stat64

STAT(2)                  Podręcznik programisty Linuksa                  STAT(2)



NAZWA
       stat, fstat, lstat, fstatat - pobieranie stanu pliku

SKŁADNIA
       #include <sys/types.h>
       #include <sys/stat.h>
       #include <unistd.h>

       int stat(const char *pathname, struct stat *buf);
       int fstat(int fd, struct stat *buf);
       int lstat(const char *pathname, struct stat *buf);

       #include <fcntl.h>           /* Definicja stałych AT_* */
       #include <sys/stat.h>

       int fstatat(int dirfd, const char *pathname, struct stat *buf,
                   int flags);

   Wymagane ustawienia makr biblioteki glibc (patrz feature_test_macros(7)):

       lstat():
           /* glibc 2.19 i wcześniejsze */ _BSD_SOURCE
               || /* Od glibc 2.20 */ _DEFAULT_SOURCE
               || _XOPEN_SOURCE >= 500
               || /* od glibc 2.10: */ _POSIX_C_SOURCE >= 200112L

       fstatat():
           Od glibc 2.10:
               _POSIX_C_SOURCE >= 200809L
           Przed glibc 2.10:
               _ATFILE_SOURCE

OPIS
       Funkcje te zwracają informacje o podanym pliku w buforze wskazanym przez
       buf. Do uzyskania tej informacji nie są wymagane prawa dostępu do samego
       pliku, lecz — w przypadku stat, fstatat() i lstat() — konieczne są prawa
       wykonywania (przeszukiwania) do wszystkich katalogów na prowadzącej do
       pliku ścieżce pathname.

       stat() i fstatat() pobierają informacje o pliku wskazanym przez pathname;
       cechy wyróżniające fstatat() opisano poniżej.

       lstat() jest identyczny z stat(), lecz w przypadku gdy pathname jest
       dowiązaniem symbolicznym, to zwraca informacje o samym dowiązaniu, a nie
       pliku, do którego się to dowiązanie odwołuje.

       fstat() jest identyczny z stat(), z tym wyjątkiem, że plik o którym mają
       być pobrane informacje, jest określony przez deskryptor pliku fd.

       Wszystkie te funkcje zwracają strukturę stat, zawierającą następujące
       pola:

           struct stat {
               dev_t     st_dev;      /* ID urządzenia zawierającego plik */
               ino_t     st_ino;      /* numer i-węzła (inode) */
               mode_t    st_mode;     /* tryb i typ pliku */
               nlink_t   st_nlink;    /* liczba dowiązań stałych (hardlinks) */
               uid_t     st_uid;      /* ID użytkownika właściciela */
               gid_t     st_gid;      /* ID grupy właściciela */
               dev_t     st_rdev;     /* ID urządzenia (jeśli plik specjalny) */
               off_t     st_size;     /* całkowity rozmiar w bajtach */
               blksize_t st_blksize;  /* wielkość bloku dla I/O systemu plików */
               blkcnt_t  st_blocks;   /* liczba zaalokowanych bloków 512-bajtowych */

               /* Od Linuksa 2.6 jądro obsługuje nanosekundową
                  rozdzielczość następujących pól znaczników czasu.
                  Szczegóły opisujące Linuksa w wersji starszej niż 2.6
                  znajdują się w rozdziale UWAGI */

               struct timespec st_atim;    /* czas ostatniego dostępu */
               struct timespec st_mtim;    /* czas ostatniej modyfikacji */
               struct timespec st_ctim;    /* czas ostatniej zmiany */
           };

           #define st_atime st_atim.tv_sec      /* Kompatybilność wsteczna */
           #define st_mtime st_mtim.tv_sec
           #define st_ctime st_ctim.tv_sec
           };

       Uwaga: kolejność pól w strukturze stat różni się nieco w zależności od
       architektury. Dodatkowo, powyższa definicja nie pokazuje bajtów
       wyrównujących, które mogą być obecne pomiędzy niektórymi polami na
       różnych architekturach. Z tymi detalami można się zapoznać analizując
       glibc i kod źródłowy jądra.

