ex.  JeÅli {poleceni} zawiera biaÅe znaki musi
                   byÄ umieszczone w podwójnych cudzysÅowach (zależy to od
                   używanej powÅoki).  PrzykÅad: Vim "+set si" main.c
                   Uwaga: Można użyÄ do 10 poleceÅ "+" lub "-c".

       -S {plik}   {plik} zostanie zinterpretowany po wczytaniu pierwszego
                   pliku.  Jest równoważne -c "source {plik}".  {plik} nie
                   może zaczynaÄ siÄ '-'.  JeÅli nie podano {plik} zostanie
                   użyty "Session.vim" (dziaÅa tylko wtedy jeÅli -S jest
                   ostatnim argumentem).

       --cmd {polecenie}
                   Podobne do "-c", ale polecenie jest wykonywane tuż przed
                   interpretacjÄ jakiegokolwiek pliku vimrc.  Można użyÄ do
                   10 takich poleceÅ, niezależnie od poleceÅ od "-c"

       -A          JeÅli Vim zostaÅ skompilowany ze wsparciem dla jÄzyków
                   arabskich (edycja od prawej do lewej i arabska mapa
                   klawiatury) ta opcja uruchamia Vima w trybie arabskim, np.
                   ustawia siÄ opcja 'arabic'. W innym wypadku pojawi siÄ
                   komunikat bÅÄdu i Vim zakoÅczy dziaÅanie.

       -b          Tryb binarny.  Ustawi siÄ kilka opcji, które umożliwiÄ
                   edycjÄ plików binarnych lub wykonywalnych.

       -C          Kompatybilny. Ustawia opcjÄ 'compatible'.  W ten sposób
                   Vim bÄdzie zachowywaÅ siÄ jak Vi, nawet jeÅli istnieje plik
                   .vimrc.

       -d          Uruchom w trybie diff.  Powinno siÄ użyÄ dwóch, trzech
                   lub czterech nazwy plików jako argumentów.  Vim otworzy
                   wszystkie te pliki i pokaże różnice miÄdzy nimi.  DziaÅa
                   jak vimdiff(1).

       -d {urzÄdzenie}
                   Otwórz {urzÄdzenie} by używaÄ jako terminal.  Tylko na
                   Amidze.  PrzykÅad: "-d con:20/30/600/150".

       -D          Debugowanie. Przejdź do trybu debugowanie wykonujÄc
                   pierwsze polecenie ze skryptu.

       -e          Uruchom Vima w trybie Ex, dziaÅa tak samo jakby wywoÅano
                   program jako "ex".

       -E          Uruchom Vima w ulepszonym trybie Ex, dziaÅa tak samo jakby
                   wywoÅano program jako "exim".

       -f          Pierszy plan. Dla wersji GUI.  Vim nie nie oddzieli siÄ od
                   powÅoki w jakiej zostaÅ uruchomiony. Na Amidze Vim nie jest
                   uruchomiony ponownie by otworzyÄ nowe okno.  Opcja powinna
                   byÄ użyta kiedy Vim jest wywoÅywany przez program, który
                   ma zaczekaÄ na koniec sesji (np.  mail).  Na Amidze
                   polecenia ":sh" i ":!" nie bÄdÄ dziaÅaÄ.

       --nofork    Pierwszy plan. Dla wersji GUI.  Vim nie oddzieli siÄ od
                   powÅoki w jakiej zostaÅ uruchomiony.

       -F          JeÅli Vim zostaÅ skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji
                   tekstów od prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi,
                   ta opcja uruchomi Vima w trybie Farsi, np. zostawiÄ
                   ustawione opcje 'fkmap' i 'rightleft'.  W innym wypadku
                   pojawi siÄ komunikat bÅÄdu i Vim zakoÅczy dziaÅanie.

       -g          JeÅli Vim zostaÅ skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja
                   uruchomi GUI.  W innym wypadku pojawi siÄ komunikat bÅÄdu i
                   Vim zakoÅczy dziaÅanie.

       -h          WyÅwietli krótkÄ pomoc o argumentach linii poleceÅ i
                   opcjach. Potem Vim zakoÅczy dziaÅanie.