       Uwaga: Dla zachowania wydajności i prostoty, różne pola w strukturze stat
       mogą zawierać stany z różnych momentów wykonywania wywołania systemowego.
       Przykładowo, jeśli st_mode lub st_uid zostanie zmieniony przez inny
       proces za pomocą wywołania chmod(2) lub chown(2), stat() może zwrócić
       stary st_mode razem z nowym st_uid albo stary st_uid razem z nowym
       st_mode.

       Pole st_dev opisuje urządzenie, w którym plik się znajduje. (Makra
       major(3) i minor(3) mogą się przydać przy dekodowaniu identyfikatora
       urządzenia znajdującego się w tym polu).

       Pole st_rdev opisuje urządzenie reprezentowane przez ten plik (i-węzeł).

       Pole st_size podaje rozmiar pliku w bajtach (jeżeli plik jest plikiem
       regularnym lub dowiązaniem symbolicznym). Rozmiarem dowiązania
       symbolicznego jest długość ścieżki, na którą wskazuje, z wyłączeniem
       końcowego bajtu NULL.

       Pole st_sblocks określa liczbę bloków zajmowanych przez plik w
       jednostkach 512-bajtowych. (Liczba ta może być mniejsza niż st_size/512,
       na przykład wtedy, gdy plik ma dziury).

       Pole st_blksize zawiera "preferowany" rozmiar bloku dla efektywnych
       operacji wejścia/wyjścia dla pliku. (Zapis do pliku mniejszych kawałków
       może spowodować nieefektywne operacje odczyt-modyfikacja-powtórny zapis).

       Nie wszystkie systemy plików pod Linuksem obsługują wszystkie pola czasu.
       Niektóre systemy plików można zamontować w ten sposób, że dostęp do pliku
       lub katalogu nie powoduje uaktualnienia pola st_atime. (Patrz noatime,
       nodiratime i relatime w mount(8) oraz powiązane informacje w mount(2)).
       Dodatkowo st_atime nie jest aktualizowane, jeśli plik jest otwierany z
       flagą O_NOATIME, patrz open(2).

       Pole st_atime jest zmieniane przez każdy dostęp do pliku, np. przez
       execve(2), mknod(2), pipe(2), utime(2) i read(2) (w razie odczytania
       więcej niż zera bajtów). Inne procedury, jak mmap(2) mogą, ale nie muszą,
       zaktualizować st_atime.

       Zazwyczaj pole st_mtime jest zmieniane przez modyfikowanie pliku, np.
       przez mknod(2), truncate(2), utime(2) i write(2) (więcej niż zera
       bajtów). Co więcej st_mtime katalogu jest zmieniane przy tworzeniu plików
       w tym katalogu lub ich usuwaniu. Pole st_mtime nie jest zmieniane po
       zmianach właściciela, grupy, liczby dowiązań (hard links) czy uprawnień.

       Pole st_ctime jest zmieniane przy zapisywaniu lub ustawianiu informacji
       i-węzła (np. właściciela, grupy, liczby dowiązań, praw itp.).

       POSIX odnosi się do bitów st_mode odpowiadających masce S_IFMT (zob.
       poniżej) jako typu pliku, 12 bitów odpowiadających masce 07777 jako bitów
       trybu pliku i najmniej znaczących 9 bitów (0777) jako bitów uprawnień
       pliku.

       Zdefiniowane są następujące wartości masek do typu pliku z pola st_mode:

           S_IFMT     0170000   maska bitowa dla pola bitowego typu pliku

           S_IFSOCK   0140000   gniazdo
           S_IFLNK    0120000   dowiązanie symboliczne (symbolic link)
           S_IFREG    0100000   plik regularny
           S_IFBLK    0060000   urządzenie blokowe
           S_IFDIR    0040000   katalog
           S_IFCHR    0020000   urządzenie znakowe
           S_IFIFO    0010000   kolejka FIFO

       Dlatego, aby sprawdzić czy plik jest (przykładowo) zwykłym plikiem można
       napisać:

           stat(pathname, &sb);
           if ((sb.st_mode & S_IFMT) == S_IFREG) {
               /* Obsługa zwykłego pliku */
           }

       Ponieważ testy w powyższej postaci są popularne, dodatkowe makra są
       zdefiniowane przez POSIX w celu umożliwienia sprawdzenia typu pliku w
       st_mode w spójniejszej formie:

           S_ISREG(m)  czy plik jest regularny?

           S_ISDIR(m)  katalog?

           S_ISCHR(m)  urządzenie znakowe?

           S_ISBLK(m)  urządzenie blokowe?

           S_ISFIFO(m) kolejka FIFO (potok nazwany)?

           S_ISLNK(m)  dowiązanie symboliczne? (Nie w POSIX.1-1996).

           S_ISSOCK(m) gniazdo? (Nie w POSIX.1-1996).

       Poprzedni przykład kodu można dlatego przepisać w następujący sposób:

           stat(pathname, &sb);
           if (S_ISREG(sb.st_mode)) {
               /* Obsługa zwykłego pliku */
           }

       Definicje większości powyższych makr sprawdzających typ pliku są
       udostępniane, jeśli tylko któraś z następujących funkcji makd
       sprawdzających jest zdefiniowana: _BSD_SOURCE (w 2.19 i wcześniejszych),
       _SVID_SOURCE (w glibc 2.19 i wcześniejszych) lub _DEFAULT_SOURCE (w glibc
       2.20 i późniejszych). Dodatkowo, definicje wszystkich powyższych makr z
       wyjątkiem S_IFSOCK i S_ISSOCK() są udostępniane jeśli zdefiniowano
       _XOPEN_SOURCE. Zdefiniowanie S_IFSOCK można również uwidocznić definiując
       _XOPEN_SOURCE z wartością większą lub równą 500.

       Zdefiniowanie S_ISSOCK() jest uwidocznione, jeśli zdefiniowano dowolne z
       następujących makr sprawdzających: _BSD_SOURCE (w 2.19 i wcześniejszych),
       _DEFAULT_SOURCE (w glibc 2.20 i późniejszych), _XOPEN_SOURCE z wartością
       większą lub równą 500 lub _POSIX_C_SOURCE z wartością większą lub równą
       200112L.

       Zdefiniowane są następujące wartości masek do części określającej tryb
       pliku w polu st_mode:

           S_ISUID     04000   bit "set-used-ID"
           S_ISGID     02000   bit "set-group-ID" (patrz niżej)
           S_ISVTX     01000   bit "sticky" (patrz niżej)

           S_IRWXU     00700   właściciel ma prawa odczytu, zapisu i wykonania
           S_IRUSR     00400   właściciel ma prawa odczytu
           S_IWUSR     00200   właściciel ma prawa zapisu
           S_IXUSR     00100   właściciel ma prawa wykonania

           S_IRWXG     00070   grupa ma prawa odczytu, zapisu i wykonania
           S_IRGRP     00040   grupa ma prawa odczytu
           S_IWGRP     00020   grupa ma prawa zapisu
           S_IXGRP     00010   grupa ma prawa wykonania

           S_IRWXO     00007   inni (nie z grupy) mają prawo odczytu, zapisu i
                               wykonania
           S_IROTH     00004   inni mają prawa odczytu
           S_IWOTH     00002   inni mają prawa zapisu
           S_IXOTH     00001   inni mają prawa wykonania

       Bit "set-group-ID" (S_ISGID) ma kilka specjalnych znaczeń. Ustawiony na
       katalogu oznacza, że dla tego katalogu powinna być używana semantyka BSD:
       pliki w nim utworzone dziedziczą identyfikator grupy z katalogu, a nie z
       efektywnego identyfikatora grupy procesu tworzącego plik, ponadto
       tworzone katalogi będą miały także ustawiony bit S_ISGID. Dla pliku,
       który nie ma ustawionego bitu wykonywania dla grupy (S_IXGRP), bit
       "set-group-ID" oznacza obowiązkowe blokowanie pliku/rekordu.

       Bit "sticky" (S_ISVTX) ustawiony na katalogu oznacza, że tylko właściciel
       pliku lub właściciel katalogu albo proces uprzywilejowany może usunąć
       plik w tym katalogu lub zmienić nazwę tego pliku.

   fstatat()
       Wywołanie systemowe fstatat() działa w ten sam sposób co stat(), z
       wyjątkiem opisanych tu różnic.

       Jeśli ścieżka podana w pathname jest względna, jest to interpretowane w
       odniesieniu do katalogu do którego odnosi się deskryptor pliku dirfd
       (zamiast w odniesieniu do bieżącego katalogu roboczego procesu
       wywołującego, jak w stosunku do ścieżek względnych robi to stat()).