       -H          JeÅli Vim zostaÅ skompilowany ze wsparciem RIGHTLEFT dla
                   edycji od prawej do lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla
                   hebrajskiego, ta opcja uruchomi Vima w trybie hebrajskim,
                   np. ustawi opcje 'hkmap' i 'rightleft'.  W innym wypadku
                   pojawi siÄ komunikat bÅÄdu i Vim zakoÅczy dziaÅanie.

       -i {viminfo}
                   Kiedy Vim używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego
                   pliku użyÄ zamiast domyÅlnego "~/.viminfo".  Można też
                   ominÄÄ użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".

       -L          To samo co -r.

       -l          Tryb Lisp.  Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'.

       -m          Zmiana pliku jest niemożliwa.  Przestawia opcjÄ 'write'.
                   Można zmieniaÄ zawartoÅÄ bufora, ale zapisanie pliku nie
                   jest możliwe.

       -M          Opcje 'modifiable' i 'write' zostanÄ wyÅÄczone, tak wiÄc
                   zmiany w pliku oraz ich zapisanie nie sÄ możliwe. WartoÅÄ
                   tych opcji można zmieniÄ.

       -N          Tryb niekompatybilny. Przestawia opcjÄ 'compatible'. DziÄki
                   temu Vim bÄdzie zachowywaÅ siÄ odrobinÄ lepiej, ale mniej
                   zgodnie z Vi nawet jeÅli nie istnieje plik .vimrc.

       -n          Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie
                   bÄdzie możliwe.  Wygodne jeÅli instnieje potrzeba edycji
                   na bardzo wolnym medium (np.  dyskietce). Ten cel można
                   osiÄgnÄÄ także przez ":set uc=0". Można odwróciÄ przez
                   ":set uc=200".

       -nb         Uruchom jako serwer edytora dla NetBeans. Zobacz
                   dokumentacjÄ by dowiedzieÄ siÄ wiÄcej.

       -o[N]       Otwórz N okien w stosie.  Kiedy brak N, otwórz jedno okno
                   dla każdego pliku.

       -O[N]       Otwórz N okien obok siebie.  Kiedy brak N, otwórz jedno
                   okno dla każdego pliku.

       -p[N]       Otwórz N kart.  Kiedy brak N, otwórz jednÄ kartÄ dla
                   każdego pliku.

       -R          Tryb tylko do odczytu.  Zostanie ustawiona opcja
                   'readonly'.  CaÅy czas można zmieniaÄ bufor, ale bÄdzie
                   istniaÅa blokada by chroniÄ przed przypadkowym zapisaniem
                   pliku.  JeÅli chcesz zapisaÄ plik dodaj wykrzyknik do
                   polecenia Ex, np. ":w!".  Opcja -R implikuje opcjÄ -n
                   (zobacz poniżej).  Opcja 'readonly' może zostaÄ
                   przestawiona poprzez ":set noro".  Zobacz ":help
                   'readonly'".

       -r          Wypisz listÄ plików wymiany razem z informacjami o nich.

       -r {plik}   Tryb odzyskiwania danych.  Plik wymiany zostanie
                   wykorzystany do odzyskania gwaÅtownie przerwanej sesji.
                   Plik wymiany to plik z takÄ samÄ nazwÄ co plik oryginalny z
                   dodanym ".swp".  Zobacz ":help recovery".

       -s          Tryb cichy. RozpoczÄty tylko kiedy uruchomiony jako "Ex"
                   lub opcja "-e" zostaÅa podana przed opcjÄ "-s".

       -s {skrypt} Zostanie wczytany plik {skrypt}.  Znaki w pliku zostanÄ
                   zinterpretowane jakby byÅy wpisywane.  To samo można
                   osiÄgnÄÄ poprzez polecenie ":source! {skrypt}".  JeÅli
                   osiÄgniÄto koniec pliku zanim edytor zakoÅczyÅ dziaÅanie,
                   dalsze znaki odczytywane sÄ z klawiatury.

       -T {terminal}
                   Przekazuje Vimowi nazwÄ terminalu jakiego używasz.
                   Wymagane tylko wtedy jeÅli nie dziaÅa automatycznie.
                   Powinien byÄ to terminal znany Vimowi (builtin) lub
                   zdefiniowany w plikach termcap lub terminfo.