       Jeśli pathname jest względna a dirfd ma wartość specjalną AT_FDCWD, to
       pathname jest interpretowana w odniesieniu do bieżącego katalogu
       roboczego procesu wywołującego (jak stat()).

       If ścieżka pathname jest bezwzględna, to dirfd jest ignorowane.

       flags mogą wynosić albo 0, albo składać się z co najmniej jednej z
       poniższych opcji połączonych operatorem OR:

       AT_EMPTY_PATH (od Linuksa 2.6.39)
              Jeśli pathname jest łańcuchem pustym, to działa na pliku do
              którego odnosi się dirfd (który mógł zostać pozyskany za pomocą
              flagi O_PATH open(2)). Jeśli dirfd wynosi AT_FDCWD, to wywołujący
              działa w bieżącym katalogu roboczym. W takim przypadku dirfd może
              odnosić się do każdego typu pliku, nie tylko katalogu. Jest to
              opcja charakterystyczna dla Linuksa, proszę zdefiniować
              _GNU_SOURCE, aby dostać się do jej definicji.

       AT_NO_AUTOMOUNT (od Linuksa 2.6.38)
              Nie montuje automatycznie ostatniego komponentu ("basename")
              ścieżki podanej w pathname, jeśli ścieżka odnosi się do katalogu,
              który jest punktem automatycznego montowania. Pozwala to
              programowi wywołującemu zebrać atrybuty samego punktu montowania
              (a nie atrybuty lokalizacji, która zostałaby zamontowana).
              Znacznika tego można użyć w narzędziach, które przeszukują
              katalogi, aby zapobiec ich automatycznemu montowaniu. Znacznik
              AT_NO_AUTOMOUNT nie ma żadnego znaczenia, jeśli punkt montowania
              został już wcześniej zamontowany. Jest to opcja charakterystyczna
              dla Linuksa, proszę zdefiniować _GNU_SOURCE, aby dostać się do jej
              definicji.

       AT_SYMLINK_NOFOLLOW
              Jeśli pathname jest dowiązaniem symbolicznym nie podąża za nim, w
              zamian zwraca informacje o samym dowiązaniu, jak lstat().
              Domyślnie fstatat () podąża za dowiązaniami symbolicznymi, jak
              stat().)

       Więcej informacji o potrzebie wprowadzenia fstatat() można znaleźć w
       podręczniku openat(2).

WARTOŚĆ ZWRACANA
       W przypadku powodzenia zwracane jest zero. W razie wystąpienia błędu
       zwracane jest -1 i ustawiana jest odpowiednia wartość zmiennej errno.

BŁĘDY
       EACCES Brak uprawnień do przeszukiwania jednego z katalogów w ścieżce
              zaczynającej pathname. (Patrz także path_resolution(7)).

       EBADF  fd nie jest prawidłowym otwartym deskryptorem pliku.

       EFAULT Niepoprawny adres.

       ELOOP  Podczas rozwiązywania ścieżki napotkano zbyt wiele dowiązań
              symbolicznych.

       ENAMETOOLONG
              Ścieżka pathname jest zbyt długa.

       ENOENT Składnik ścieżki pathname nie istnieje lub pathname jest pustym
              łańcuchem znaków.

       ENOMEM Brak pamięci (tj. pamięci jądra).

       ENOTDIR
              Składnik ścieżki pathname nie jest katalogiem.

       EOVERFLOW
              pathname lub fd odnosi się do pliku, numeru i-węzła lub numeru
              bloków, których rozmiar nie jest reprezentowalny w - odpowiednio -
              typie off_t, ino_t, blkcnt_t. Błąd ten może wystąpić na przykład
              wtedy, gdy aplikacja skompilowana na platformie 32-bitowej bez
              -D_FILE_OFFSET_BITS=64 wywoła stat () na pliku, którego rozmiar
              jest większy niż (1<<31)-1 bajtów.

       Mogą wystąpić następujące dodatkowe błędy dla fstatat():

       EBADF  dirfd nie jest prawidłowym deskryptorem pliku.

       EINVAL Podano nieprawidłową opcję w flags.

       ENOTDIR
              pathname jest względna a dirfd jest deskryptorem pliku odnoszącym
              się do pliku zamiast do katalogu.

WERSJE
       fstatat() zostało dodane do Linuksa w jądrze 2.6.16; obsługę biblioteki
       dodano do glibc w wersji 2.4.

ZGODNE Z
       stat(), fstat(), lstat(): SVr4, 4.3BSD, POSIX.1-2001, POSIX.1.2008.

       fstatat(): POSIX.1-2008.

       Według POSIX.1-2001 lstat() na dowiązaniu symbolicznym powinien zwrócić
       poprawne wartości tylko w polu st_size i w części pola st_mode związanej
       z typem pliku struktury stat. POSIX.1-2008 zaostrza tę specyfikację,
       wymagając od lstat() zwracania poprawnych informacji we wszystkich polach
       z wyjątkiem bitów trybu w st_mode.

       Używanie pól st_blocks i st_blksize może być nieprzenośne. (Były
       wprowadzone w BSD; interpretacje różnią się zarówno między systemami, jak
       i na jednym systemie, jeśli użyty jest zdalny system plików montowany po
       NFS-ie). Aby uzyskać definicje typów blkcnt_t i blksize_t z <sys/stat.h>
       należy zdefiniować _XOPEN_SOURCE na wartość 500 lub wyższą (przed
       dołączeniem jakiegokolwiek innego pliku nagłówkowego).

       POSIX.1-1990  nie opisywał stałych S_IFMT, S_IFSOCK, S_IFLNK, S_IFREG,
       S_IFBLK, S_IFDIR, S_IFCHR, S_IFIFO, S_ISVTX , ale zamiast tego wymagał
       używania makr S_ISDIR() itp. Stałe S_IF* są obecne w POSIX.1-2001 i
       późniejszych.

       Makra S_ISLNK()  i S_ISSOCK() nie są wymienione w POSIX.1-1996, ale są
       obecne w POSIX.1-2001; pierwsze z nich pochodzi z SVID 4, a drugie z
       SUSv2.

       Unix V7 (i kolejne systemy) miał S_IREAD, S_IWRITE, S_IEXEC, podczas gdy
       POSIX nakazuje używanie synonimów S_IRUSR, S_IWUSR, S_IXUSR.

   Inne systemy
       Wartości, które były (lub nadal są) w użyciu w różnych systemach:

       szesn.   nazwa      ls   ósemk.   opis
       f000     S_IFMT          170000   maska bitowa dla pól bitowych typu pliku
       0000                     000000   niedziałający i-węzeł w SCO; nieznany
                                         typ w BSD; SVID-v2 i XPG2 mają zarówno
                                         0, jak i 0100000 dla zwykłego pliku
       1000     S_IFIFO    p|   010000   kolejka FIFO (potok nazwany)
       2000     S_IFCHR    c    020000   specjalny znakowy (V7)
       3000     S_IFMPC         030000   specjalny znakowy zwielokrotniony (V7)
       4000     S_IFDIR    d/   040000   katalog (V7)
       5000     S_IFNAM         050000   nazwany plik specjalny XENIX-a z dwoma
                                         podtypami, rozróżnianymi przez wartości
                                         1, 2 w st_rdev
       0001     S_INSEM    s    000001   podtyp IFNAM semafora XENIX
       0002     S_INSHD    m    000002   podtyp IFNAM dzielonych danych XENIX
       6000     S_IFBLK    b    060000   specjalny blokowy (V7)
       7000     S_IFMPB         070000   specjalny blokowy zwielokrotniony (V7)
       8000     S_IFREG    -    100000   regularny (V7)
       9000     S_IFCMP         110000   skompresowany VxFS
       9000     S_IFNWK    n    110000   sieciowy specjalny (HP-UX)
       a000     S_IFLNK    l@   120000   dowiązanie symboliczne (BSD)
       b000     S_IFSHAD        130000   shadow i-węzeł ACL w Solarisie
                                         (niewidzialny w przestrzeni użytkownika)
       c000     S_IFSOCK   s=   140000   gniazdo (BSD; także "S_IFSOC" na VxFS)
       d000     S_IFDOOR   D>   150000   drzwi Solarisa
       e000     S_IFWHT    w%   160000   BSD whiteout (nieużywane dla i-węzła)
       0200     S_ISVTX         001000   bit lepkości: zachowuje tekst na
                                         urządzeniu wymiany nawet po użyciu (V7)
                                         zarezerwowane (SVID-v2)
                                         Dla niekatalogów: nie buforuj tego
                                         (SunOS)
                                         Dla katalogów: ograniczone prawo
                                         usunięcia (SVID-v4.2)
       0400     S_ISGID         002000   set-group-ID podczas wykonywania (V7)
                                         dla katalogów: używa semantyki BSD do
                                         propagacji GID
       0400     S_ENFMT         002000   egzekwowanie blokowania plików Systemu V
                                         (dzielone z S_ISGID)
       0800     S_ISUID         004000   set-user-ID podczas wykonywania (V7)