       -u {vimrc}  Użyj poleceŠz pliku {vimrc} w czasie uruchamiania.
                   Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania zostanÄ
                   pominiÄte.  Używaj do edytowania plików specjalnych.
                   Można pominÄÄ także wszystkie możliwe pliki uruchamiania
                   poprzez podanie nazwy "NONE".  Zobacz ":help
                   initialization" by poznaÄ wiÄcej szczegóÅów.

       -U {gvimrc} Użyj poleceŠz pliku {gvimrc} w czasie uruchamiania GUI.
                   Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania GUI zostanÄ
                   pominiÄte.  Można pominÄÄ także wszystkie możliwe pliki
                   uruchamiania GUI poprzez podanie nazwy "NONE".  Zobacz
                   ":help gui-init" by poznaÄ wiÄcej szczegóÅów.

       -V[N]       Tryb gadatliwy. Wypisz wiadomoÅci o tym jaki pliki sÄ
                   wczytywane i o informacjach pobieranych i dodawanych do
                   pliku viminfo. Opcjonalny argument N jest wartoÅciÄ
                   'verbose'. DomyÅlnie 10.

       -v          Uruchom Vima w trybie Vi, tak jakby program byÅ nazwany
                   "vi". Ma znaczenie tylko wtedy jeÅli program nazwany jest
                   "ex".

       -w {plik}   Wszystkie wciÅniÄcia klawiszy, aż do zakoÅczenia dziaÅania
                   programu, sÄ zapisywane w {plik} .  Użyteczne jeÅli chce
                   siÄ stworzyÄ skrypt do użycia z "vim -s" lub ":source!".
                   JeÅli {plik} istnieje, znaki sÄ dopisywane.

       -W {plik}   Podobnie do -w, ale istniejÄcy plik jest nadpisywany.

       -x          Użyj szyfrowania podczas zapisywania plików. Zostaniesz
                   poproszony o podanie klucza.

       -X          Nie ÅÄcz z serwerem X. Skraca czas uruchamiania w
                   terminalu, ale tytuÅ okna i schowek nie bÄdÄ
                   wykorzystywane.

       -y          Uruchom Vima w Åatwym trybie, tak jakby program zostaÅ
                   wywoÅany "evim" lub "eview".  Vim bÄdzie zachowywaÅ siÄ
                   bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.

       -Z          Tryb ograniczony. Zachowuje siÄ jakby nazwa programu
                   zaczynaÅa siÄ od "r".

       --          Oznacza koniec opcji.  Argumenty po tej opcji bÄdÄ
                   traktowane jak nazwy plików. Używa siÄ do otwierania
                   plików, których nazwy zaczynajÄ siÄ od '-'.

       --echo-wid  WyÅÄcznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjÅcie.

       --help      WyÅwietl informacjÄ o pomocy i zakoÅczy, to samo co"-h".

       --literal   Potraktuj nazwy plików dosÅownie i nie rozwiÄzuj
                   kwantyfikatorów. Nie ma znaczenia na Uniksach gdzie
                   powÅoka rozwiÄzuje kwantyfikatory.

       --noplugin  PomiÅ Åadowanie wtyczek. Implikowane przy -u NONE.

       --remote    PoÅÄcz siÄ z serwerem Vima i edytuj w nim resztÄ plików
                   podanych jako argumenty. JeÅli nie znaleziono serwera
                   zostanie zgÅoszony bÅÄd a pliki zostanÄ otwarte w bieżÄcym
                   Vimie.

       --remote-expr {wyrażenie}
                   PoÅÄcz z serwerem Vima, rozwiÄż w nim {wyrażenie} i
                   wypisz rozwiÄzanie na standardowe wyjÅcie.

       --remote-send {klawisze}
                   PoÅÄcz z serwerem Vima i wyÅlij do niego {klawisze}.

       --remote-silent
                   Tak samo jak -remote, ale bez ostrzeżenia kiedy nie
                   znaleziono serwera.

       --remote-wait
                   Tak samo jak -remote, ale Vim nie zakoÅczy dopóki pliki
                   pozostanÄ otwarte.

       --remote-wait-silent
                   Tak samo jak --remote-wait, ale bez ostrzeżenie kiedy nie
                   znaleziono serwera.