       0800     S_CDF           004000   katalog jest plikiem zależnym od
                                         kontekstu (HP-UX)

       Polecenie "sticky" pojawiło się w wersji 32V systemu AT&T UNIX.

UWAGI
       Pod Linuksem, lstat() nie spowoduje uruchomienia akcji automontera,
       natomiast stat() - spowoduje (patrz jednakże fstatat(2)).

       Dla większości plików w katalogu /proc, stat() w polu st_size zwraca 0, a
       nie rzeczywisty rozmiar pliku.

   Pola znaczników czasu
       Starsze jądra i starsze standardy nie obsługują nanosekundowych pól
       znaczników czasu. Zamiast tego były trzy pola znaczników czasu —
       st_atime, st_mtime i st_ctime— zapisywane jako time_t przechowujące
       znaczniki czasu z sekundową precyzją.

       Od wersji jądra 2.5.48 struktura stat obsługuje nanosekundową dokładność
       wszystkich trzech pól czasowych. Nanosekundowa część każdego z tych pól
       jest dostępna za pomocą nazw w postaci st_atim.tv_nsec, jeżeli
       zdefiniowano makro _BSD_SOURCE lub _SVID_SOURCE. Nanosekundowe pola
       czasowe są obecnie ustandaryzowane, począwszy od POSIX.1-2008 i w związku
       z tym, począwszy od wersji 2.12 biblioteka glibc udostępnia również część
       nanosekundową, jeśli _POSIX_C_SOURCE jest zdefiniowane na wartość 200809L
       lub większą, albo _XOPEN_SOURCE jest zdefiniowane na wartość 700 lub
       większą. Jeśli nie zdefiniowano żadnego z powyższych makr, to
       nanosekundowe wartości są dostępne w polu st_atimensec.

       Nanosekundowe pola czasowe są obsługiwane przez XFS, JFS, Btrfs i ext4
       (od Linuksa 2.6.23). natomiast nie są obsługiwane w ext2, ext3 i
       Reiserfs. W systemach plików, które nie obsługują takiej dokładności
       czasowej, wartości nanosekund w tych polach wynoszą 0.

   Różnice biblioteki C/jądra
       Z upływem czasu, zwiększanie rozmiarów struktury stat doprowadziło do
       powstania trzech kolejnych wersji funkcji stat(): sys_stat() (slot
       __NR_oldstat), sys_newstat() (slot __NR_stat) i sys_stat64() (slot
       __NR_stat64) na platformach 32-bitowych takich jak i386. Pierwsze dwie
       wersje były już obecne w Linuksie 1.0 (choć z różnymi nazwami),
       ostatnią dodano w Linuksie 2.4. Podobne uwagi mają zastosowanie do
       fstat() i lstat().

       Wewnątrzjądrowe wersje struktury stat, za pomocą których jądro obsługuje
       te różne wersje, to odpowiednio:

              __old_kernel_stat
                     Oryginalna struktura z dość wąskimi polami i brakiem
                     dopełnienia (wyrównania).

              stat   Większe pole st_ino i dodane dopełnienie do różnych części
                     struktury pozwalające na późniejszą rozbudowę.

              stat64 Jeszcze większe pole st_ino, większe pola st_uid i st_gid
                     aby przyjąć rozszerzone w Linuksie 2.4 UID-y i GID-y do 32
                     bitów i różne inne poszerzenia pól oraz jeszcze więcej
                     dopełnień w strukturze (dopełnione bajty zostały w końcu
                     wykorzystane w Linuksie 2.6 po pojawieniu się 32-bitowych
                     identyfikatorów urządzeń oraz części nanosekundowej w
                     polach znaczników czasowych).