       --serverlist
                   Wypisz nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można
                   znaleźÄ.

       --servername {nazwa}
                   Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla
                   bieżÄcego Vima o ile nie poÅÄczone z argumentem --remote,
                   wtedy jest to nazwa serwera do poÅÄczenia.

       --socketid {id}
                   WyÅÄcznie GTK GUI: Użyj mechanizmu GtkPlug by uruchomiÄ
                   gvima w innym oknie.

       --version   Wypisz informacjÄ o wersji i zakoÅcz.

POMOC ON-LINE
       By rozpoczÄÄ wpisz ":help" w Vimie Wpisz ":help temat" by uzyskaÄ pomoc
       na okreÅlony temat.  PrzykÅad: ":help ZZ" by uzyskaÄ pomoc na temat
       polecenia "ZZ".  Użyj <Tab> i CTRL-D aby uzupeÅniÄ tematy (":help
       cmdline-completion"). W plikach pomocy istniejÄ znaczniki by uÅatwiÄ
       skakanie z jednego miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych,
       zobacz ":help").  Można w ten sposób zobaczyÄ caÅÄ dokumentacjÄ, np.
       ":help syntax.txt".

PLIKI
       /usr/share/vim/vim81/doc/*.txt
                      Dokumentacja Vima Użyj ":help doc-file-list" aby
                      uzyskaÄ peÅnÄ listÄ.

       /usr/share/vim/vim81/doc/tags
                      Plik znaczników sÅuży do znajdowania informacji w
                      plikach dokumentacji.

       /usr/share/vim/vim81/syntax/syntax.vim
                      Globalne uruchamianie podÅwietlania skÅadni.

       /usr/share/vim/vim81/syntax/*.vim
                      Pliki skÅadni dla różnych jÄzyków.

       /etc/vimrc     Globalny plik uruchamiania Vima

       ~/.vimrc       Osobiste parametry uruchamiania Vima

       /etc/gvimrc    Globalne uruchamianie gvima.

       ~/.gvimrc      Osobiste parametry uruchamiania gvima.

       /usr/share/vim/vim81/optwin.vim
                      Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry sposób do
                      przeglÄdania i ustawiania opcji.

       /usr/share/vim/vim81/menu.vim
                      Globalne uruchamianie menu gvima.

       /usr/share/vim/vim81/bugreport.vim
                      Skrypt sÅużÄcy do tworzenia raportów o bÅÄdach. Zobacz
                      ":help bugs".

       /usr/share/vim/vim81/filetype.vim
                      Skrypt do wykrywania typu pliku wedÅug jego nazwy.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim81/scripts.vim
                      Skrypt do wykrywania typu pliku wedÅug jego zawartoÅci.
                      Zobacz ":help 'filetype'".

       /usr/share/vim/vim81/print/*.ps
                      Pliku używane do drukowania PostScriptu.

       NajÅwieższe wiadomoÅci na stronie Vima:
       <URL:http://www.vim.org/>

ZOBACZ TAKŻE
       vimtutor(1)

AUTOR
       Vim zostaÅ napisany przez Brama Moolenaara z duÅ¼Ä pomocÄ innych osób.
       Zobacz ":help credits" w Vimie.
       Vim bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony
       Andrews i G.R. (Fred) Walter.  MaÅo już zostaÅo z oryginalnego kodu.

BÅÄDY
       Prawdopodobne.  Zobacz ":help todo" by poznaÄ listÄ znanych problemów.

       PamiÄtaj że pewna iloÅÄ problemów, które mogÄ byÄ uznawane przez
       niektórych ludzi za bÅÄdy sÄ w rzeczywistoÅci spowodowane wiernoÅciÄ w
       odtwarzaniu zachowania Vi.  JeÅli sÄdzisz, że inne rzeczy sÄ bÅÄdami
       "ponieważ Vi robi to inaczej", powinieneÅ przyjrzeÄ siÄ bliżej
       plikowi vi_diff.txt (lub wpisaÄ ":help vi_diff.txt" w Vimie).  Sprawdź
       także opis opcji 'compatible' i 'cpoptions'.



                                  2006 kwi 11                           VIM(1)