       Funkcja opakowująca glibc stat() ukrywa te detale przed użytkownikami,
       wywołując najnowszą wersję wywołania systemowego udostępnianą przez jądra
       i przepakowując zwracane informacje, jeśli jest to wymagane, dla
       starszych plików wykonywalnych.

       Na współczesnych systemach 64-bitowych wszystko jest prostsze: istnieje
       jedno wywołanie systemowe stat(), a jądro wykorzystuje strukturę stat
       zawierającą pola o wystarczającym rozmiarze.

       Wywołanie systemowe niższego stopnia używane przez funkcję opakowującą
       fstatat() glibc nazywa się w rzeczywistości fstatat64() lub, na
       niektórych architekturach, newfstatat().

PRZYKŁAD
       Poniższy program wywołuje stat() i wypisuje wybrane pola zwrócone w
       strukturze stat:

       #include <sys/types.h>
       #include <sys/stat.h>
       #include <time.h>
       #include <stdio.h>
       #include <stdlib.h>

       int
       main(int argc, char *argv[])
       {
           struct stat sb;

           if (argc != 2) {
               fprintf(stderr, "Użycie: %s <ścieżka>\n", argv[0]);
               exit(EXIT_FAILURE);
           }

           if (stat(argv[1], &sb) == -1) {
               perror("stat");
               exit(EXIT_FAILURE);
           }

           printf("Typ pliku:                 ");

           switch (sb.st_mode & S_IFMT) {
           case S_IFBLK:  printf("urządzenie blokowe\n");      break;
           case S_IFCHR:  printf("urządzenie znakowe\n");      break;
           case S_IFDIR:  printf("katalog\n");                 break;
           case S_IFIFO:  printf("FIFO/pipe\n");               break;
           case S_IFLNK:  printf("dowiązanie symboliczne\n");  break;
           case S_IFREG:  printf("zwykły plik\n");             break;
           case S_IFSOCK: printf("gniazdo\n");                 break;
           default:       printf("typ nieznany\n");            break;
           }

           printf("numer I-węzła:            %ld\n", (long) sb.st_ino);

           printf("Tryb:                     %lo (octal)\n",
                   (unsigned long) sb.st_mode);

           printf("Liczba dowiązań:           %ld\n", (long) sb.st_nlink);
           printf("Właściciel:                UID=%ld   GID=%ld\n",
                   (long) sb.st_uid, (long) sb.st_gid);

           printf("Preferowany rozmiar bloku I/O: %ld bajtów\n",
                   (long) sb.st_blksize);
           printf("Rozmiar bloku:                 %lld bajtów\n",
                   (long long) sb.st_size);
           printf("Liczba zaalokowanych bloków:   %lld\n",
                   (long long) sb.st_blocks);

           printf("Ostatnia zmiana stanu:    %s", ctime(&sb.st_ctime));
           printf("Ostatni dostęp do pliku:  %s", ctime(&sb.st_atime));
           printf("Ostatnia zmiana pliku:    %s", ctime(&sb.st_mtime));

           exit(EXIT_SUCCESS);
       }

ZOBACZ TAKŻE
       ls(1), stat(1), access(2), chmod(2), chown(2), readlink(2), utime(2),
       capabilities(7), symlink(7)

O STRONIE
       Angielska wersja tej strony pochodzi z wydania 4.07 projektu Linux
       man-pages. Opis projektu, informacje dotyczące zgłaszania błędów oraz
       najnowszą wersję oryginału można znaleźć pod adresem
       https://www.kernel.org/doc/man-pages/.

TŁUMACZENIE
       Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika man są:
       Przemek Borys (PTM) <pborys@dione.ids.pl>, Robert Luberda
       <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>.

       Polskie tłumaczenie jest częścią projektu manpages-pl; uwagi, pomoc,
       zgłaszanie błędów na stronie http://sourceforge.net/projects/manpages-
       pl/. Jest zgodne z wersją  4.07 oryginału.



Linux                              2016-03-15                            STAT(2)